نی- حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان

گذارش آزادی خبر نگاری در افغانستان

من فکر نمی کردم که در بین داکتر ها هم ګلم جمع یافت میشود

امروز مقاله در سایت بینوا خواندم که با خواندن آن بسیار متعجب شدم  شخصی به نام داکتر کاکا جان سهار با نوشتن این مقاله خود را شرماند که شما نیز متن آن را در لینک زیر خوانده میتوانیدhttp://www.benawa.com/fullstory.php?id=35449

در این مقاله جناب کاکا جان ګفته است که برای این که ایران افغان ها را اعدام نکند یګانه راه اش این است که مردم افغانستان در تمام افغانستان در هرجای که ایرانی را ګیر کند بکشد خانه اش را چور کند و لت و کوبش کند.

واه کاکا جان آفرین به عقل ات و آفرین به منطقت و آفرین به یګانه راهی که به مردم افغانستان آن را نشان داده ای

ای وای که افغانها چرا مشران مثل تو را تا به حالی  صحیح کشف نکرده بوند تا مشکل ګشای مشکلات شان مشید

 

 

+ نوشته شده در  89/02/24ساعت   توسط عزیزالله   | 

و در این جزیره ... آخرین انتقام تونی بلر؟

 
 
تونی بلر
 
رهبران سياسی معمولا در آستانه ترک قدرت با خيالی آسوده دق دل زهر درون خود را  خالی ميکنند و چهرهء اصلی خود را برملا مسیازند. آسوده از اين بابت که از روی دل رحمی هم شده هيچکس جوابشون را نخواهد داد. تونی بلر هم که فقط تا ۲۷ جون  در خانه شماره 10 (داونینگ استریت) (( دفتر صدراعظم بریتانیا )) است ، اين هفته از کسانی گله کرد که در پيروزی ده سال پيش او در انتخابات نقش حياتی داشتند. بله.. مطبوعات.

اشتباه محاسبه ای که از تونی بلر،که به  استاد بهره برداری سياسی از رسانه ها، واقعا بعيد بود.

بلر  که به دعوت خبرگزاری رويترز در لندن سخنرانی می کرد در ميان انتقادهای متعددی که از شيوه کار و رقابت بين رسانه های به قول او، ۲۴ ساعته داشت به دو موضوع اشاره کرد که سبب خشم روزنامه نويسان و حيرت روزنامه خوانان شد. اول آنکه روزنامه ها به جای خبر نويسی "نظر نويس" شده اند. و دوم ضروری دانستن ايجاد سيستمی برای نظارت بهتر بر کار روزنامه ها.

اگر تونی بلر تصور کرده بود که روزنامه ها به احترام ده سال صدارت او اين حرف ها را نشنيده خواهند گرفت اشتباهی مرتکب شد بدتر از اشتباه محاسبه اش درباره پيامدهای سياسی تصميم حمله به عراق.

در حقيقت در لابلای سخنان تونی بلر، انگيزه او از بيان اينهمه سخنان غيردوستانه به مطبوعات به وضوح پيدا بود، همانا جنگ عراق. تونی بلر حتی سعی نکرد انگيزه اش را پنهان نگاه دارد چون در طول سخنرانی بلند و انتقادی اش فقط از روزنامه " ايندیپندنت " نام برد که از آغاز زمينه چينيهای دولت برای همراه شدن با آمريکا در حمله به عراق تا امروز آن را تصميمی غيرقانونی، نا بخردانه و بزرگترين اشتباه سياست خارجی بريتانيا بعد از بحران سوئز خوانده است.

تونی بلر گفت بايد بگويم که "ايندپندنت " روزنامه ای است وزين با مطالبی زنده و ويراستاری استادانه و حق دارد درباره اوضاع خاورميانه يا هر جای ديگر دنيا هر چه می خواهد بنويسد ولی روزنامه ای بود که در آغاز کار می خواست برخلاف رقيبان قديمی تر خود خبر نويس باشد و نه نظر نويس و به همين دليل امروزه به ندرت می توان در رسانه ها اثری از تعادل ديد !!

فردای اين سخنرانی، بالای صفحه اول روزنامه اينديپندنت سخنان بلر چاپ شد و در زير آن پاسخ سايمون کلنر سردبير روزنامه با اين عنوان: آقای بلر، اگر ما از جنگ شما در عراق حمايت کرده بوديم باز اين حرف ها را می زديد؟

سردبير اينديپندنت با رد اين تصور تونی بلر که قرار نبود روزنامه ای دارای نظر باشد نوشت ما به مرام يا حزب خاصی وابسته نيستيم ولی انعکاس نظرات مختلف و تحليل وقايع هميشه از ارکان اصلی کار اين روزنامه بوده است.

و گفتنی است که در همين شماره " اينديپندنت " مقاله ای بود نوشته يکی از تحليلگران پر سابقه آن در همدردی با مشکلات تونی بلر و اسلاف او با روزنامه ها. جالب تر از اين واکنش روزنامه های ديگر به سخنان تند تونی بلر بود و گوياترين آن سرمقاله ديلی تلگراف. روزنامه ای که بر خلاف ايندیپندنت در ابتدا از حمله به عراق حمايت کرد ولی پس از نادرست از آب درآمدن ادعا های آمريکا و بريتانيا درباره سلاح های کشتار جمعی صدام حسين و آغاز جنگ داخلی در عراق آن را اشتباهی بزرگ خواند.

ديلی تلگراف در سرمقاله اش نوشت تونی بلر در پايان دوران صدارت، دشمن آزادی بيان شده است که حرف منصفانه ای نبود. ولی تحليل دقيق تر شايد اين باشد که بيشتر روزنامه های اين ديار، تا قبل از جنگ عراق، آنقدر روابط خوب و دوستانه ای با تونی بلر داشتند که برای او قابل تصور نبود که بعد از معلوم شدن اشتباهات سياسی و نظامی جنگ، کناره گيری اش را آرزو کنند.

از قديم گفته اند کسی روزنامه نويس می شود که به دنيای سياست راه نيافته باشد و حالا معلوم نيست در اين ماجرا انتقام گيری کار کی بود.

+ نوشته شده در  86/03/27ساعت   توسط عزیزالله   | 

تونی بلیر: رفتار رسانه ها همانند حیوانات وحشی است که به دنبال تاثیر گذاری اند

تونی بلیر: رفتار رسانه ها همانند حیوانات وحشی است که به دنبال تاثیر گذاری اند

 در کشوری مانند انگلستان اگر صدراعظم اش با این چنین بی ادبی به مجموع رسانه ها  توهین میکند و آرزو دارد تا تمام رسانه ها برای او کمپاین کند، اگر در کشور عقب ماندهء ما مثل افغانستان روزانه هم یکتن خبرنگار کشته شود کم است.

بریتانیا و امریکا ادعا دارند که آنها مسئولیت دارند تا آزادی را به تمام جهان برساند و یکی از دلایل توجیهی اشغال عراق نیز همین موضوع است.

برای آوردن به اصطلاح آزادی در ایران مبلغ هفتاد و پنج ملیون دالر را در بودیجه وزارت دفاع اختصاص میدهد ،...

امریکا آزادی بسیار خوبی به ارمغان آورده است، بلی امریکا با تضاد تمام قوانین امریکا و جهان زندان گوانتنامو را راه اندازی نموده است و کسانی که در آنجا استند را از تمام حقوق انسانی شان محروم ساخته اند، به خودشان توهین میکنند ، به عقاید شان توهین میکنند، شکنجه، دو  و دشنام توهین ، و فشار روهی سرشان میآورد و حتی بعضاً دست به قتل شان هم میزند و بعداً اعلان میکنند که آنها خود کشی کرده اند!!!

اکثراً در رسانه های جهانی طوری وانمود میشود که مسلمان ها رو به بنیاد گرایی آورده اند، اما اگر به صورت دقیق و واقعبینانه به جهان و عقاید و اعمال نظر افگنده شود خواهید متوجه شدید که اگر در بین مسلمانان بنیاد گرا ها ده فیصد باشد در بین غیر مسلمانان بیست فیصد میبآشد و اگر در بین مسلمانان بسیت فیصد باشد در بین غیر مسلمانان چهل فیصد است.

در این جا چند مسئله که همین حالا در ذهنم است را برای ثبوت این ادعای خود پیش کش میکنم.

انتقام های وحشیانه: زمانی که در حادثه یازده هم سپتامبر که تا به حال عامل اصلی آن  هم معلوم نشده است در حدود سه هزار و سه صد امریکایی کشته شد امریکا در بدل اش تا به حال به همین بهانه حد اقل یکصد هزار نفر را در عراق و افغانستان کشته است ، نه کسانی که مورد اتهام استند بلکه مردم بیگناه و بیدفاع و بیغرض، کسانی که با اتهامات دروغین اینها عامل حوادث یازدهم سپتامبر استند از این عدد مثتثنی است. امریکایی ها دست به اعمال زدند برای انتقام حادثه یازده هم سپتامبر که شاید چنگیز هم اگر زنده میبود اضافه تر از این دست به ظلم و تعصب و عداوت نمیزد. بمباردمان های کور کورانه و استفاده از جواسیس نامرد شان که بنا بر عدوات های شخصی به گاوبازان ظالم گزارش میدهند امریکایی ها با خون آشامی هیئت های صلح (در روز انتقال قدر از ربانی به کرزی یک هیئت که برای اشتراک در این مراسم راهی کابل بود مورد بمباران امریکایی ها قرار گرفت که در حدود شصت نفر در آن کشته شدند)، محافل عروسی( در سال دوهزار و سه این خون آشامان در ولایت ارزگان محفل عروسی را بمباران نمودند که در آن حد اقل یک صد نفر کشته شد) مساجد، را بمباران نموده اند ، امریکایان بزدل به خاطر که یک فیر آز آبادی بالای شان شود آن آبادی را با تمام هست و بودش از بین مبرد. که شاید تمام خواننده ها این خاصیت خون آشامی این گاوبازان آشانا باشد. و حتی این خون آشامان بر مزدوران خود نیز رحم نمیکنند و زمان که سرشان از شراب گرم شود یا تجاوز جنسی بالای مزدوران خود ( اردوی به اصطلاح ملی) میکنند و یا هم دست به کشتار شان میزند. که شاید هموطنان ما از مثال های در آین مورد آگاهی داشته باشند.

به هرصورت حرف بسیار است اما مجالش در ظرفیت این نوشته نیست اما در مورد این نوشته مثل که در بالا هم متذکر شدم به خاطر این خبر برایم جالب بود که همین ملک های مانند بریتانیا که خود را معلم جهان فکر میکنند به دیگران درس آزادی واخلاق میدهند اما خودشان به این صراحت اقدام به توهین و تحقیر رسانه ها میپردازد

 روزنامه گاردين گزارش داد كه توني بلیر روز سه‌شنبه با حمله به رسانه‌هاي انگلستان رفتار آن‌ها را به رفتار حيوانات وحشي كه از تعادل يا تناسب دوري مي‌كنند، تشبيه كرد.

بلیر گفت: يك عده مقررات جديد خارجي بايد در مورد روزنامه‌هاي انگلستان اعمال شود. تونی بلیر طي انتقادي گسترده از صنعت رسانه، گفت: روزنامه‌ها 24 ساعته به دنبال جنگ فروش مطالب خود هستند كه اين تسليم شدن در برابر «ژورناليسم تاثير» است كه در آن حقيقت و تعادل در اخبار نسبت به افزايش فروش و پيشي گرفتن نسبت به ديگر رسانه‌ها، در جايگاه دوم قرار مي‌گيرد. تونی بلیر اعتراف كرد كه تلاش وي براي اجتناب از رسانه‌هاي سنتي و جايگزين كردن وب سايت‌ها و كنفرانس‌هاي مطبوعاتي به جاي آن بي‌نتيجه مانده است. وي همچنين اعتراف كرد كه.....



 

  تا حدودي در ايجاد اين وضع ناگوار مقصر است.

 

تونی بلیر گفت، تصميم وي براي انتقال پيام‌هاي حزب كارگر در سال‌هاي اول تصدي‌اش وي را نيز در نقض استانداردهاي خبري مقصر مي‌كند.

اما وي در عين حال اظهار داشت: رقابت شديد رسانه‌ها براي اخبار باعث اين شده كه هم اكنون آن‌ها شبيه حيوانات وحشي رفتار كنند و مردم و اعتبار آن‌ها را بدرند و تكه تكه كنند، اما هيچ كس جرات حذف كردن آن‌ها را ندارد.

تونی بلیر افزود: اكنون تفاوت بين تفسير و خبر آنقدر مبهم است كه به ندرت اتفاق مي‌افتد كه روزنامه‌ها صحبت‌هاي يك سياستمدار را به طور دقيق گزارش دهند.

وي با ابراز تاسف از اين مساله افزود: سياستمداران مجبورند قبل از اين كه اين اتهامات دروغ به حقيقت تبديل شوند بلافاصله براي تكذيب آن‌ها اقدام كنند.

بلیر افزود: در رسانه‌هاي امروز جهان تاثيرگذاري تعيين كننده‌ي رتبه‌ي رسانه‌ها است. البته دقت هم وجود دارد ولي نسبت به تاثيرگذاري در جايگاه دوم قرار دارد.

همچنان صدر اعظم انگلستان هشدار داد: اين خطر وجود دارد كه افغانستان نيز گرفتار همان خشونت ضد غربي شود كه دامن‌گير عراق شده و اين كشور را ويران كرده است.

به گزارش خبرگزاري رويتر، توني بلیر  در حال كناره‌گيري  از مقام صدراعظم انگلستان میباشد  كه جنگ عراق سايه بسيار عظيمي روي دوران صدارت 10 ساله‌ي وي انداخت، اظهار داشت: غرب در محاسبه دامنه‌ي دسترسي القاعده شكست خورده است و القاعده در عراق شبه نظامياني را كه به دنبال حمله به نيروهاي غربي هستند، جذب مي‌كند.

وي پس از سخنراني در دفتر خبرگزاري رويتر در لندن اظهار داشت: مشكل اينجا نيست كه اساسا ما ماهيت اين جنبش جهاني (القاعده) را نمي‌دانيم بلكه اين است كه چه در عراق و چه در افغانستان درست زماني كه شما سعي داريد شكل ديگري از دولت را ايجاد كنيد، اين مردم سعي مي‌كنند شما را متوقف كنند.

تونی بلیر كه قرار است در تاريخ 27 جونن‌از مقامش  كنار برود، خاطرنشان كرد: در حقيقت، نگراني اينجاست كه ما مراقب باشيم افغانستان نيز در معرض تلاش‌ها براي تضعيف برقراري دموكراسي نشود.

+ نوشته شده در  86/03/25ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش پانزدهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

نی – حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان

  

 گزارش پانزدهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 عزیزالله حبیبی

تحلیلگر و مسئول دیده بان رسانه ها

 

 

 

گزارشگر دیده بان رسانه ها در گزارش چهاردهم برخی از مشکلات رسانه ها را بررسی نموده است، اما بعد از پنج سال که آزادی بیان در افغانستان بصورت عملی و قانونی تسجیل گردیه است کار رسانه یی و اطلاع رسانی با چالش های جدی مواجه است.

همراه با فعالیت خرابکارانه و حوادث انتحاری  و حملات مخالفین دولت ، رسانه ها و خبرنگاران بیشتر از هر ارگان ها و کارکنان این ارگان ها مورد تهدید قرار دارند. از جانب دیگر گزارشگران به عناوین مختلف  توسط افراد شامل در دولت و برخی از نمایندگان پارلمان مورد آزار و اذیت قرار داشته که گاه گاهی منجر به لت و کوب آنها شده و حتی گاهی اوقات درخواست می شود تا خبرنگاران از تالار شورای ملی اخراج شوند.

اما با وجود حوادث ناگوار کار رسانه یی کماکان به رشد و گسترش خود ادامه میدهد.

ما در این گزارش مطالب ذیل را مورد بررس قرار داده ایم.

 

×      عبدالرب رسول  سیاف  تلویزیون طلوع  و کمسیون مستقل حقوق بشر را متهم به راه اندازی تظاهرات بر ضد وی کرد.

×       رادیو استقلال که در ولایت لوگر موقعیت دارد از طرف اشخاص ناشناس به آتش کشیده شد.

×      صفیه صدیقی  و کیل پارلمان  خواهان برون راندن فلمبردار تلویزیون طلوع از تالار ولسی جرگه شد.

×      نامهء سرگشادهء سازمان ژورنالیستان بدون سرحد به رئیس جمهور افغانستان.

×      راهزنان  موتر ، وسایل کاری و وجه نقدی خبرنگار بخش پشتوی رادیو بی بی سی در ولایت خوست را مورد دستبرد قرار دادند.

×      تلویزیون خصوصی لمر به نشرات آغاز نمود.

×      ساحهء نشراتی تلویزیون ملی درولایت سمنگان وسعت یافت و نشرات تلویزیون محلی  ننگرهار به ستلایت وصل شد.

×      یک خبرنگار آژانس خبری پژواک تحسین نامهء  از کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را به دست آورد.

×      ورکشاپ آموزشی حق نشر ) Copy Right  ) از طرف رادیو تلویزیون ملی و اتحادیهء ناشران ممالک آسیا پسفیک )  ABU  )برگزار شد.

 

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/08/06ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش چهاردهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 

 

    عزیزالله حبیبی                      

تحلیلگر و مسئول دیده بان رسانه ها

 

با خراب شدن اوضاع امنیتی عرصهء کار برای رسانه ها نیز تنگ تر میشود و زیان های گوناگونی به آنها میرسد. در جریان ماه گذشته رسانه ها متقبل خسارات مالی و جانی شده است ، خبرنگاری کشته شده ، دیگری لت کوب شده ، از دیگری وسایل خبرنگاری و پولهایش به سرقت رفته ودیگری هم زندانی توهین و تحقیر شده است. هرچند دسترسی و  رسیدن به معلومات اکثراً مشکل میبآشد و در مواردی هم غیر ممکن میبآشد. به هر حال دیدبان رسانه ها  در جریان ماه گذشته از موضوعات ذیل با خبر و روی آن تحقیق نموده است :

  

×      خبرنگاران تلویزیون طلوع در ولسوالی پغمان مورد لت و کوب افراد مسلح قرار گرفتند.

×      فلمبردار تلویزون آریانا در یک انفجار در شهر قندهار کشته شد.

×      خبرنگار رادیو آزادی در هلمند از طرف والی آن ولایت تهدید شد.

×      ادارهء امر به معروف و نهی عن المنکر ایجاد میشود.

×      رسانه ها در  ولایت دایکندی با مشکلات رو به روهستند.

×      راهزنان وسایل کاری و وجه نقدی خبرنگار آژانس خبری پژواک  در ولایت نیمروز را مورد دستبرد قرار دادند.

×      سه اتحایهء ژورنالیستان تحت نامه اتحادیهء ملی ژورنالیستان افغانستان با هم یکجاشدند.                                                                                                          

×      صندوق حمایت از ژورنالیستان ایجاد شد.

×      ورکشاپ ژورنالیزم تحقیقی از سوی مرکز ژورنالیزم بین المللی برای بیش از پنجاه خبرنگار در  زون شرق و شمال شرق بر گزار  شد.

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/06/15ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش سیزده هم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 

عزیزالله حبیبی

 

تحلیلگر و مسئول دیده بان رسانه ها

 

 

در ماه گذشته اکثراً  در رسانه ها حرف از آزادی فکر و  بیآن ، آیندهء آن در افغانستان و هم چنان ارسال دساتیر به صورت غیر رسمی  از طرف ارگان های دولتی مورد بحث قرار میگرفت. گفته می شود که  اگر روال کنونی ادامه یابد و ارگان های دولتی غیرمسئول به مداخلهء خود در امور رسانه ها ادامه دهند شاید رسانه ها با روز های سختی روبرو شود. به سلسلهء خبرنامه  های قبلی اینک مجموعهء از گزارشات که در آن خبرهای مأیوس کننده و همچنان خبرهای خوشی درعرصهء رسانه ها شامل میباشد خدمت خوانندگان  محترم تقدیم میگردد.

عناوین گزارشات این خبر نامه قرار ذیل است:

 

ª      ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان خواهان محدود شدن کار رسانه ها شد.

ª      رادیو یوالی غږ از طرف اشخاص ناشناس مورد تحدید قرار ګرفت.

ª      پالیسی نشراتی آژانس اسلامی افغان مورد انتقاد طالبان قرار ګرفت.

ª       بازهم خبرنگاران از طرف نیروهای امنیتی به محل حادثهء نیروهای ائیتلافی راه داده نشدند:

                  و                 

ª      دورادیو در دوولایت خوست و پکتیا به نشرات خود آغاز کردند.

ª      ورکشاپ دو روزه بررسی رسانه های افغانستان از طرف موسسه انترنیوز  و موسسه نی برګزار شد.

ª      اعضاى شوراى ولايتى باميان، چگونگى ارتباط با رسانه ها را آموختند.

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/05/22ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش دوازدهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

عزیزالله حبیبی

تحلیلگر و مسئول دیده بان رسانه ها

عرصهء کاری برای خبرنگاران در افغانستان روز به روز تنگ تر شده و گزارش دهی دشوار تر می شود. زمانی که پارلمان افغانستان نو تأسیس شد امید می رفت که روز به روز برخورد با خبرنگاران قانونی تر گردد و حق تلفی این قشر کمتر شود ، اما بر عکس حالت بدتر شد و حتی یکی از اعضاء پارلمان با زیر پا نهادن تمامی قوانین و لایحه ها در داخل تالار شورای ملی بدون هیچ گونه دلیلی اقدام به لت کوب یک خبرنگار نمود. در پهلوی این خبر،خبر هایی دیگری نیز که بسیار مأیوس کننده است به ما رسیده است که در ذیل گزارشات مفصلی ازاین موارد که درمجموع می شود گفت مشکلاتی است که خبرنگاران و نهاد های رسانه ئی با آن مواجه شده اند تهیه شده است که ابتدا عناوین این گزارشات:

 فلمبردار تلویزیون طلوع در میان تالار ولسی جرگه یا مجلس عوام توسط یکی از وکلا زمانی مورد لت و کوب قرار گرفت که مصروف فلم برداری از صحنهء برخورد های فزیکی میآن اعضای مجلس عوام بود.
 خبرنگاران تلویزیون خصوصی آئینه از طرف محافظین معاون رئیس جمهور در کابل مورد لت و کوب قرار گرفتند.
 میرویس امینی مدیر مسئول ماهنامهء حوان حواک از طرف والی ولایت خوست مورد تهدید قرار گرفت.
 درتظاهراتی در کابل تلویزیون خصوصی آریانا متحمل خسارات سنگین مالی شد.
 از روز بین المللی آزادی مطبوعات در کابل تجلیل به عمل آمد.
 انجمن رادیو های مستقل افغانستان ایجاد شد.

1


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  85/03/28ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش دوازدهم دیدبان رسانه ها

 

نی – حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان

دیده بان رسانه ها

 گزارش یازدهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 

تحلیلگر و مسئول دیده بان رسانه ها

 

  

اغلاباً در جوامع عقب مانده اندازهء تحمل شنیدن آراء دیگران کم رنگ تر میباشد و  آزادی بیآن اکثراً با چالش مواجه میشوند و صاحبان زور و قدرت اکثراً با رسانه ها که معمول ترین مجرای شریک ساختن آن با تعداد زیادی از مردم میباشد در تصادم و رویارویی قرار میگیرند.

در این مقطع زمانی خبر چند مسئله که با موضوع گزارش ما همخوانی دارد به ما رسیده است که قرار آتی میباشد.

 

×      نشرات چینل های تلویزیونی  افغانی ازطرف حکومت ایالتی ایالت بلوچستان پاکستان ممنوع قرار داده شد.

×      مشاعرهء گل نارنج در ولایت ننگرهار  بعد از آن مختل شد که از طرف مقامات دولتی یکی از شعرا به آن گذاشته نشد تا شعر خود را تا به آخر بخواند.

×      رادیوی  محلی صدای حقیقت سمنگان با مقامات دولتی مشکل پیدا کرده اند.

×      نشر هفته نامه ء وطندار بعد از کشکش ها با رئیس شورای ملی محمد یونس قانونی  متوقف شد.

×       قانون رسانه های همگانی بعد از  سومین بار تغیر از طریق وزارت عدلیه نشر شد.

×       کمسیون طرح ریزی ستراتیژی دراز مدت رسانه های افغانستان توسط سازمان آموزشی علمی فرهنگی سازمان ملل متحد UNISCO در شهر پاریس مرکز کشور فرانسه تشکیل شد.

×      اولین روزنامه به نام بریشنا در ولایت خوست از چاپ برآمد.

 

 

1.    نشرات چند چینل تلویزیونی افغانی در ایالت بلوچستان پاکستان ممنوع قرار داده شد:

 

به تاریخ  16 مارچ سال 2006 ( بیست و پنجم حوت 1384 ) ادارهء کنترول رسانه های برقی ایالت بلوچستان به شبکه های کیبلی که در این ایالت مشغول فعالیت اند امر کرد که چینل های افغانی از قبیل  تلویزیون ملی ، تلویزیون طلوع و تلویزیون آریانا را دیگر پخش نکند این تصمیم  بعد از آن گرفته شد که به گفته مقامات پاکستانی این چینل ها دست به تبلیغات منفی بر ضد پاکستان زدند. جلال کاکړ مسئول ادارهء کنترول رسانه های برقی ایالت پاکستان بلوچستان در یک مصاحبه با بخش پشتوی رادیوء بی بی سی گفت" این چینل ها به شکل دوام دار در برنامه های خود بر ضد پاکستان تبلیغ میکردند حتی اگر از مردم عادی پاکستان هم پرسیده شود آز آنها شنیده خواهد شد که این چینل ها بر ضد پاکستان تبلیغ میکنند".

 رئیس تلویزیون طلوع (یکی از چینل های ممنوع قرار داده شد در ایالت بلوچستان) سعد محسنی  در یک اعلامیهء مطبوعاتی اظهار داشت "ما از طریق اخبار اگاه شدیم که نشرات تلویزیون طلوع در آیالت بلوچستان ممنوع قرار داده شده است" در این اعلامیه آمده است که تلویزیون طلوع به نشر اخبار دقیق و متوازن خود به مردم ادامه خواهد داد بدون توجه به این که چی اثری بالای مقامات محلی میگذارد. به همین ترتیب تلویزیون ملی نیز طی یک اعلامیهء که از این تلویزیون به نشر رسید این اقدام حکومت پاکستان را مورد انتقاد قرار داد و این عمل را قهر وغضبِ بی موجب حکومت نظامی پاکستان خواند.

به تاریخ 19 مارچ 2006 (بیست و هشتم حوت 1384) در طی نشست خبری که در تالار رادیو افغانستان  در کابل برای اعتراض  بر مسدود ساختن تلویزیون های افغانی در پاکستان  برگذار گردیده بود و روسای تلویزیون های ملی ، افغان و آریانا در آن اشتراک کرده بودند. اما برعکس در جریان این کنفرانس گفته شد که اصلاً چنین عمل صورت نگرفته است و زمانیکه از طرف خبرنگاران سوال شد که اگر چنین چیزی اتفاق نیافتاده بود پس این نشست خبری برای چه برگذار شده است ، نجیب روشن رئیس رادیو تلویزیون ملی در جواب گفت " به مجرد که به  ما خبر ممنوعیت نشرات تلویزیون های افغانی در ایالت بلوچستان رسید  بلافاصله این کنفرانس را ترتیب کردیم اما زمانکه ما از طریق وزارت خارجه افغانستان  این مسئله را جهت روشن شدن دلیل آن تعقیب کردیم حکومت پاکستان از وجود چنین ممنوعیت  انکار کرد".

با این حال یک تن از باشنده گان افغان منطقهء سرکی رود شهر کویتهء ایالت بلوچستان  پاکستان به نام محمود به دیدبان رسانه ها گفت که از مدت یک و نیم ماه به این طرف چینل ها تلویزیونی افغانی مثل آریانا ، طلوع، و تلویزیون ملی در شبکه های کیبلی بلوچستان  قابل دریافت نمی شود.

قابل یاد آوریست که  بینندهای چینل های افغانی در پاکستان مهاجرین افغان و اتباع پشتو زبان  این  کشور را تشکیل میدهد و چینل های متذکره در اکثر شبکه های کیبلی این کشور قابل دریافت میباشد.

 

2.    مشاعره ء گل نارنج مختل شد:

 

مشاعرهء گل نارنج در روز های اول بهار هر سال  در شهر جلال آباد ولایت ننگرهار برگزار میشود که تعداد زیادی از شعرا در آن به خواندن شعر خود میپردازد و هزاران تن از علاقه مندان از ولایات مختلف کشور و حتی از خارج از افغانستان برای شنیدن این مشاعره در شهر جلال آباد حضور به هم میرسانند.

 

هر سال کمسیونی برای نظم بخشیدن به این مشاعره از طرف ریاست  اطلاعات فرهنگ و توریزم ولایت ننگرهار ایجاد میگردد و شعرای که علاقه داشته باشند تا اشعار شان را در جریان مشاعره به خوانش بیگیرند  آن را به کمسیون متذکره میسپارند ، این کمسیون بعد از آن که اشعار را از نقطه نظر این که مطابقت با اصول اخلاق داشته باشد و جوهر شعری در آن موجود باشد آن را تائید و یا رد مینماید و اشعار تائید شده اجازه می یابند تا آن را در جریان محفل مشاعره  بخوانند.

 

مشاعرهء گل نارنج اخیر  که به تاریخ 17 حمل سال روان  در قصر شاهی شهر جلال آباد برگزار شده بود به دلیل مداخلهء مقامات دولتی مختل شد. این کشمکش زمانی آغاز شد که شاعرجوانی به نام طاهر صافی  مصروف خواندن شعر خود بود  که در آن از سیاست های حکومت پاکستان در قبال افغانستان انتقاد شده بود  که از طرف گل آغا شیرزی والی ننگرهار از ادامهء خواندن آن منع شد، و به گفتهء زیارمل یکتن از شعرای حاضر در  این مشاعره طاهر صافی توسط گل آغا شیرزی با خشونت از ستیژ پاین ساخته شده و باتحدید از خواندن شعر منع شد. که به تععقیب آن تعدادی از شعرا به شکل اعتراض اشعار دست داشتهء خود را پاره نموده و مشاعره را ترک نمودند.زمان که دیدبان رسانه ها جهت معلوم شدن دلیل این ممانعت به دفتر گل آغا شیرزی مراجعه نمود  وی حاضر به مصاحبه و جواب دادن نشد که در قدم بعدی دیدبان رسانه ها به دفتر سخنگوی وزارت  امور داخله  مراجعه کرد  ( به خاطر که والیان از  نگاه اداری مربوط وزارت داخله میشود) دفتر سخنگوی وزارت داخله به نقل قول از والی ننگرهار چنین اظهار داشت " در اثنای این مشاعرهء  یک نفر شاعر که شعر شان از نظر اخلاق و پالیسی دولت پیش پا افتاده و قابل شنیدن نبود که به سرودن آن اجازه داده نشد، دیگر در  جریان مشاعره  کدام واقعه که قابل یاد آوری باشد رخ نداده و مشاعره پر از شور و  شعف صورت گرفت".

 

 اما طاهر صافی این را رد میکند که در شعر وی چیزی خلاف اخلاق ذکر شده باشد، صافی افزود که شعر وی از طرف کمسیون که برای برگزاری این مشاعره ایجاد شده بود نیز مورد تائید قرار گرفته بود.  اما رئیس اطلاعات ، فرهنگ و توریزم ولایت ننگرهار محمد هاشم غم شریک ادعا دارد که این شعر توسط کمسیون برگزاری این مشاعره بررسی نشده بود و طاهر صافی آن را در اثنائی خواندن سر به  خود از جیب در آورده بود.

 

در مقابل این ادعائی غم شریک ، لعل پاچا آزمون یکی از اعضائی کمسیون یاد شده در یک مصاحبه به دیدبان رسانه ها گفت که این شعر از طرف کمسیون مورد تائید قرار گرفته بود.

 

عطامحمد هیله مند یک تن از شعرای که در مشاعره متذکره حاضر بود و قرار بود شعر خود را بخواند میگوید که شعر" طاهر صافی مورد تائیدی کمسیون قرار گرفته بود". هیله مند افزود "این گونه برخورد با طاهر صافی تخطی آشکار از اصل آزادی  اندیشه و بیان که در قانون اساسی افغانستان تضمین شده  است، میباشد.

رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان نیز این عمل مقامات دولتی را خلاف آزادی بیان خوانده و آن را تخطی آشکارا از قانون اساسی افغانستان شمرد.

 

به گفتهء کسانی که در سال های قبل در چنین مشاعره های اشتراک کرده بودند  هرگز چنین اتفاق نه افتاده بود که در جریان مشاعره کسی از طرف مقامات دولتی تحدید شده باشد و یا هم بدون کدام دلیل موجه کسی از خواندن شعرش  منع شده باشد.

 

3.    رادیویی صدای حقیقت با مقامات دولتی دچار مشکل شد:

رادیو صدای حقیقت به تاریخ 10 جدی 1384 به کمک مالی و تخنیکی موسسهء انترنیوز و نی به نشرات خود آغاز نمود است .

این رادیو در جریان کار خود در اویل ماه اپریل با والی ولایت سمنگان دچار مشکلاتی شد. شمس الله یکی از خبرنگاران رادیو صدای حقیقت در مورد چگونگی  به وجود آمدن این مشکلات میگوید" به تعداد پنج بورس تحصیلی از کشور هندوستان به متعلیمن مکاتب ولایت سمنگان آمده بود اما والی ولایت سمنگان عبدالحق شفق تمام این بورس ها را به خویشآوندان و دوستان شخصی خود توزیع نموده و هیچ کسی را در مورد آن در جریان نگذاشت ، به گفته شمس الله زمانی که ما از این موضوع خبر شدیم به اشتراک اعضاء شورای  ولایتی بحثی  را در استدیویی راه اندازی کردیم که در آن از عبدالحق شفق والی ولایت سمنگان نیز دعوت کردیم تا برای جواب دادن به  سولات مردم در استدیو حاضر شود ، اما والی در این بحث اشتراک نکرده  و  من را به دفتر خود خواسته و گفت که شما حق ندارید این موضوع را انعکاس بدهید و مردم را بیدار کنید" شمس الله افزود که والی ولایت سمنگان من را تحدید نمود و اضافه کرد که این رادیو را من به ولایت سمنگان آورده ام و پول برای ایجاد آن پرداخته ام و حالا بلای جان خودم شده است".

 

در مقابل این  ادعائی مسئولین رادیوی صدای حقیقت ، والی ولایت سمنگان عبدالحق شفق موضوع بورس ها را منتفی دانست و گفت که به تعداد 68 بورس تحصیلی که از طرف کشور هندوستان  برای زون شمال کشور تخصیص داده شده بود ، که  این بورس ها بین فارغین صنف دوازده هم ولایات زون شمال در پوهنتون بلخ به تاریخ 25 ماه حوت 1384 از طریق امتحان تحریری به رقابت گذاشته شد اما  از ولایت سمنگان کسی موفق نشد  تا  برندهء  آن گردد. ودر مورد تحدید کارمندان رادیو گفت" من در ایجاد این رادیو کوشش های زیادی کردم و از  همان آغاز علاقه مند به ایجاد و پیش رفت کار آنها بودم و هرگز کاری نخواهم کرد که مزاحمتی باشد در راه فعالیت این رادیو"والی سمنگان افزود " شمس الله ژورنالست رادیو صدای حقیقت برای من گفت که پالیسی دفتر ما این است که رادیویی آزاد باید با  والی مواجه باشد".

 

 اما شمس الله این ادعائی شفق را رد نموده و گفت" من برای والی  گفتم که اگر موضوعات ایچنین مهم را رادیویی ما پیگیری نکند رادیوهای دیگری آن را گزارش خواهد داد که در آنصورت طوری تصور خواهد شد که رادیویی صدای حقیقت وظیفهء خود را خوب اجرا نمی کند و این موضوع در حمایت از رادیوی ما از طرف کمک کننده های ما تاثیر خواهد داشت ".

 

دیدبان رسانه ها بلآخره به این نتیجه رسید که به میآن آمدن این مشکلات ناشی از سوء تفاهمات لفظی میآن مسئولین رادیو و والی ولایت سمنگان بود.

 

 زمان که دیدبان رسانه ها این موضوع را با هردو طرف در میآن گذاشت این سوء تفاهمات رفع شد و به گفته عبدالحق شفق والی ولایت سمنگان او هیچ مشکلی با رادیو صدای حقیقت ندارد. و همچنان امین الله قیومی  مدیر مسئول رادیو صدای حقیقت نیز در یک مصاحبهء بادیدبان رسانه ها گفت " بعد از آنکه ما اصل موضوع را فهمیدیم هیچ مشکلی با والی سمنگان نداریم ".

 

برای حل این چنین مشکلات بین مقامات و رسانه ها، و مردم و رسانه ها مراجع رسمی نیز و جود دارد مانند کمسیون بررسی شکایات و رسیدگی به تخلفات رسانه ای و محاکم کشور، اما دیدبان رسانه ها توانست با پیگیری این موضوع سوء تفاهم بین مقامات و رادیو صدای حقیقت را بر طرف سازد.

 

4.    چاپ هفته نامهء وطندار بعد از کشمکش ها با یونس قانونی رئیس شوراملی متوقف شد :

 

در شمارهء 82  هفته نامه وطندار مورخ 13/1/1385 مطلب تحت عنوان ( بیست و پنج میلیون دالر اختلاس توسط یونس قانونی ) به چاپ رسید که بعد از نشر آن تنش های میآن قانونی و مسئولین هفته نامهء وطندار آغاز شد که به گفتهء یکی از کارمندان این هفته نامه در شمارهء بعدی مسئولین هفته نامهء وطندار ازنشر این مطلب که از کابل پرس و شبکه خبری قسط نقل قول کرده بودند معذرت خواستند ،اما بعد از آن شمارهء دیگری از این هفته نامه  چاپ نشد و یونس قانونی در جریان صحبت های شان در یکی از جلسات شورای ملی از مسدود شدن این نشریه از طرف ریاست دولت خبر داد و همچنان  فضل الحق فایز یکی از کارمندان هفته نامهء وطندار نیز در این مورد میگوید " نشر هفته نامهء وطندار زمان متوقف شد که مسئولین ریاست دولت به ما گفتند "تا زمانکه کابینهء پیشنهادی رئیس جمهور کرزی در پارلمان مورد بحث و تائید قرار میگیرد  شما نشرات نکنید".

 

اما سخنگوی ریاست دولت محمد کریم رحیمی این موضوع را رد میکند که محدودیتها برای هفته نامهء وطندار از طرف ریاست دولت ایجاد شده باشد. و در پهلوی آن صاحب امتیاز هفته نامه وطندار سیامک هروی که در عین حال معاون سخنگوی رئیس جمهورنیز  میباشد موضوع ایجاد محدویت ها از طرف ارگان های دولتی را رد میکند و دلیل تاخیر در نشرات شان را  مشکلات مالی که دچار آن شده اند میشمارد و میگوید هر زمانکه از نگاه مالی توان چاپ آن را بدست آورند به چاپ آن اقدام خواهند کرد.

 

در چهار سال اخیر که آزادی بیان و آزادی مطبوعات در کشور به میآن آمده اضافه تر از 300 نشریهء چاپی به فعالیت آغاز نموده است که تا به حال نشر هفته نامهء آفتاب و روزنامهء آرمان ملی از طرف دولت ممنوع قرار داده  شده بود (هفته نامهء آفتاب اکنون در کشور کانادا به چاپ میرسد و روزنامهء آرمان ملی که قبلاً چوکات دولت مشغول فعالیت بود اکنون از طرف سکتور خصوصی روزانه از چاپ می برآید).

 

5.    قانون رسانه های همگانی بعد از تعدیلات نشر شد:

 

قانون رسانه های همگانی در 9 فصل و  42 ماده  تصویب و نافذ شد. این قانون به تأسی از حکم مادهء سی و چهارم قانون اساسی و رعایت مادهء نزدهم اعلامیهء جهانی حقوق بشر ، به منظور تنظیم فعالیت رسانه های همگانی  و تأمین حق آزادی فکر وبیان وضع شده است. قانون رسانه ها  به تاریخ 27 قوس سال 1384 از طرف رئیس جمهور توشیح و به تاریخ 15 جدی 1384 چاپ شده است و در اواسط ماه حوت  یا اوایل مارچ سال 2006 از طریق غرفهء فروشات جریدهء رسمی در وزارت عدلیه به دسترس مردم قرار گرفت.

در قانون جدید تغییراتی در محتوا و شکلیات به نظر میرسد و بعضی موضوعات اضافه و بعضی هم حذف گردیده است به طور مثال در بند دوم ماده نهم قانون قبلی آمده بود " نشریه های که تیراژ آنها کمتر از 200 شماره باشد به ثبت و راجستر در وزارت اطلاعات و فرهنگ ضرورت ندارد"  اما در قانون جدید چنین مادهء وجود ندارد، و  از واژه ها به طور دقیق تری نسبت به قوانین سابقه استفاده  شده  است.  رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالستان افغانستان در مورد  این قانون گفت " قانونی که اخیراً نافذ شده است  تأثیر مثبتی در تضمین حق آزادی بیآن به ارمغان خواهد آورد زیرا بعد از سه بار تجدید نظر در قانون رسانه ها اکنون افغانستان صاحب یکی از بهترین قوانین در سطح منطقه میباشد ، مهمترین چیزی که در این قانون به چشم میخورد پیش بینی تعداد زیاد تری از کمسیون ها نسبت به قوانین  قبلی میباشد  و آن طوری که در قانون قبلی از دو کمسیون ( کمسیون نشرات رادیو و تلویزیون و کمسیون بررسی تخطی از قانون رسانه ها) نام برده شده بود اما در قانون جدید تعداد این کمسیون ها  به پنج رسیده است که از این قرار اند.

شورای عالی رسانه ها.

کمسیون رسانه های خصوصی و شخصی.

کمسیون رادیو و تلویزیون ملی افغانستان.

کمسیون آژانس اطلاعاتی باختر.

کمسیون بررسی شکایات و رسیدگی به تخلفات رسانه ای.

 معیار های انتخاب  اعضای این کمسیون و صلاحیت های شان   نیز در این فانون تشریح شده است.

این قانون  در حالی از طرف شورای وزیران تصویب و از طرف  رئیس جمهور توشیح و نافذ گردیده است که شورای ملی یا قوه مقننهء افغانستان و جود دارد اما تا به حال نه این قانون و  نه قوانین دیگر جهت تصویب به این شورای ارائه گردیده است . به گفتهء سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات ، فرهنگ و  توریزم   به زود ترین فرصت این قانون جهت تائیدی به شورای ملی تسلیم خواهد شد.

قابل ذکر است که از چهار سال به این طرف این سومین قانون رسانه های همگانی  است که نافذ میشود. اول آن  به تاریخ 18 حوت سال 1380 و دومی آن به تاریخ 15 حمل 1383 توشیح و نافذ گردیده بود، تعداد از صاحب نظران در عرصهء مطبوعات(احمدضیاء رفعت شاعر و نویسنده ، احمد شاه افغانزی رئیس تلویزیون افغان و حامد نوری روزنامه نگار و کارشناس در عرصه رسانه ها) تغییر مکرر قانون رسانه ها را مورد انتقاد قرار داده و آن را موجب بی اعتباری این قانون میشمارند،همچنان عالمی بلخی نماینده مردم ولایت بلخ در شورای ملی به تاریخ ششم ماه اپریل در جریان جلسه شورای ملی در این مورد گفت "سید مخدوم رهین قانون رسانه ها را حسب دلخواه خود تغییرداده وتبدیل میکند". اما وزیر اطلاعات ، فرهنگ و توریزم سید مخدوم رهین تغییر چند باره ء  قانون رسانه ها را نشان دهندهء انکشاف سریع رسانه ها در افغانستان دانسته میگوید که ضرورت های جدید ما را وادار به آن میسآزد تا به قانون رسانه ها توجه بیشتر بکنیم  و در صورت ضرورت در آن تغییرات مثبتِ بیآوریم .

قابل یاد آوریست که به اساس قانون اساسی  افغانستان تمام قوانین باید برای تائید به شورای ملی

6.    کمسیون طرح ریزی ستراتیژی دراز مدت برای رسانه های افغانستان ایجاد شد:

 نشست کمسیون رسانه ها ، معلومات و فن آوری  آن برای  افغانستان در شهر پاریس مرکز  کشور فرانسه  برگزار شد. در این نشست که از تاریخ 9 مارچ الی 18 مارچ 2006 میلادی ( 18 الی 27 حمل 1384) در شهر پاریس برگزار شده بود 15 تن از روزنامه نگاران و شخصیت های فعال در عرصه رسانه های افغانستان و تعدادی از کار شناسان بین المللی اشتراک کرده بودند، این نشست به همکاری سازمان آموزشی ، علمی و فرهنگی ملل متحدUNESCO  و کمک مالی کشور جاپان برای ساختن پالیسی و ستراتیژی مطبوعاتی  درازمدت برای افغانستان تدویر یافته بود .رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان که از جملهء اشتراک کننده گان این کنفرانس بود در مورد گفت" اعضای این کمسیون که چندین ماه قبل  به پیشنهاد وزیر اطلاعات ، فرهنگ و توریزم و  وزیر خارجه و تائیدی رئیس جمهور تعیین گردیده بودند در جریان نشست های خود چالش های مطبوعات ، مشکلات در راه به دست آوردن معلومات ، سهم گرفتن زنان در مطبوعات ، وضعیت رادیو ها - تلویزیون ها - نشرات چاپی ، ضرورت های مطبوعات و اولویت های آن  و دیگر موضوعات  را به بحث گرفتند " سمندر افزود" در جریان این نشست ها به اتفاق آراء داکتر موسی معروفی به صفت رئیس این کمسیون ، شفیقه حبیبی به حیث معاون آن  امین طرزی ، داکتر ظاهر صدیق و من سمندر به حیث سکرتران آن تعیین شدیم" به گفتهء سمندر این کمسیون برای 4 ماه آینده هر هفته روز های یک شنبه ساعت چهار بعد از ظهر  نشست های خود را در کابل  ادامه خواهد داد و در اخیر گزارش تفصیلیی   که شامل مشکلات و ضرورت های موجوده رسانه ها و  ارائه نظریات و پیشنهادات جهت تعیین ستراتیژی دراز مدت رسانه های افغانستان به مقام ریاست جمهوری سپرده میشود .

طوری به نظر میرسد که حاصل کار این کمسیون به نفع رسانه ها تمام خواهد بود زیرا بعد از ختم کار  این کمسیون حد اقل احصائیه مشکلات و ضروریات رسانه های افغانستان که از طرف گروپ کاری متخصص تهیه شده باشد در دست خواهد بود و راه های حل پیشنهاد شده  نیز وجود خواهد داشت.

 

 

7.    برای اولین بار روزنامهء به نام  بریښا  در ولایت خوست از چاپ برآمد:

این روزنامه از 17  ماه فبروری سال 2006  در هزار نسخه و چهار صفحه چاپ میشود و برعلاوه اخبار محلی ملی و بین المللی ، این  روزنامه مطالب سپورتی ادبی و اعلانات تجارتی را نیز در صفحات خود میگنجاند و همچنان مقالات که از طرف خواننده های این مجله برایشان فرستاده میشود را نیز نشرمیکنند، حاجی میرعلی مدیر مسئول این روز نامه به دیده بان رسانه ها گفت " قبلاً در ولایت خوست جراید و مجلات چاپ میشد اما روزنامهء نبود و ما با احساس این ضرورت دست به این کار زدیم " حاجی میر علی افزود " من با سرمایه گزاری شخصی کوشش میکنم تا با راه اندازی این روزنامه فرهنگ مطالعه را در بین باشنده گان ولایت خود رایج سازم " در حال حاضر  این روز نامه در شهر خوست و چند ولسوالی که به این شهر  نزدیک است توزیع میشود به گفتهء مدیر مسئول این روزنامه آنهادر آینده های نزدیک تصمیم دارند در تمام ولسوالی های ولایت خوست و حتی به ولایات همجوار آن نیز این روزنامه را  بفرستند.در مورد محتویات این روزنامه شاعر و نویسنده  ء افغان نورشاه نورانی که در ولایت خوست بود و باش دارد میگوید" بر علاوهء آنکه این روزنامه مردم را از رویداد های روز باخبر میسازد و مضوعات تفریحی اش مردم را  سرگرم میسازد، و باشندگان این ولایت  را به خرید روزنامه ، مجله و کتاب عادت میدهد" به گفته نورانی در حال حاضر اکثر نشریات در این ولایت رایگان توزیع میگردد. قابل    ذکر است که از 10 جریده و مجله در که در چهار سال اخیر" که تعداد رسانه ها در کشور زیاد شده است" ایجاد شده بود صرف  روزنامهء بريښنا  ، هفتهء نامه اسلام غږ، ماهانامهء ریاست امور زنان و  دوماهنامهء تورغر به وقت و زمانش چاپ میشود.

به گفتهء وزیر اطلاعات ، فرهنگ وتوریزم   سید مخدوم رهین در حال حاضر در افغانستان اضافه تر از 300 رسانه چاپی مصروف فعالیت استند.

 

 

+ نوشته شده در  85/03/16ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش دهم

 

نی – حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان

 

دیدبان رسانه ها

 

 

 گزارش دهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

عزیزالله حبیبی

تحلیلگر و مسئول دیدبان رسانه ها

 

رسانه ها و دست اندرکاران آن با چالش ها و مشکلات جدیدی مواجه  میشوند واین چالش ها ابعاد گسترده تری میآبد  که میتوان از لت  و  کوب ، توهین ، تحقیر ، جریمه ،تهدید و بازداشت نمودن خبرنگاران  و رسانه ها نام برد.

Ø      تلویزیون خصوصی افغان به اتهام نشر تصاویر مبتذل مبلغ 70000 هزار افغانی از طرف محکمهء امنیت عامه ئی ولایت کابل جریمه شد.

Ø      مزاحمت های برای خلیل رومان مشاور رئیس دفتر رئیس جمهور افغانستان و خبرنگار تلویزیون طلوع در جریان وظیفه رسمی  اش در ریاست دولت  ایجاد شد  که بلآخره مجبور به استعفا از پست رسمی اش شد.

Ø      مدیر مسئول ماه نامهء نارنج برای مدت 23 روز بدون آن که اتهامی به او وارد شود  زندانی گردید.

Ø      آنتن تلویزیون ملی در ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار انفجار داده شد.

Ø      خبرنگاران در ولایت هرات در جریان مضاهرات واغتشاشات . لت ، کوب ، توهین ، تحقیر و اخطار گردیدند.

Ø      خبرنگار رادیو صلح جبل السراج باز داشت شد.

Ø       تعداد رسانه های صوتی ، تصویری زیاد میشود و ساحهء تحت پوشش شان  وسعت مییآبد.

 

 

1.    جریمه ء تلویزیون افغان از 50000 به 70000 افغانی اضافه شد:

 

تلویزیون خصوصی افغان که به اتهام نشر فلم های مبتذل مبلغ 50000 افغانی از طرف کمسیون بررسی تخطی از قانون رسانه ها جریمه شده بود ، بعد از آن که رئیس این تلویزیون از پرداخت این مبلغ خود داری نمود موضوع به لوی  څارنوالی  و بعداً  به محکمهء امنیت عامه ولایت کابل  ارجاع شد. در جریان جلسه ء محکمه به تاریخ 8 حوت 1384 ، 27 فبروری 2006 رئیس تلویزیون افغان احمد شاه افغانزی  اتهام وارده را رد نموده و گفت "نشرات ما همسو و همگام با سایر تلویزیون های که در افغانستان نشرات میکنند میباشد و چیزی که ما نشر میکنیم آنها نیز نشر میکنند ".افغانزی افزود که   در قانون افغانستان هرگز   مبتذل از غیر مبتذل تفکیک و تعریف نشده است ، وی همچنان  کمسیون بررسی تخطی از قانون رسانه ها را متهم به زیر پانهادن قوانین نافذه در افغانستان دانست و گفت که به اساس ماده ء (122) قانون اساسی افغانستان صرف قوه ء قضائیه میتواند تا حکم جزا را صادر نماید، در حالیکه کمسیون متذکره بدون آنکه صلاحیت آن را داشته باشد اقدام به جریمهء تلویزیون افغان نموده است . این ادعاء  افغانزی از طرف  مقامات قضائی نیز تائید شد. به همین ترتیب افغانزی  اجراات و تحقیقات  ځارنوال موظف در این قضیه اسدالله را  تحت سوال قرار داده  و آن را جانبدارانه توصیف کرد وی همچنان از تعدد ځارنوالان انتقاد نمود زیرا  به  گفته ء وی این قضیه به جای یک ځارنوال، دو ځارنوال در محکمه حاضر شده بودند . افغانزی در جریان دفاعیه ء  خود این عمل کمسیون را سیاسی خوانده و افزود "برای این که وزیر اطلاعات ، فرهنگ و توریزم (رئیس کمسیون بررسی تخطی از قانون رسانه ها) بتواند تا از شوری ملی  رای اعتماد بگیرد دست به این عمل زده است "                 

اما با وجود این همه در اخیر مقدار جریمه تلویزیون افغان از 50000 افغانی به 70000 زیاد شد. در مقابل افغانزی این حکم محکمه دیوان امنیت عامه ولایت کابل را قبول نکرده و محکمه را به نادیده گرفتن نقض قانون از طرف کمسیون بررسی تخطی از قانون رسانه ها متهم کرده و خواهان محکمهء دوم یا استیناف شد.

 

2.    خلیل رومان مشاور رئیس دفتر رئیس جمهور کرزی بعد از آن که به گفته ئی خودش مزاحمت های غیر موجه در اجرائی وظیفه برایش ایجاد  شد از پوست خود استعفا داد:

 خلیل رومان که در پهلوی وظیفه ء دولتی اش به حیث گرداننده ء یکی از برنامه های تلویزیون خصوصی طلوع نیز ایفائی وضیفه میکرد و همچنان نوشته ها و مقالات اش در بعضی از سایت های انترنتی ، روزنامه ها مجلات وغیره نیز چاپ شده است میگوید نظریات آزاد و انتقادات نشر شده ئی او و کار او در تلویزیون طلوع  بر اطرافیان رئیس دولت گران آمده بناءً آنها  خواستند که با یک دسیسه و توطئه او را کنار بگذارند. رومان میگوید" یکی از روز ها که من میخواستم با موتر خود به محل وظیفه ء  خود که قصر گلخانه بود بروم ، کارت که به رویت آن من اجازه داشتم تا محل وظیفه با موتر خود را برسانم  از طرف مسئولین امنیتی دهن دروازه گرفته شد که بعد از چندین روز دوباره توانستم تا آن را پس بگیرم  اما باز هم  بار دیگر چند روز بعد مسئولین امنیتی از داخل شدن شخص خود من به صوب وظیفه ام ممانعت کردند و برای ساعت ها در هوای سرد زمستان منتظرم ساختند که بلآخره  حوصله من سر رفت و به منزل خود برگشته و استعفا دادم ".

دیدبان رسانه ها  از جاوید لودین رئیس دفتر رئیس جمهور  کرزی  که رئیس مستقیم خلیل رومان است  در مورد این موضوع پرسید وی با ابراز تأسف از نبود رومان در وظیفه اش  این را تأئید کرد که مشکلاتی ایجاد شده است اما وی گفت که این مشکلات  به اندازه ء نبود که رومان استعفا بدهد جاوید لودین گفت " شاید          خلیل رومان کار در عرصه مطبوعات را ترجیح داده باشد  نسبت به کار در ریاست دولت و به این طور وظیفه را ترک  کرده باشد ، که ما به این تصمیم ایشان احترام قایل هستیم و استعفاء اش را قبول کردیم.

زمان که دیدبان رسانه ها در مورد این موضوع  از مسئولین امنیتی رئیس دولت پرسید آنها از دادن جواب خود داری نمودند.

 

3.    مدیر مسئول ماه نامهء نارنج 23 روز را در زندان گذراند:

 

سید احمد قانع مدیر مسئول مجله نارنج – چاپ کندهار بعد از گذراندن مدت بسیت و سه روز در   بازداشتگاهای نیرو های ائتلاف در میدان های  هوائی قندهار و بگرام  آزاد شد. سید احمد قانع گفت "نیروهای امریکائی روز اول عید سعید اضهی 19 جدی 1384  مطابق با 9 جنوری 2006 من و 4 تن از همسایه های من را دستگیر نموده و کمپیوتر و تلفون شخصی ام را نیز ضبط نمودند و به تاریخ اول فبروری تنها من را آزاد کردند اما همسایه های من تا هنوز نزد نیروهای امریکائی زندانی هستند  ".

به گفته  قانع عساکر امریکائی در جریان 23 روز اضافه تر از 15 بار از او تحقیق نموده اند بدون آن که اتهام مشخص به او وارد کنند. قانع افزود "به اساس ماده  25  قانون پلیس افغانستان  نیروهای امنیتی میتوانند  جهت کشف همه جانبه  جرم و مجرم ، مظنون  گرفتار  شده را برای مدت  الی 72 ساعت  تحت نظارت قرار دهند، من نمیدانم نیروهای امریکائی مرا به اساس کدام قانون برای مدت 23 روز تحت نظارت قرار دادند و بلاخره بدون دادن کدام توضیحی آزاد کردند و در پهلوی آن برای من گوشزد کردند که  در مورد  برخورد ما برای کسی چیزی نگو."

سخنگوی وزارت امور داخله محمدیوسف ستانیزی نیز این را تائید کرد که به اساس قانون پولیس افغانستان  نیروهای امنیتی  حق ندارند که مظنونی را اضافه تر از 72 ساعت برای تحقیقات تحت بازداشت نگهدارند.

مایک کودی مسئول مطبوعاتی نیروهای ائتلاف در مورد دستگیری قانع گفت که نیروهای افغانی و امریکایی در جریان جستجوی شان در یک ساحه ئی مسکونی شهر کندهار  مواد اولیه  برای  ساخت بم های دست ساز را دریافت کردند  که به تعقیب آن 5 تن از اهالی همان منطقه که سیداحمد قانع نیز شامل آنها میشد را برای تحقیقات  دستگیر کردند.به گفتهء این منبع نیروهای ائتلاف بعد از تحقیقات دریافتند که سید احمد قانع بی گناه است بناءً او آزاد شد.

اما سید احمد قانع وجود مواد اولیه برای ساخت  مواد انفلاقی را رد نموده و گفت که این دستگیری ها به اساس اطلاعات غلط  و مغرضانه   که به نیروهای امریکائی داده شده بود انجام شد و ریشه ی آن را در دشمنی های شخصی و منطقه وی  دانست  و چهار تن  دیگر که با قانع یکجا دستگیر شده بودند را بی گناه  خواند.

سید احمد قانع در یک مصاحبه با دیدبان رسانه ها گفت " با این گرفتاری لطمه ئی شدیدی به حیثیت من وارد شد و 23 شبانه روز در بازداشت بودم  زمانه که من با نیرو های امریکائی این موضوع را در جریان گذاشتم و از آنها درمورد اعاده ء حیثیت خود خواستار سند و جبران خساره  شدم ، آنها از دادن سند و جبران خساره انکار کردند.

 

 

4.          آنتن تلویزون ملی در ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار تخریب گردید:

آنتن  پخش برنامه های تلویزیون محلی ننگرهار در ولسوالی خوگیانی این ولایت تخریب گردید. به گفتهء  انجینیر زلمی رئیس تلویزیون ولایت ننگرهار به تاریخ 7 فبروری 2006 ، 18 دلو 1384 با جابه جا سازی مواد انفلاقیه جنراتور وآنتن  این تلویزیون را که جدیداً اعمار شده بود به کلی غیر تخریب گردید و غیر قابل استفاده شد

تلویزیون ننگرهار در یک شبانه روز 8 ساعت  نشرات دارد و نشرات آن با استفاده از ستلایت در 7 ولسوالی این ولایت ذریعهء آنتن های محلی پخش میگردد.انجینیر زلمی افزود که این آنتن توسط یک کمپنی هندی اعمار شده بود اما تا به حال فرستنده(ترانسمیتر) به آنجا انتقال داده نشده بود. در اثر این حادثه حدود 35000  دالر امریکائی به دولت خساره وارد گردیده است.

 اما سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات ، فرهنگ وتوریزم  میگوید که این آنتن انفجار داده نشده است بلکه بدون کدام عامل بیرونی سرنگون شده است.

مسئولین امنیتی در کابل در این مورد به دیدبان رسانه ها اظهار بی اطلاعی نمودند.

 

 

5.    لت و کوب و توهین و تحقیر خبرنگاران در هرات:

در جریان اغتشاشات که در روز عاشورا نهم  فبروری 2006  بیست دلو 1384  که گفته میشود  بین شعیان و سنی ها در شهر هرات رخ داد در پهلوی این که چندین تن اهالی ملکی این شهر  کشته  و زخمی شدند   اکثر خبرنگاران مقیم هرات حین گزارش دهی  نیز  لت وکوب و توههین ، تحقیر و حتی تحدید به مرگ شدند.

 

گزارشگر تلویزیون طلوع در هرات محمد رضا شیرمحمدی از طرف یکی از مسئولین   قومندانی امنیه ئی ولایت هرات لت و کوب شد و به ادعائی رئیس تلویزیون طلوع سعد محسنی وادار به گزارش دهی به نفع یک جناح معینی شد و حتی چندین بار  تحدید به مرگ نیز شده است.

اما سخنگوی وزارت داخله محمد یوسف ستانیزی  لت و کوب محمد رضا شیر محمدی را ادعائی دروغ خواند و گفت که این چنین واقعه ئی قطعاً اتفاق نه افتاده.

 

همچنان خبرنگار آژانس خبری پژواک احسان سروریار ادعا دارد که از طرف یکی از مسئولین بلند رتبه قوماندانی امنیهء ولایت هرات (که اسم اش را نیز ذکر میکند) زمان مورد لت و کوب قرار گفت که از جریان برخورد پولیس با مظاهره کننده گان عکس برداری میکرد و به گفته ء وی  باز هم از طرف افراد مسلح که یونیفورم پولیس را به تن داشتند مورد سوء قصد مرگباری قرار گرفت و چهار فیر تفنگچه بالایش انداخت شد که از آن  جان به سلامت برد. (در حال حاضر سروریار به گفتهء خودش  از ترس این که باز هم سوء قصدی به جانش صورت نگیرد در شهر کابل به سرمیبرد).

دیدبان رسانه ها  این موضوع را نیز با سخن گوی وزارت داخله محمد یوسف ستانیزی در میان گذاشت که وی در مقابل این ادعای سروریار گفت " در مورد لت و کوب خبرنگار آژانس خبری پژواک باید گفت که احسان سروریار  یک شخص معامله گر  است" . وی افزود "به اساس عرایض و شکایات مکرر مردم  دوسیه ء نام برده تکمیل شده و به مراجع قضائی مربوطه محول شده است " ستانیزی علاوه کرد که  نه کسی سروریار را لت و کوب نموده  و نه هم فیری بالای او صورت گرفته است.

در مقابل این اظهارات سخنگوی وزارت داخله سرور یار ابراز تعجب میکند و میگوید که در 50 متری قومندانی امنیه ئی شهر هرات بالای او انداخت شد و این موضوع را قومندان امنیه ولایت هرات در جریان کنفرانس مطبوعاتی نیز تائید کرد و همچنان کریمنال تخنیک  آمریت  جنائی قومندانی امنیه هرات  نیز این را تائید نمود که چهار فیر از تفنگچه ئی نوع میکاروف بالای موتر اش  انداخت صورت گرفته است سروریار گفت "من نمی دانم که حال چرا سخنگوی وزارت داخله آن را نادرست میخواند. 

 

مسعود حسن زاده خبرنگار بخش دری  رادیو آشنا ازنیز دراین جریان مورد تهدید و توهین قرار گرفت .

 

به همین ترتیب خبرنگار بخش پشتوئی رادیو آزادی شرف الدین ستانکزی نیز در جریان اغتشاشات مورد لت و کوب و توهین مسئولین امنیتی قرار گرفته و موتر شخصی اش از طرف مظاهره کننده ها خساره مند شد.

 

افزون براین خبر چندین مورد مشابه دیگر نیز از هرات به دیدبان رسانه ها رسیده است اما زمان که دیدبان رسانه ها  به منابع مربوطه مراجعه نمود  از طرف آنها یا کلاً رد شد و یا هم گفته شد که این موضوعات آنقدر مهم نیست که گزارش داده شود و از دادن معلومات خود داری کردند.

 

6.     گزارشگر رادیو صلح جبل السراج در کابل دستگیر شد:

 

عبدالقدوس   یک تن از خبرنگاران رادیو صلح ولسوالی جبل السراج ولایت پروان  به ظن دست داشتن در کوشش به  قتل از  طرف موءظفین قومندانی امنیه ئی ولایت پروان در مربوطات حوزه ء سوم امنیتی کابل دستگیر شد.این دستگیری در حالی صورت گرفت که عبدالقدوس مصروف سپری نمودن دوره ئی آموزشی  خبرنگاری در موسسه ء نی- حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان بود. پولیس ولایت پروان بدون آن که پولیس محل را در جریان بگذارد اقدام به این دستگیر کرد این درحالیست که به اساس ماده ششم و هفتم قانون پولیس افغانستان ، پولیس یک ساحه نمیتواند اقدام به دستگیری بیرون از ساحه معینه ئی  خود کند مگر در صورت تحقق حالات خاص ،که در این مورد هیچ کدام از حالات فوق تحقق نیآفته بود که در قانون پیش بینی شده است. زمان که مسئول دیدبان رسانه  این موضوع را با افسران پولیس ولایت پروان مطرح ساخت آنها حتی به او هم اختار دادند که اگر در اجرای کار ایشان ممانعت کند او را نیز بازداشت خواهند کرد.

رئیس اجرئیوی موسسه نی عبدالمجیب خلوتگر در مورد این دستگیري گفت که زمان که منسوبین بخش  جنائی قوماندانی امنیه ولایت پروان از ما خواستار تسلیمی فرد مورد نظر شان شدند ما با سخنگوی وزارت امور داخله یوسف ستانیزی و بعداً  به ریاست دفتر مقام وزارت  در تماس شدیم ، ریاست دفتر نیز به نقل قول از آمر دفتر معین امنیتی آن وزارت گفتند که عبدالقدوس نام را برای شان تسلیم کنید.

دیدبان رسانه ها با مراجعه به قومندانی امنیه ولایت پروان جویایی دلیل دستگیر عبدالقدوس شد قوماندان امنیهء ولایت پروان دگر جنرال مولانا عبدالرحمن  سید خیلی دلیل این دستگیری را به اتهام کوشش به قتل وکیل شورای ملی از ولایت پروان   سامعه سادات خواند که در آن حمله به خود سامعه سادات آسیبی نرسید اما یکی از محافظین شخصی اش جراحت سطحی برداشت.

سخنگوی وزارت داخله محمد یوسف ستانیزی  در یک مصاحبه ئی با دیدبان رسانه ها گفت که اصولاً باید حوزهء سوم امنیتی در جریان گذاشته میشد.

در حال حاظر عبدالقدوس تحت تحقیق در ریاست ځارنوالی امنیت ولایت پروان قرار دارد. که دیدبان رسانه ها موضوع را از نزدیک تعقیب مینماید.

 

7.    رادیو نوا و تلویزیون  شمشاد نشرات شان را آغاز کردند:

 

در ماه جاری خبر ایجاد و انکشاف چندین رسانهء برقی اعم از تلویزیون و رادیو به ما رسیده است.

 

رادیوی خصوصی نوا که در چوکات موسسه ء نشراتی صبا فعالیت میکند به  تاریخ 26 دلو 1384 ، 15 فبروری 2006 روی موج 103.1FM  ، نشرات  خود رادرکابل و4 شهردیگر آغاز کرد برنامه های امتحانی این رادیو از چهار ماه قبل  آغاز شده بود. به گفته ء محمد وحید وقفی رئیس رادیو نوا  این رادیو  در حال حاضر در 5 شهر افغانستان مانند کابل ، کندهار ، هرات ، بلخ و ننگرهار نشرات دارد و در آیندهء  نزدیک به چندین ولایت دیگر نیز نشرات خود را انکشاف خواهد داد. وی افزود موسسهء نشراتی صبا  در آینده ء نزدیک تلویزیونی به نام باخترنیز  ایجاد خواهد کرد، به گفتهء وقفی رادیو نوا یک رادیوی فرهنگی اجتماعی است که هدف کلی آن کار در  جهت رشد و انکشاف فرهنگ افغانی و رشد روحیه ء ملی در میان افغانها میباشد.

     رادیو نوا به کمک یک موسسهء هالندی به نام نویب و کمک اتحادیه اروپا  ایجاد شده است.

 

افزون بر این تلویزیون خصوصی شمشاد نیز به نشرات امتحانی خود در کابل آغاز نمود .فضل کریم فضل   رئیس تلویزیون شمشاد گفت" من این تلویزیون را به سرمایه ئی شخصی خود ایجاد و راه اندازی نموده ام و هدف من خدمت به مردم و از بین بردن فاصله ها بین مردم شهر ها و روستا ها از طریق شریک ساختن مسائل بین شان میباشد و موضوعات محوری ما انکشاف جامعهء مدنی ، بالابردن معلومات عمومی مردم ، تعلیمات اسلامی ، نهادینه شدن حقوق بشر در اذهان مردم ، تشریح مسائل ازدواج بوده و در پهلوی آن برنامه های تفریحی نیز خواهیم داشت"رئیس این تلویزیون افزود که  آنها به زود ترین فرصت نشرات خود  را به دیگر ولایات نیزگسترش خواهند داد.

 

قابل ذکر است که رادیو آرمان و تلویزیون خصوصی طلوع  نشرات خود را به ولایات غزنی و هلمند انکشاف دادند از این  قبل این  دو ارگان نشراتی به اضافه ء کابل در ننگرهار، بلخ ، هرات ، کندهار،کنر و خوست نشرات داشتند.

 به گفتهء سعد محسنی رئیس عمومی تلویزیون طلوع و رادیو آرمان آنها در آینده ء نزدیک نشرات شان را در ولایات زابل و کندز نیز آغاز خواهند کرد.

 

نی حمایت کننده ئی رسانه های آزاد افغانستان قرار داد همکاری شش ماهه را با رادیوی محلی صدای حقیقت ( رادیو صدای حقیقت در شهر ایبک ولایت سمنگان به کمک موسسهء انترنیوز به تاریخ 31 دسامبر 2006 میلادی 10 جدی 1384 شمسی  نشرات خود را  روی موج98 FM  آغاز کرده بود)  را به امضاء رسانید.

 به اساس گفته ئی میر عبدالواحد هاشمی تنظیم کننده ئی شبکه ئی رادیوئی موسسه ء نی  این همکاری ها شامل کمک های تخنیکی ، مالی  و بلند بردن ظرفیت های کاری رادیو صدای حقیقت  میشود. همچنان رئیس اجرائیوی موسسهء نی عبدالمجیب خلوتگر در این مورد گفت " موسسه ء نی تا  6  ماه آینده برعلاوه ئی تادیهء معاشات تعداد ازکارمندان این رادیو در عرصه های تخنیکی نیز با آنها  کمک خواهد کرد و همچنان در بخش آموزش نیز از همکاری های خود با تربیهء کارمندان شان در مرکز آموزشی نی و همچنان فرستادن استادان به استیشن متذکره  دریغ نخواهد کرد. خلوتگر افزود ما کوشش میکنیم تا با رادیو صدای حقیقت در عرصه ءانکشاف تجارت نیز کمک نمائیم تا آنها بتوانند بعد از ختم کمک های ما مستقلانه به نشرات خود ادامه دهند.

 

 

+ نوشته شده در  85/01/10ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش نهم

 

دیدبان رسانه ها

 

 گزارش نهم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 

عزیزالله حبیبی

تحلیلگر و مسئول دیدبان رسانه ها

 

باز هم با توجه به وعده های که دولت از جمله ارگان های امنیتی و مسئولین وزارت اطلاعات ،فرهنگ و توریزم در قبال حمایت از خبرنگاران و عدم مزاحمت برای این گروه داده شده بود خبر نگاران با مشکلات روبرو میشوند و   تهدید ، ارعاب و توقیف شان  بدون کدام تغیری ادامه مییآبد.

  • خبرنگار آژانس خبری پژواک در ولایت بغلان شیر محمد جهش دوبار مورد تهدید قومندان امنیه آن ولایت قرار گرفت.
  • در روز افتتاح شورای ملی(قوه مقننه ) چندین مورد از تهدید و مزاحمت ناموجه برای خبرنگاران از طرف نیرو های امنیتی خلق شده و در مرکز مطبوعاتی که در داخل شورای ملی برای خبرنگارن ایجاد شده  بود نارسائی های تخنیکی با عث بروز مشکلات برای خبر نگاران شده بود .
  • خبرنگار تلوزیون آریانا وحید پیکان  که از جریان مظاهره ئی  دست فروشان شهر کابل  گزارش تهیه میکردمورد تهدید قرار گرفته و لت و کوب شد و اجازه فلم برداری برایش داده نشد.

 

  • کوشش های صورت گرفت تا پوهنحی ژورنالیزم یگانه نهاد رسمی دولتی که خبرنگار(ژورنالیست) به سویه لسانس به جامعه تقدیم میکند  لغو شود ودر چوکات پوهنځی  ادبیات یک دیپارتمنت به نام ژورنالیزم ایجاد گردد.

 

 و اما  در پهلوی این مسائل:

  •  علی محقق نسب  رئیس هیئت تحریر هفته نامهء حقوق زن که قبلاً به اتهام ارتداد به دوسال زندان محکوم شده بود در محکمه دوم مدت زمان زندانش به شش ماه تقلیل یافت. و به شرط ضمانت آزاد شد.
  • و موسسه افغانی( نی) دوره های کوتاه مدت آموزشی برای خبرنگاران را راه اندازی نموده که در قدم اول در نظر دارد اضافه تر از 800 تن آن ها را در رشته های مختلف آموزش دهد.

 

  1. خبرنگار آژانس خبری پژواک در ولایت بغلان تهدید شد:

 

خبرنگار آژانس خبری پژواک در ولایت بغلان شیر محمد جهش از طرف  قومندان امنیهء آن ولایت جنرال میرعلم مورد تهدید و توهین قرار گرفته و به او اخطار داده شد که اگر در آینده گزارش های او حسب دلخواه مقامات نباشد او را به زندان خواهد افگند. شیر محمد جهش میگوید" این تنش زمان ایجاد شد که انفجاری در مربوطات ولایت بغلان رخ داد ومن جهت تهیهء گزارشی به قومندانی امنیه مراجعه نمودم اما آنها در جواب من گفتند که هیچ انفجار رخ نداده و برای ما معلومات نه رسیده پس من هم به تیم بازسازی ولایتی یا PRT  در تماس شده و معلومات لازم را از آنها به دست آوردم و در آخیر گذارش خود اضافه نمودم ،که تا  زمان تهیه گذارش مذکور مسئولین قومندانی امنیه ء ولایت بغلان از این موضوع خبر نداشتند.

 زمانی که این گزارش نشر شد قوماندان امنیه ولایت بغلان به افراد خود گفته بود که بروید ونویسنده این گزارش را کش کش کده این جا بیآوید".

دیده بان رسانه ها در ارتباط این موضوع با قوماندان امنیه ء ولایت بغلان در تماس شد وی اضهارات شیرمحمد جهش را کاملاً رد نمود و آن را تکذیب کرده و  گفت که ما خبرنگاران را همکار در تأمین امنیت میدانیم و برایشان احترام قائل هستیم و هیچ گاهی چنین برخورد ناشایستی با آنها نمی کنیم.

 

 جنرال میرعلم گفته های جهش خبرنگار آژانس خبری پژواک را  افواهات شایعات و دروغ خوانده و آن را تحریک حریفان منطقوی خود دانست.اما رئیس آژانس خبری پژواک دانش کروخیل این واقعه را تائید نموده و افزود که دوبار خبرنگارشان در ولایت بغلان با تهدید قومندان امنیه آن ولایت روبرو شده است .کروخیل افزود" ما بعد از آن که او برای بار دوم  تهدید شد با سخن گوی وزارت داخله در تماس شده و آن ها را در جریان گذاشتیم که آنها نیز وعده دادند که در آینده چنین چیزی تکرار نخواهد شد".

 

دیدبان رسانه ها  جهت آگاه  شدن از موقف وزارت امور داخله به ارتباط این موضوع به دفتر سخن گوی این وزارت   مراجعه کرد کسی حاضر به جواب دادن  نشد و سمونوال داد محمد راسا مسئول دفتر مطبوعاتی وزارت داخله با گفتن جمله (ستانیزی صاحب وقت ندارند) درخواست ما را رد کرد، که بار ها باز هم مراجعه کردیم که تا به اخیر با سپری شدن 25روز نتیجه ئی از آن حاصل نشد.

رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالستان افغانستان و عضوکمسیون بررسی تخطی رسانه ها  در مورد تهدید شیرمحمد جهش خبرنگار آژانس پژواک درولایت بغلان  گفت " ما به مجرد خبر شدن از این موضوع با سرپرست وزارت داخله انجنیر ضرار احمد مقبل در تماس شدیم و موضوع را با وی در میان گذاشتیم که ایشان نیز به نوبه خود با قومندان امنیه ولایت بغلان تماس تلفونی گرفته و این مشکل  را حل کردند. در حال حاضر به گفته تعداد ژورنالیستان در ولایت بغلان این نوع مشکلات تا اندازه ء رفع شده است.

 

2.    روز افتتاح شورای ملی یک روز مشکل ساز برای خبرنگاران:

 

روز افتتاح شورای ملی نزدهم ماه دسامبر سال 2005 میلادی ،  بیست وهشتم قوس 1384 هجری شمسی اکثر شهر وندان کابل در مجموع و به خصوص خبرنگاران با مشکلات فراوان مواجه شدند تعمیر شورای ملی   در جوار وزارت تجارت در ساحه کارته سه ناحیهء هفتم قرار دارد اما  نیرو های امنیتی تقریباً جاده های تمام شهر را برروی عبور و مرور عراده جات مسدود نموده بودند و از ساحه دهمزنگ به طرف تعمیر شورای ملی حتی افراد را با پای پیاده نیز اجازه نمی دادند. که این مزاحمت شامل حال خبرنگاران که کارت حضور در جلسه افتتاح شوری ملی را نیزبا خود داشتند میشد و زمانی که خبرنگاران با مشکلات فراوان به مقر شورای ملی رسیدند در آن جا نیز با برخورد زشت موءظفین امنیتی روبرو شدند که این برخورد زشت توسط فلم بردار تلوزیون آئینه تصویر برداری شده و نشر شد .

رئیس دارالانشاء شورای ملی عزیزالله لودین در این مورد به دیدبان رسانه ها  گفت که این درست است که تأمین امنیت شورای ملی مربوط دارالانشاء میشود اما این برخورد زشت با خبرنگاران در داخل شورای ملی نه بلکه در خارج ازمحوطهء شورای ملی صورت گرفته است که در آنجا  نیروهای مربوط وزارت داخله  حضور داشتند. اما  باز هم زمان که ما به دفتر سخن گوی وزارت داخله در رابطه به این موضوع مراجعه کردیم او جواب ما را نداد.

 

رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان و عضو کمسیون بررسی تخطی رسانه های مطبوعاتی دریک مصاحبه با دیدبان رسانه ها  گفت " در روز افتتاح  شورای ملی خبر نگاران به مشکلات فراوان روبرو شدند، از طرف نیروهای امنیتی لت و کوب شده ، حتی موترهای شخصی شان از طرف پولیس گرفته شده و بدون اجازه شان  استفاده شده است و مهم تر از همه  آنها گذاشته نمی شدند تا به درستی به معلومات دست یابند" سمندر افزود" تمام ژورنالیستان دریک اطاق انداخته شده بودند که قرار بود  در آنجا صدا و تصویر در اختیار شان گذاشته شود اما صرف  تصویر وجو د داشت و صدا نه . به گفته سمندر مسئولین دارالانشاء پارلمان  برای ژورنالستان مشکلات ایجاد کرده بودند تا آنها به صورت متوازان به معلومات دسترسی حاصل نه  کنند ، سمندر افزود " در روز افتتاح شورای ملی مسئولین برای خبرنگاران اجازه نمی دادند تا به صالون جلسات داخل شوند و صرف سه نفر  را به نماینده گی  از رسانه های صوتی ، تصویری وچاپی  راه دادند که به داخل تالار بروند که ، به هیچ صورت آنها نماینده گی از دیگران کرده نمیتوانستند. و جایگاهی که برای خبرنگاران انتخاب شده بود نیز مناسب آنها نبود که از آنجا بتوانند به خوبی معلومات را به دست آورند.

عزیزالله لودین رئیس دارالانشاء شورای ملی بروز این مشکلات را تائید نموده و آن را جزئی خوانده و گفت که" چون وسائل صوتی ، تصویری  را ما جدیداً نسب کرده بودیم و تجربه ء استفاده از آن را نیز نداشتیم بناءً  برای مدت زمان کوتاهی صدا در مرکز مطبوعاتی وجود نداشت " و در مورد این که چرا خبرنگاران را اجازه ئی حضور در داخل تالار نمی دادند گفت " تا جائی که امکانات و  گنجایش بود و تا جائی که میفهمیدیم که خبرنگاران مزاحم مهمانان و وکلا نمیشوند و نظم را بر هم نمیزند به آنها اجازه ئی حضور در داخل تالار را گروپ وار و به شکل متناوب دادیم.

 

باز هم درهمان  روز افتتاح شورای ملی به تاریخ 19 دسامبر 2005 محمد صابر فهیم خبرنگار رادیو سلام وطندار از طرف موءظفین امنیتی مربوط پولیس ملی  آزار و اذیت شد و مورد توهین و تحقیر قرار گرفت و برای ساعت ها  در حالی مانع رفتن او به محل وظیفه اش شد که کمتر از 100 متر با آن  فاصله داشت البته قابل یاد آوری است که دفاتر رادیو سلام وطندار در ساحه کارته سه کابل در 200 متری تعمیر شورای ملی قرار دارد.  به فردای آن روز یعنی به تاریخ 20 دسامبر باز هم صابر فهیم و میرویس جلالزی خبرنگاران رادیو سلام وطندار  در 50 متری دفتر مورد توهین و تحقیر نیروهای پولیس قرار گرفتند.

 

به تاریخ   21دسامبر سال2006  سی ام ماه قوس 1384 هجری شمسی زمانی که موتر حامل 5 تن خبرنگاران رادیو سلام وطندار در  ساحه ده کیپک ناحیه یازدهم شهر کابل در حال حرکت بود از طرف افراد وابسته به  آمر پیژند قوندانی امنیه ء  ولایت کابل جنرال حبیب خان کوچی متوقف گردیده و درایور موتر متذکره مورد توهین و لت و کوب قرار گرفته و به حوزه یازدهم امنیتی سپرده شدند که بعد از دوساعت توقیف آزاد شدند، زمان که دیدبان رسانه ها در مورد از حبیب خان کوچی دلیل این واقعه را پرسید وی با رد این که دریوررا لت و کوب کرده یاشد  گفت که ماهرچه هارند دادیم اما دریور به آن اتناعی نکرد و ودر عین حال موتر متذکره نمبر پلیت و اسناد ترافیکی نداشت بناً چون متوقف ساختن این چنین عراده جات یکی از وظایف ما است بنأً ما آن ها را به حوزه یازدهم پولیس تسلیم نمودیم .اما زمان که دیدبان رسانه ها در این مورد از مسئولین حوزه یازدهم امنیتی جویائی معلومات شد سمونوال شاولی تمنا آمر این حوزه از نبودن نمبر پلیت موتر متذکره وعدم موجودیت اسناد هیچ چیزی نه گفته  و افزود" به مجرد که ما دانستیم که ایشان خبر نگار هستند آنها را آزاد کردیم. سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات ، فرهنگ و ترویزم  و رئیس کمسیون بررسی تخطی رسانه ها در مورد مشکلات که توسط نیروهای امنیتی برای خبرنگاران خلق میشود گفت که ما از نیرو های امنیتی خواهش می کنیم تا خبرنگاران را در راستای اجراء وظایف شان همکاری نمود و آنها را همکار در تأمین امنیت بدانند.

 

3.    خبر نگار تلوزیون آریانا در کابل  لت و کوب شد:

 

خبرنگار تلویزیون آریانا وحیدپیکان و فلم بردار آنان حامد سادات به تاریخ 12 دسامبر سال 2005 بیست و یک ماه قوس 1384 هجری شمسی زمان که از جریان مظاهره دست فروشان در ساحه فروشگاه شهر کابل مصروف تهیه گزارش بود، مورد  توهین ، تحقیر و لت و کوب  نیروهای امنیتی  مربوط حوزه دوم امنیتی پولیس و قطعه واکنش سریع وزارت امور داخله قرار گرفت و از ساحه بیرون رانده شد به گفته ئی وحید پیکان" یکی از منسوبین که لباس پولیس را نیر به تن داشت حرف خیلی ها رکیک و دشنام های نثار ما کردند  که به هیچ صورت زیبنده یک چنین شخص که در آن موقف قرار داشت، نبود". شکیب حضرتی رئیس شبکه ئی تلویزیونی آریانا  در یک مصاحبه ئی با دیدبان رسانه ها گفت " با وجود آن که آزادی بیان در افغانستان یک پدیده ئی نو پا می باشد با بررسی شرایط زمانی و مکانی خود متوجه خواهیم شد که مشکلات خلق شده برای خبرنگاران آن قدر قابل تشویش نمی باشد" و در مورد مسئله خبرنگار شان وحیدپیکان و حامد سادات گفت که به مجرد که ما از موضوع خبر شدیم به حوزه دوم امنیتی مراجه کردیم که آن ها از چنین برخورد با خبرنگار متذکره اظهار بی اطلاعی نموده و افزودند اگر باز هم کدام اشتباه از منسوبین و سربازان ما سرزده باشد از آن معذرت میخواهیم . زمان که دیدبان رسانه ها جهت روشن شدن این موضوع به حوزه دوم امنیتی و قطعه واکنش سریع مراجعه نمود، مسئولین آنجا از  دادن جواب  امتناع و رزیدند و گفتند که ما صلاحیت مصاحبه نداریم ، شما به دفتر سخن گوئی وزارت داخله مراجعه کنید. و زمانی که دیدبان رسانه ها به آنجا مراجعه کرد باز هم مثلی که در موضوع قبلی یاد آور شدیم دفتر سخن گوی وزارت داخله با گفتن وقت ندارم از دادن جواب امتناع ورزید.

 

4.    تلاش برای از بین بردن پوهنځی ژورنالیزم:

 

شورای علمی پوهنتون کابل به تاریخ 29 نوامبر2005  هشتم قوس 1384 هجری شمسی فیصله کرد تا تعداد پوهنځی های پوهنتون کابل را کاهش دهد و تعداد آنها را از 13 به 6 یا 8 پوهنځی تقلیل دهد. که به تعقیب آن موضوع ادغام پوهنځی ژورنالیزم با یکی از پوهنځی های مماثل مطرح شد و این موضوع با  استادان پوهنځی ژورنالیزم در میآن گذاشته شده و  نظر ایشان خواسته شد، که استادان پوهنځی ژورنالیزم با این موضوع مخالفت جدی خود را ابراز داشتند ، اما به گفته پوهندوی عزیزاحمد فانوس استاد این پوهنځی ژورنالیزم، مقامات بالائی پوهنتون به این نظریات آنان وقعی نه نهاده و به تاریخ 29دسامبر 2005 هشتم جدی 1384 هجری شمسی در شورای علمی پوهنتون کابل فیصله شد که پوهنځی هنرهای زیبا و پوهنځی ژورنالیزم در ساختار و ترکیب پوهنځی ادبیات قرار گیرد و در عین حال فیصله شد که تعداد دیپارتمنت های پوهنځی ژورنالیزم تقلیل یابد. دیدبان رسانه ها جهت پرسیدن دلیل این اقدام ریاست پوهنتون کابل مراجعه کرد اما پوهاند عبدالظاهر ستانیزی معاون علمی پوهنتون کابل که تحت فیصلهء نامه لغو پوهنځی ژورنالیزم امضاء کرده است از دادن جواب امتنناع ورزید . بلافاصله بعد از  فرستادن این فیصله نامه به پوهنځی ژورنالیزم  17 تن از استادان این پوهنځی پوهنځی ژورنالیزم طی یک نامه ئی سر گشاده این اقدام ریاست پوهنتون کابل را قابل قبول ندانسته و از آن ریاست خواستند تا در مورد این فیصله ئی خود تجدید نظر نماید.   زمان که دیدبان رسانه ها از وزیر اطلاعات ، فرهنگ و توریزم  و رئیس کمسیون بررسی تخطی رسانه های مطبوعاتی افغانستان در این مورد جویائی موقف ایشان شد وی با گفتن این عبارت که صلاح مملکت خویش خسروان داند ، از دادن جواب امتناع ورزید. رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان نیز مدغم شدن پوهنځی ژورنالیزم را کم ارزش جلوه دادن خبرنگار و خبرنگاری خواند و برعکس خواهان گسترش این پوهنځی شده و گفت باید رشته های که در پوهنځی ژورنالیزم تدریس میشود تعداد شان زیاد شود .

بلاخره به تاریخ 28 جنوری 2006  هشتم دلو 1384 هجری شمسی شورای ملی (پارلمان) افغانستان  این تصمیم ریاست پوهنتون کابل را تحت سوال قرار داده و اتخاذ این چنین تصامیم را از صلاحیت های شورای ملی خواندند.

 

5.    محقق نسب به شش ماه زندان محکوم شد.

 

علی محقق نسب که قبلاً به اتهام ارتداد به دوسال زندان محکوم شده بود در محکمه دوم مدت زمان زندانش به شش ماه تقلیل یافت، و به شرط ضمانت آزاد شد. محقق نسب که به تاریخ 9میزان1384هجری شمسی اول اکتوبر 2005 باز داشت شده بود به تاریخ 4 جدی 1384 هجری شمسی 25 دسامبر 2005 بعد از سپری نمودن  دو ماه و 24 روز  آزاد شد. و متباقی 3 ماه و شش روز حبس  اش شکل تعلیقی را دارد. 

محقق نسب متهم بود که مقالات (اهانت آمیز ) خود  نسبت به اسلام را در شماره 7 ماه نامه حقوق زن چاپ کرده است.

به گفته عبدالحلیم شریفی څارنوال موءظف برای اقامهء دعوا علیه محقق نسب  دارالافتاء ستره محکمه جمهوری اسلامی افغانستان فتوای ارتداد محقق نسب را صادر کرده است. شریفی افزود که اگر محقق نسب به اشد مجازات محکوم نشود یک بلوای ملی در افغانستان بر پا خواهد شد.

همچنین تعدادی از علمائی مذهبی ، که در چوکات شورای سراسری علمائی افغانستان منسجم هستند  با صدور اعلاامیه های ، خواهان  اشد مجازات محقق نسب شدند که از آن جمله میتوان از شورای علمائی ولایات - کندز ، پکتیا ، ننگرهار ، کندهار ،خوست و بلخ نام برد.

بر علیه محقق نسب دوازده مورد اتهام از جمله  نپذیرفتن سنت محمدی (ص) ، ظالم خواندن خداوند (ج)، مرتد شدن و موارد مشابه دیگر وارد شده بود. که محقق نسب همه این اتهامات را بی اساس خوانده و گفت که او مسلمان است و به همه اصول اسلام پابند میباشد. او افزود که از نوشتن مقاله ئی( زن و ارتداد) هدف نیک داشته است و اگر مقالهء او و مطالب چاپ شده در شماره هفتم  مجله حقوق زن با عث ایجاد سوء تفاهم شده و احساسات مذهبی و دینی مردم را خدشه دار کرده باشد معذرت میخواهد. و از تصمیم محکمه عمومی استیناف به ریاست مظفرالدین تجلی  مبنی بر آزاد سازی وی استقبال کرد و ابراز تشکری کرد.

وزیر اطلاعات ، فرهنگ و توریزم از آزادی محقق نسب از طرف محکمه استقبال کرده و تأکید کرد که آزادی بیان در افغانستان موجود و محترم است ، اما به دست اندراکاران عرصه مطبوعات خاطرنشان کرد که بعضی حریم ها را محترم بشمارند،.

 

6.     نی 800 تن خبرنگار را آموزش مسلکی میدهد:

 

نی موسسه حمایت کنندهء رسانه های  آزاد افغانستان که از حدود یک سال به این طرف در عرصه حمایت از رسانه ها در افغانستان فعالیت  می کند ، برنامه های آموزشی خبرنگاران را نیز راه اندازی نموده است .

این برنامه ها که به همکاری انترنیوز اروپا و  به کمک مالی اتحادیهء اروپا EC و موسسه همکاری های انکشافی بین المللی  ایالات متحده امریکاUSAID از حدود پنج ماه به این طرف راه اندازی شده است ، تا به حال بصورت گروهی حدود 648  خبرنگار را از سراسر افغانستان در رشته های : برنامه های ویندوز وویرایش دیجیتالی (Windows XP & Cool Edit)، برنامه وورد ( Word)  ، خبرنگاری ابتدایی ،خبرنگاری پیشرفته ، جنسیت (Gender  مدیریت (Management  انکشاف تجارت (Business Development  حقوق بشر(Human Rights)  مخدرات وصحت روانی (Drugs & Mental Health)، مسایل خانواده گی ( Family Planning)، لسان پشتو ، لسان انگلیسی ، تولید برنامه های رادیویی (Production  )آموزش داده است .
برنامه های آموزشی نی به دوشکل نظری و عملی در نظر گرفته شده است ، بیشترینه بخش های نظری این آموزش ها در مرکز آموزش نی در کابل راه اندازی می گردد.و اکثر دروس عملی در ستیشن های رادیوئی  31 گانه که در سراسر افغانستان موقعیت دارد راه اندازی می شود.

سهولت های که در کابل برای خبرنگاران ولایتی در نظر گرفته شده در پهلوی مساعد سازی زمینهء آموزش سهولت بود وباش و همچنان تأدیه مدت معاش برای  خورد و نوش نیز میباشد. مسئلهء روفت و آمد و مصارف این مهم نیز از جملهء خدماتی است که نی به دوش دارد.

قرار است این برنامه ها تا حدود شش ماه دیگر نیز ادامه یابد.

مراوده های نی نه تنها با ارگان های مطبوعاتی بوده بلکه با پوهنځی های ژورنالیزم پوهنتون های  سراسر افغانستان نیز برقرار است.

7.     خبرنگاران تلوزیون الجزیره در کابل از طرف نیروهای ائتلاف دستگیر شدند.

به گفته ئی محمد صدیق فراموش مدیر اداری تلویزیون ماهوارهء الجزیره  در کابل، خبرنگار تلوزیون الجزیره ولی الله شاهین ، فلمبردارسید ناصر و درایور محمد آغا به تاریخ اول جنوری 2005 یازدهم جدی 1384 هجری شمسی  از طرف عساکر نیروهای ائتلاف در ساحه وزیر محمد اکبرخان  زمانی  که در نزدیکی مرکز مطبوعاتی نیروهای ائتلاف کابل مصروف فلمبرداری و تهیهء گزارش بودند دستگیر شده و اضافه تر از یک ساعت در زیربارش برف در هوای سرد تحت باز جوئی و تحقیقات قرار گرفتند ،کمره  اسناد و مدارک شان  ضبط شده و  بعداً به حوزه دهم امنیتی پولیس تسلیم داده شدند.

سخن گوئی نیروهای ائتلاف در کابل  مایک کودی دلیل باز داشت خبرنگاران الجزیره را تصویر برداری از ساحات ممنوعه که لوحه ئی منع عکاسی در آنجا نسب بوده و تصویر برداری از چهره های عساکر نیروهای ائتلاف  که در حال عیار نمودن اسلحهء شان بودند خواند . کودی افزود چون فلم برداری و نشر این چنین تصاویر به اساس قوانین جهانی گزارش دهی منع است بناءً نیروهای ما آنها را باز داشت و به نیروهای امنیتی افغانی تسلیم کردند، سخن گوی نیروهای ائتلاف  این ادعائی تلوزیون الجزیره را که خبرنگاران آنها را در زیر بارش برف و هوای سرد برای مدت زمان طولانی ایستاده کرده است رد . اما محمد صدیق فراموش ادعائی تصویربرداری ساحات ممنوعه را رد کرده  گفت که گزارشگران ما 50 متر دورتر از لوحه منع تصویربرداری بودند قرار داشتند.

مسئولین حوزه دهم پولیس ولی الله شاهین و همکارانشان را  بعد از چهار ساعت توقیف آزاد کردند

قابل یاد آوری است که کمره و غیره وسایل خبرنگاران تلوزیون عرب زبان الجزیره یک هفته بعد از این  واقعه دوباره برایشان مسترد گردید اما  اسناد و مداراک شان تا به حال نزد نیروهای ائتلاف قید است.

8.    تلوزیون افغان چنجاه هزار افغانی جریمه شد:

 

کمسیون بررسی تخطی رسانه ها در جلسه ئی مورخ  29 جدی 1384 19 تلویزیون خصوصی افغان را به دلیل  نشر برنامه های خلاف اخلاق عمومی  مبلغ 50000  افغانی جریمه کرد.

 وزیر اطلاعات ،فرهنگ و تویزم و رئیس کمسیون بررسی تخطی رسانه های مطبوعاتی در یک مصاحبهء با دیدبان رسانه ها  گفت که ما قبلاً تمام تلویزیون ها را متوجه ساخته  بودیم که از نشر برنامه های که خلاف عرف ، عادات و اخلاق عمومی جامعه باشد پرهیز کنند. اما تلویزیون افغان این هشدار های ما را نادیده گرفت. سید مخدوم  رهین در مورد این که کدام برمهء مشخص تلویزیون افغان حاوی مواد غیر اخلاقی بود جواب نداد.

احمد شاه افغانزی رئیس تلویزیون افغان این فیصلهء کمسیون بررسی تخطی رسانه ها  را غیر قابل پذیرش و یک عمل  پلان شدهء سیاسی خوانده و گفت که این فیصله در غیاب آنها صورت گرفته و هیچ گونه توضیحی برای آنها داده نشده است. افغانزی گفت " هیچ چیزی خلاف اخلاق عمومی در تلویزیون افغان نشر نشده  است و موسیقی وآهنگ های که از طریق تلویزیون ما نشر میشود همسو و همگام با دیگر تلویزیون ها است که در افغانستان نشرات میکند، پس اگر جریمه میشود باید تما تلویزیون ها شود."

 

+ نوشته شده در  85/01/10ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش هشتم

 

نی – حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان

 

دیدبان رسانه ها

 

 

گزارش هشتم آزادی ژورنالیزم در افغانستان

 

 

 

عزیزالله حبیبی

تحلیلگر و مسئول دیدبان رسانه ها

30 نوامبرسال 2005  

-----------------------------------

 

در مقطع زمانی کنونی اخبار از تهدید ، ارعاب ، توقیف ، توهین ، لت و کوب و اختطاف خبرنگاران به گوش میرسد.

 

با برگذاری  انتخابات ولسی جرگه و شورا های ولایتی که گفته میشود، یک گام به سوی قانونمند شدن جامعه برداشته شد ، امید با شروع کار این نهاد قانون ساز ،  قانونمندی  نیز  در اجتماع رواج شود .

 

در جریان ماه گذشته چندین حادثه از نوع خشن آن بر علیه ژورنالستان اتفاق افتاده است .

 

دو تن از ژورنالیستان آژانس خبررسانی صدای افغان از طرف مسئولین یکی از ریاست های امنیت ملی مورد لت و کوب قرار گفتند و برای مدت 8 ساعت توقیف شدند.

 

به همین ترتیب  یک گروپ دو نفری از خبر نگاران که   یکی از کاندیدا های ولسی جرگه یا مجلس عوام  را همراهی میکردند در ولایت نورستان اختطاف شدند که بعد از شش روز اسارت از نزد اختطاف کننده ها موفق به فرار شدند.

 

همچنان دوتن از خبر نگاران تلوزیون آینه به خاطر  فلمبرداری در چهار راه  زمبق در مرکز شهر کابل  مورد لت و کوب و آزار افراد مسلح قرار گرفتند.

 

 به همین منوال مسعود قیام یکی از گزارشگران تلویزیون خصوصی طلوع  به کمسیون بررسی تخطی رسانه ها احضار شد و تحت استجواب قرار  گرفت. هکذا علی محقق نسب رئیس هیئت تحریر ماه نامه حقوق زن به اساس گفته های رئیس محکمه امنیت عامه به اتهام   کفر گوئی و ارتداد باز داشت و به زندان محکوم شد .

 

با این حال  به گفته رئیس رادیوی مستقل بامیان این رادیو  نیز از گزند این مشکلات در امان نمانده ، و خط و نشانه های از طرف مسئولین دولتی و اشخاص معینی برایشان کشیده شده است و حتی از طرف رئیس رادیو تلوزیون دولتی  بامیان به او  اخطار داده شده است تا نام رادیو یش را تغیر دهد.

 

  یک تن از خبر نگاران رادیوی دسولی پیغام به نام میوند در اثر انفجار مواد منفجرهء  جا سازی شده درکنار سرک کشته شد.

 

در پهلوی خبر این همه مشکلات که در عرصه مطبوعات به ما رسیده بود بعضی اخبار امید وار کنندهء را نیز دریافت نموده ایم . که عبارت از خبر تهیه وتدوین قانون حق نشر ویا Copy Right   میباشد. و همچنان فراغت چهل تن از منسوبین ارودی ملی به عنوان مسئولین مطبوعاتی ، که با تربیهء این افراد در  آینده خبر رسانی از امور مربوط به اردوی ملی و وزارت دفاع آسان تر خواهد شد. و همچنان قابل یاد آوریست که در ولایات بامیان و هرات سیمینار های در رابطه به خبرنگاری  و نقش آن در حفظ حقوق بشر برگزار شده است.

 

1.    گزارش گران آژانس خبر رسانی صدای افغان از طرف مسئولین امنیتی مورد لت و کوب قرار گرفتند.

به ادعا  محمد سالم وحدت و روح الله جلالی دو تن از خبرنگاران آژانس خبر رسانی صدای افغان زمان که آنها میخواستند از جریان محفل که در تالار لیسه امانی به مناسبت روز جهانی سواد مطابق 8 سپتامبر با حظور رئیس دولت برگذار میشد گذارش تهیه کنند، توسط محافظین امنیتی رئیس جمهور که مربوط ریاست ده امنیت ملی است مورد لت و کوب شدند و برای مدت 8 ساعت تحت بازداشت قرار گرفتند.

 

   روح الله  جلالی گفت (( آنها 7 نفر بودند که مرا لت و کوب کردند روی وسرم صدمه دیده و زیاد درد میکند)). و محمد سالم وحدت میگوید ((من کارت خود را نشان دادم ، ولی آنها قبول نکرده و میگفتند که تو القاعده هستی و عکس ما را به بن لادن میبری)).

 

 گرچه یکی از  موظفین ریاست ده امنیت ملی در جواب دیده بان رسانه ها  علت توقیف و ممانعت ژورنالستان نامبرده  را عکس گیری غیر قانونی از ساحات ممنوعه و نبودن نامهای آنان در لست خبر نگاران دعوت شده میداند اما از لت و کوب آنان انکار می نماید.

این منبع می افزاید ، اگر باز هم کارمندان ما رویهء بد با خبر نگاران کرده باشد ما  معذرت میخواهیم.

 

رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد ژورنالیستان افغانستان  نیز این برخورد نیروهای امنیتی را مورد انتقاد قرار داد .

 

با این حال سید عیسی حسینی "مزاری" رئیس صدای افغان در مصاحبه با رسانه ها  خواستار تأمین امنیت ژورنالیستان گردیده و خواهان پیگرد قانونی ریاست ده امنیت ملی شد. وی اظهار داشت که اگر وزارت اطلاعات و فرهنگ جلو خشونت علیه ژورنالیستان را گرفته نتوانست صدای ژورنالیستان را به جامعه بین المللی خواهد رساند.

 

در همین مورد سید آقا حسین سانچارکی معیین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ در یک مصاحبهء اختصاصی به دیده بان رسانه ها گفت که ما کوششهای زیادی  در این راستا کرده ایم و همین سعی و تلاش ما است  که اکثراً خبر نگران کار خود را به آسانی اجرأ می کنند . آقای سانچارکی افزود که ما نشستی داشتیم با  مسئولین وزارت داخله ، وزارت دفاع ، ریاست امنیت ملی ، نماینده اتحادیهء سرتاسری ژورنالیستان و نماینده های رسانه های گروهی  و در حضور آن ها موضوع را مطرح ساختیم تا ایشان زیادتر  بالای افراد  خود کار بکنند و به آن ها بفهماند تا با خبرنگاران  برخورد زشت  نکنند . به گفته معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ این نشست ها در آینده نیز ادامه خواهد یافت.

 

2.    افراد مسلح  دست به اختطاف خبر نگاران زدند.

محمد تقی سراج مدیر مسئول هفته نامهء  بامیان و بصیر سیرت فلمبردار بخش تولیدی کابل فلم (یک موسسه فلم سازی خصوصی )  و یک تن از همراهان شان به نام احمد شاه  که خانم حوا علم نورستانی ، کاندیدائی ولسی جرگه از ولایت نورستان را در جریان کمپاین انتخاباتی  شان همراهی میکردند ، به تاریخ 14 سپتامبر در مربوطات ولسوالی وایگل ولایت نورستان  از طرف اشخاص ناشناس ربوده شدند .

 

 ایشان   از طرف کابل فلم  جهت تهیهء فلم مستند ازجریان  مبارزات انتخاباتی یکی از کاندیداهای طبقه اناث (خانم حوا علم نورستانی) استخدام شده بودند  " قابل ذکر است که خانم حوا علم نورستانی حین اختطاف خبر نگاران  به ضرب گلوله مجروح گردیده  بود " . به گفتهء محمد تقی سراج آن ها که مجموعاً 8 نفر بودند  (دو تن خبر نگار ، خانم حوا علم نورستانی ، شوهرخانم نورستانی ، رئیسهء امور زنان ولایت نورستان ، یک تن از کارکنان استخبارات  ، یک تن محافظ و یک تن کرایه کش که امتعهء ایشان را انتقال میدادند). زمانی که این گروه جهت  کمپاین  به ولسوالی وایگل ولایت نورستان رسیدند و در 2 قریه کمپیان را پشت سر گذشتاندند، به طرف مرکز ولسوالی وایگل در حرکت بودند در اثنایی  که چهار تن از گروپ8 نفری شان از دیگران سبقت جسته بودند و اندازهء از همراهان فاصله داشتند، مورد حمله یک گروپ 6 نفری از افراد مسلح ناشناس قرار گرفتند که آن ها بلافاصله با فیر تفنگچه خانم کاندید را مورد هدف قرار داده و او را مجروح ساختند و باقی سه تن که دوتن شان خبر نگار ویک تن محافظ شخصی خانم نورستانی را  شامل میشد را با خود بردند.

 

بعد از اختطاف این افراد سخن گوی والی نورستان عبدالوکیل (اتک) به رسانه ها گفت که این 3 تن از طرف دشمنان صلح و ثبات کشور که مربوط به گروه های تروریستی هستند  اختطاف شده اند. و هدف شان اخلال در پروسه انتخابات پارلمانی و شورای های ولایتی است ، وی افزود که" با استفاده از تمام منابع و راهکار  ها کوشش  خواهیم کرد که این اختطاف شده ها را صحیح وسالم آزاد سازیم و مجرمین را به پنجه عدالت سپاریم".

 

اختطاف شده ها بعد سپری کردن 6 روز  و تحمل مشکلات و زحمات فراوان موفق به فرار شدند.

 

 محمد تقی سراج مدید مسئول هفته نامهء بامیان  به دیدبان رسانه ها گفت که آن ها  در طول این 6 شبانه روز همواره در حرکت بودند و از صبح زود الی شام پای پیاده از یک جا به جای دیگر انتقال میشدند تا نیرو های امنیتی رد ایشان را نیابند. و شب ها را  بدون موجودیت کمپل و یا پتوئی در هوای سرد در آغیل ها و یا خانه های متروکه میگذراندند که بعد از آزادی تا هفته ها حالت جسمانی شان خوب نبود. حتی حالت  روحی آنان تا زمانی که دیدبان رسانه ها با آن ها مصاحبه میکرد نورمال نبود. به ادعائی تقی سراج اختطاف کننده ها تصمیم خاص برای اختطاف خبر نگاران نداشتند، که ما"دیدبان رسانه ها" برای تثبیت این موضوع کدام مرجع نه یافتیم ، زیرا اختطاف کننده ها قابل دسترسی نیستند و نظر دیگران در این مورد قابل استناد نیست.

 

3.    دو  خبرنگار دیگر در کابل مورد لت و کوب قرار گرفت

به  تاریخ 14 جولای دو خبرنگار تلویزون آئینه به نام های «پرویز شمال» گزارشگر و «بشیر عاصم» فیلمبردار در چهار راه زنبق کابل که در نزدیکی دفاتر مهم سازمان های بین المللی و  ارگ ریاست جمهوری قرار دارد، از سوی نیروهای امنیتی مستقر در این چهار راه تهدید ومورد  لت و کوب قرار گرفت.

 

بگفتهء پرویز شمال یکتن از این خبرنگاران لت و کوب آنها زمانی آغاز شد که از حالت وخیم مریضی یک زن که در ازدحام ترافیکی در یک موتر گیر مانده بود و با جود التماس اقاربش اجازه رفتن به طرف شفاخانه برای موتر حامل شان داده نمیشد زیرا ، راه برای عبور چند عراده موتر شیشه سیاه مسدود گریده بود.

این خبر نگار میگوید" لت و کوب چند نفر مامور به حدی شدید بود که پیراهن های ما در تن ما پاره پاره شده بود".

پرویز شمال گفت ما تلاش کردیم کارت خبرنگاری خود را به آنان نشان بدهیم، اما آنان هیچ توجهی به کارت خبرنگاری ما نداشتند و پس از لت و کوب ما را به حوزه  دوم امنیتی در حدود 500 متری محل واقعه بردند و از آنجا پس از نیم ساعت توقیف آزاد شدیم.

 

 

قابل تذکار است که در چهار راه زنبق در پهلوی دیگر دفاتر ذکر شده یک قرار گاه نیروهای نظامی امریکائی نیز موجود است که در حال حاضر  در ضلع شمال شرقی این چهار راه یک لوحهء منع عکاسی به چشم میخورد .

 

در همین ارتباط محمدعالم کوهکن رئیس تلویزیون آیینه درکابل به دیدبان رسانه گفت" ما جریان را پیگیری کردیم و سرانجام آمر  حوزه امنیتی یاد شده خلیل الله دستیار  به خاطر کار خلاف قانون مأموران تحت امرش عذرخواهی کرد".

قابل یادآوری است که یک روز قبل از این تاریخ، یعنی 13 جولای درست در همین نقطه یک ژورنالیست دیگر (کامران میرهزار مدیرمسؤول هفته نامهء چای داغ) از سوی نیروهای مربوط همان حوزه امنیتی مورد لت وکوب قرار گرفته بود، که در گذارش قبلی ما درج گردیده بود.

 

 

4.    فشار بر تهیه  کنندهء گزارش شش ونیم  وارد شد.

 

مسعود قیام  تهیه کننده برنامهء گزارش شش ونیم در  تلویزیون طلوع به کمسیون بررسی تخطی رسانه ها احضار شد و مورد باز پرس آنها قرار گرفت .

گزارش شش ونیم که شکل تحقیقی دارد و توسط مسعود قیام و همکارانش تهیه میشود، موضوعات مختلف را تحقیق میکند که  دریکی از برنامه های شان  موضوع شخصیت و درایت کاری  و صلاحیت علمی شخص قاضی القضات و فساد قضائی در افغانستان را با در میآن گذاشتن با بعض از کارشناسان و علمائی دینی به بررسی گرفته بود.

 در یک بخش از گزارش  شش و نیم  بدون آن که گوینده  از کسی نقل قول کند گفته بود (مشکل در نظام قضائی بیشتر از آن است که شکایت صورت میگیرد)

 بعد از نشر این برنامه  ستره محکمه  با فرستادن مکتوب به کمسیون بررسی تخطی رسانه ها ، تلویزیون طلوع وشخصاً  مسعود قیام  را متهم به توهین به مقام رئیس ستره محکمه کرد.

مسعود قیام در مصاحبه با دیدبان رسانه گفت که وی به کمسیون بررسی  تخطی رسانه ها دو بار احضار شد و در اخیر به اساس مکتوبی که به لوی څارنوالی ارسال شد ه بود هویدا گردید  که در گزارش شش ونیم صرف ، نظریات مصاحبه شونده ها نشر شده که این عمل تخطی پنداشته نمیشود وی افزود آنها (مسعود قیام و تلوزیون طلوع) هیچ تخطی را مرتکب نشده اند.

ولی رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد  ژورنالستان افغانستان و یکی از اعضائی  کمسیون بررسی تخطی رسانه ها در مصاحبه با دیدبان رسانه ها گفت که در گزارش متذکره واقعاً از طرف مسعود قیام داوری صورت گرفته بود و مقامات ستره  محکمه را  متهم کرده بود، سمندر افزود "به اساس اصول ژورنالیزم  خبر نگار نمیتواند نظر  شخصی خود را در گزارش خود بگنجاندپس واقعاً تخطی صورت  گرفته بود"  ، به گفتهء سمندر کمسیون بررسی تخطی از رسانه ها با در نظرداشت این که مسعود قیام یک خبرنگار جوان است و کم تجربه همرایش کمک کردند.

همچنان معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ و عضو کمسیون بررسی تخطی رسانه ها   سید آقا حسین سانچارکی نیز اظهارات آقای سمندر را تأئید کرد. و افزود که اعضای کمسیون در آخیر به این فیصله رسیدند تا وزیر اطلاعات و فرهنگ که ریاست کمسیون بررسی تخطی های  مطبوعات را به عهده دارد این موضوع را  از طریق ارتباطات شخصی بررسی نموده  و از آنها (قضاء و لوی څارنوالی) بخواهند تا از این موضوع صرف نظر نمایند. وی علاوه  کرد  که ما این کار را برای آن کردیم تا کمکی کرده باشیم در راه  تقویه آزادی بیان نو پا در کشور.

   در مورد تائید اظهارات جناب سانچارکی و  رحیم الله سمندر خواستیم نظر رئیس کمسیون بررسی تخطی رسانه جناب سید مخدوم رهین  را بپرسیم اما با کوشش فراوان نتوانستیم او را دریابیم.

به همین ترتیب صدیق احمد زاده  یکتن از مسئولین تلوزیون طلوع   این موضوع را رد کرد که  در گذرش شش و نیم موضوعی  مضوع خلاف اصول ذکر گردیده باشد و تاکید کرد که شیوه گذارشدهی برنامه شش ونیم  به همین منوال ادامه پیدا خواهد کرد.

 

 

5.    علی محقق نسب محکوم به دوسال زندان شد.

رئیس هیئت تحریر هفته نامه حقوق زن و یکی از کاندیداهای ولسی جرگه یا مجلس عوام  برای ولایت  کابل، علی محقق نسب به اتهام اهانت به اسلام  و ارتداد از طرف نیرو های امنیتی بر اساس تقاضای  مشاور رئیس جمهور در امور دینی(محی الدین بلوچ ) و  بعضی از علمائی دینی شیعه باز داشت شد و تحت محاکمه قرار گرفت و بلآخره  به دو سال زندان محکوم شد. اما  علی محقق نسب از ابتدا در اعتراض به این اقدام گفته است که هیچ چیزی از نوشته های او دال بر " اهانت به اسلام " نیست (  آقائی محقق نسب در شماره 7 ماه نامه حقوق زن در مقاله تحت عنوان زن و ارتداد  موضوع تغییر دین و یا ارتداد را مورد بحث قرار داده و چنین نظر داده بود که از نگاه اسلام ارتداد حرام است اما جرم نیست ) و حکم محکمه مرافعهء ولایت کابل را نپزیرفت و خواستار تجدید نظر در مورد اتهام وارده به او شد.

سید آقا حسین(( سانچارکی))  معیین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ طی مصاحبه به دیدبان رسانه ها گفت که آن ها از همان آغاز بازداشت آقائی محقق نسب خواستار رهائی ایشان شدند. و همچنان انجمن آزاد  ژورنالیستان افغانستان به ریاست رحیم الله سمندر نیز  از همان  شروع   با انتشار اعلامیه های خواستار رهائی آقای محقق نسب از زندان شده و تاکید میکرد که این دوسیه باید از مجرای قانونی آن یعنی کمسیون بررسی تخطی های مطبوعاتی بررسی گردد. کنفرانس مطبوعاتی که از طرف هواخواهان محقق  نسب در مرکز  بین المللی مطبوعات  دایر شده بود که در آن سخن رانی های از جانب طرف داران آقائی محقق نسب ایراد شد و همچنان در اخیر این کنفرانس آقای رحیم الله سمندر رئیس انجمن آزاد  ژورنالیستان افغانستان  از موارد متعدد  برخورد زشت مقامات قضائی  در جریان جلسه اول محکمهء  یاد آوری نمود.  بعد از دایر شدن جلسهء دوم محکمه  به تاریخ 18 اکتوبر محقق نسب را در کمسیون بررسی تخطی از رسانه ها  حاضر کردند.

 در جریان جلسهء متذکره  محقق نسب از نوشته های خود دفاع کرد و اتهام اهانت به اسلام را رد کرد، کمسیون بررسی تخطی رسانه ها نیز طرح اتهام  کفر گویی علیه علی محقق نسب را رد کرده و باز داشت شان را غیر قانونی اعلام کرد و خواستار عفو آقائی محقق نسب از طرف مقامات قضائی شد. اما در عین حال این کمسیون وی را از ریاست هیئت تحریر  ماهنامه حقوق زن  رد صلاحیت کرده و دلیل آن را غیر حرفه ئی بودن ایشان در زمینهء روزنامه نگاری اعلام کردند.

 

انصارالله مولوی زاده  قاضی محکمه امنیت عامه ولایت کابل درخواست عفو محقق نسب را رد کرد و این اداعای  کمسیون که محقق نسب  هیچ تخطی را مرتکب نشده اند را با رد صلاحیت ایشان از ریاست هیئت تحریری مجله و درخواست عفو شان در تضاد دانست و افزود که" اگر محقق نسب مرتکب جرم نشده پس چرا از سردبیری مجله رد صلاحیت شد و همچنان  اگر جرم مرتکب نشده است پس چطور خواستار عفو  وی میشوند".

 

قابل یاد  آوری است که حکم محکمهء مرافعه ولایت  کابل مبنی بر دو سال حبس آقای محقق نسب رئیس هیئت تحریرماهنامه حقوق زن نهایی نیست و قانوناً حق تجدید نظر در رابطه به حکم مذکور موجود بوده  که محقق نسب  نیز از این حق خود استفاده کرده و خواستار تجدید نظر شده است.

دسته های مختلف اعم از نویسنده گان ، خبر نگاران و سازمان های حامی حقوق بشر و حقوق خبرنگاران  در داخل و خارج افغانستان اعتراض خود نسبت به محاکمه محقق نسب را ابراز کرده و  آن را خلاف حقوق بشر و آزادی بیان دانسته اند.

 

 

شماری از  نویسندگان افغان در کانادا ، با انتشار نامهء ای سرگشاده به حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان ، خواستار توجه به " وضعیت آزادی بیان " در این کشور شده  و خوستار رهایی محقق نسب شده و توقیف وی را  یک عمل سیاسی  خوانده اند. قابل تذکار است که خود آقای محقق نسب نیز مشکلات خلق شده برایش را سیاسی خوانده بود و جمهوری اسلامی ایران را در آن دخیل دانسته بود.

 

رادیو بامیان که در نیمه سال 2003 ایجاد شد است در اعتراض به این موضوع برای 5 روز به شکل اعتراض نشرات خود را متوقف ساخت و خواهان رهای محقق نسب شد.

 

6.    یک تن خبر نگار رادیو سولی پیغام کشته شد.

خبر نگار رادیو سولی پیغام  به نام میوند در اثر انفجار مواد منفلقهء  جابجا شده  در کنار سرک در نزدیکی ولایت  خوست  کشته شد ( رادیو سولی پیغام یا پیام صلح به تاریخ 23/1/2004 به کمک مالی موسسه انترنیوز  در ولایت خوست ایجاد شده است ) .

ظاهر شاه انگار مسئول رادیوی سولی پیغام در مصاحبهء با دیدبان رسانه ها گفت مواد انفجایه که در کنار سرک در  یک بوجی جواری در منطقه حیدر خیل  چهار کیلومتری شهر خوست جابجا شده بود منجر به شهادت آقای میوند گردید.

ظاهرشاه انگار افزود که مواد انفجاری اصلاً جهت ترور یک جنرال نظامی (خیال باز شیرزی قومندان سابق فرقه 25 دی دی آر شده ولایت خوست) جابجا شده بود و مرحوم میوند تصادفاً در اثنای انفجار در محل حاضر شده  بود  و این موضوع  را رد کرد که مواد انفجاریه خاصاً برای کشتن  این خبر نگار  جا به جا شده بوده است.  قابل یاد آوریست که در این انفجار 3 تن از محافظین  آقائی شیرزی   نیز زخمی شده اند  و  موتر شان تخریب گردید .

 

 

7.    ایجاد محدودیت برای رادیوی محلی بامیان

 

رادیو بامیان که یک استیشن محلی است، حدود دو سال پیش  توسط انترنیوز در ولایت مرکزی بامیان ایجاد شده است. این رادیو در کنار اخبار محلی وملی ، موسیقی و برنامه های تفریحی نیز به نشر می رساند. بر مبنای گفته های علی عرفان رئیس رادیوی بامیان، به  تاریخ 17 اگست از سوی رئیس رادیو وتلویزیون بامیان که به تازگی از سوی وزارت اطلاعات ، فرهنگ و توریزم در این ولایت منصوب گردیده ، مکتوبی را دریافت کرده است که از این رادیو می خواهد جواز نشراتی اش  را به رؤیت ریاست رادیو و تلویزیون بامیان برساند. و چنانچه مهلت مجوزش تمام شده است حق فعالیت ندارد. همچنین ریاست یاد شده در یک مکتوب دیگر از رادیو بامیان می خواهد که ظرف چند روز نام رادیویش را از «رادیو بامیان» تغییر دهد و نامی دیگری را بر آن بگذارد که کلمه بامیان در آن نباشد. چرا که دولت می خواهد رادیو و تلویزیون دولتی را به نام بامیان در این ولایت فعال نماید.

 

دیدبان رسانه ها در گفتگوی با محمد تقی احسانی رئیس رادیو و تلوزیون بامیان در مورد خواهان معلومات شد، وی   موضوع ارسال مکتوب و درخواست تغییر نام رادیو را تأیید کرد. اما گفت که از طرف کمیسیون ملی نشرات رادیو و تلویزن مکتوبی را مبنی بر بازدید جواز نشراتی  رادیوی محلی بامیان دریافت کرده است و او هم بر همان مبنا چنین درخواستی را از رئیس رادیو بامیان کرده است. احسانی در خصوص تغییر نام رادیو به دیدبان رسانه ها گفت که معمولاً در افغانستان به صورت عرفی  رسم بر آن بوده که هرگاه دولت رادیو و یا تلویزیون دولتی را در ولایت دیگر غیر از کابل فعال کرده است، آن را مسما به نام همان ولایت کرده است. یعنی نامگزاری اینگونه رسانه ها در ولایت و با نام همان ولایت در انحصار دولت می باشد!

 

همچنین در این خصوص به  تاریخ 19 اگست فردی که خود را از اهالی  بامیان معرفی می کرد بعد از مراجعه به دفتر انترنیوز که رادیو مذکور را ایجاد نموده بود به دیدبان رسانه ها گفت  ، به دلیل اینکه رادیو بامیان به خواسته های مردم بامیان بی توجه است(مثلا گزارش نماز جمعه را به نشر نمی رساند، درخواست علمای مذهبی را مبنی بر اینکه آنان در رادیو حاضر شوند و برای مردم موعظه های دینی کنند نپذیرفته است، اذان را یا پخش نمی کند و اگر پخش کند، بعد از آن موسیقی به نشر می رساند و ...) او خواهان برطرفی رئیس این رادیو از طرف انترنیوز شد، و افزود ، اگر انترنیوز چنین کاری را نکند، مردم بامیان خود اقدام به بستن رادیو خواهند کرد.

 

موضوعات ذکر شده  با معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ آقائی سانچارکی در میان گذاشته شد وی گفت، هیچ کس حق ندارد رادیوئی آزاد را وادار نشر پروگرام های دلخواه خود کند و به همین ترتیب ریاست رادیو و تلوزیون بامیان نیز این حق را ندارد تا رادیو بامیان را وادار به تغییر نامش سازد.

 

هکذا قابل یاد آوری است که مطابق قانون، رادیو بامیان مجوز کاری اش را از وزارت اطلاعات، فرهنگ و توریزم دریافت کرده است و در حال حاضر جواز کارش اعتبار زمانی دارد .

 

8.      تدوین قانون حق نشر یا  کاپی رایت از سوی کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو تلویزیون

 

به گفتهء سید آقا حسین سانچارکی  معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ و توریزم در آیندهء نزدیک افغانستان صاحب قانون حق نشر ( کاپی رایت copy right)  خواهد شد.

 

به  تاریخ 20 اگست  سال روان کمسیون مستقل ملی نشرات رادیو و تلویزیون افغانستان ضمن نشر «لایحهء حق النشر مواد تولید شده رادیو تلویزیون افغانستان»، مکتوب هایی را  خطاب به تمام رادیو ها و تلویزیون های فعال در افغانستان صادر نموده است که برمبنای لایحه فوق از این رسانه ها خواسته است تا بعد از این لایحهء کاپی رایت را رعایت کرده و  از نشر تمام مواد تولید شده در رادیو و تلویزیون افغانستان خودداری نمایند. برمبنای این لایحه که در سه فصل و بیست و یک ماده تدوین شده است، و تمام فیلم ها، موسیفی ها و آهنگ ها، پارچه های تمثیلی ادبی و هنری، فیلم های مستند، فیلم های هنری، ادبی، تربیتی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، ذوقی و خبری را  شامل  می شود که تمام رادیو ها و تلویزیون های خصوصی و مستقل باید از نشر آن خودداری کرده و یا در قبال نشر آن به رادیو و تلویزون دولتی پول پرداخت نمایند.

 

در این لایحه قیمت هایی که برای حق نشر برنامه های تولید شده در رادیو و تلویزیون دولتی در نظر گرفته شده است، از 40 دالر امریکائی  در دقیقه شروع می شود که بالا ترین رقم آن 500 امریکایی  در دقیقه می باشد.

 

در ارتباط با این لایحه نارضایتی هایی از سوی رؤسای رسانه های تصویری از جمله محمدعالم کوهکن رئیس تلویزیون آیینه و صدیق احمدزاده یک تن از مسؤولین تلویزیون طلوع ابراز شده است که دلیل عمدهء آنان این است که قبلاً چنین قانونی در افغانستان وجود نداشته و به همین خاطر تمام برنامه های تولید شده در رادیو و تلویزیون دولتی فعلا به صورت آزاد در بازار توسط شرکت ها   ثبت و منتشر می شود که کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو تلویزیون کنترلی بر این امر ندارد. علاوه بر این، با توجه به اینکه قبلا به دلیل نبود شرکت های ثبت و نشر مستقل، تمام برنامه ها در رادیو و تلویزیون افغانستان ثبت می شده است که اگر لایحهء ئی متذکره  شامل تمام این موارد شود، به این معنا است که رسانه های آزاد هیچ برنامهء ای در ارتباط به فرهنگ و هنر افغانستان غیر از این برنامه ها که دولتی هستند، در اختیار ندارد که به نشر آن اقدام نمایند. در حالیکه قیمت های وضع شده برای خریداری این برنامه ها برای رسانه های مستقل بسیار سنگین است.

 

محمدعالم کوهکن و صدیق احمدزاده همچنان یاد آور شدند که دولت و وزارت  اطلاعات و فرهنگ همواره به ما توصیه می کند که از طریق تلویزیون به نشر و تبلیغ برنامه هایی بپردازیم که ترویج کننده فرهنگ و عنعنات ملی و بومی مردم افغانستان باشد. وضع قانون جدید می تواند یک مشکل  جدی برای رسانه های مستقل ایجاد نماید.

 

صدیق احمدزاده ضمن پذیرفتن این موضوع که قانون کاپی رایت می تواند یک امر بسیار مفید باشد، معتقد است این قانون باید  از زمانی که به صورت یک قانون دولتی در می آید، لازم الاجرا شده و نباید شامل مواد تولید شده در گذشته شود. احمدزاده همچنین تأکید می کند که کمیسیون ملی مستقل نشرات رادیو و تلویزیون صلاحیت  وضع چنین قانونی را ندارد.

 

قابل یاد آوریست که به اساس   قانون رسانه  های همگانی نیز چنین صلاحیت  برای کمسیون ملی مستقل نشرات رادیو و تلوزیون داده نشده است .

 

در ارتباط با نارضایتی های  رسانه ها، محمدموسی معروفی رئیس «کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو و تلویزیون» به دیدبان رسانه گفت که این کمیسیون به صورت جدی پیگیر موضوع کاپی رایت ( حق نشر ) مواد تولید شده در رادیو و تلویزیون دولتی خواهد بود. معروفی این نظر رسانه های مستقل را رد کرد که کمیسیون قصد ایجاد محدودیت در مسیر کار رسانه های آزاد را دارد. اما تأیید کرد که تطبیق لایحه حق نشر ممکن است مشکلاتی را برای رسانه های خصوصی ایجاد نماید. اما اضافه کرد ما مصمم هستیم که تطبیق این لایحه آغازی باشد برای اینکه رسانه و شرکت های خصوصی کم کم قانون کاپی رایت را به رسمیت بشناسند.

 

معروفی تأیید کرد که مسئله  کاپی رایت از سوی تلویزیون دولتی هم رعایت نمی شود. اما گفت که کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو و تلویزیون یک نهاد مستقل است و دستورالعملش شامل تلویزیون دولتی هم می شود.

 

آقای سانچارکی معیین نشراتی وزارت اطلاعات ، فرهنگ و توریزم در مورد رجعت به ماقبل قانون کاپی رایت گفت که این موضوع تا به حال معلوم نیست که آیا این قانون به ماقبل رجعت خواهد کرد ویا خیر و در جلسات مسوده سازان این قانون تحت غور و بررسی قرار دارد.

 

9.       برای نخستین بار 40 افسر اردوی ملی افغانستان به عنوان مسئولین مطبوعاتی آموزش دیدند

به نقل از خبرگزاری پژواک، براى اولين بار چهل تن افسر آموزش ديده درتمام قول اردوى هاى کشور به حيث مسئو لين مطبوعاتى کار خواهند کرد.

 

اين افسران وزارت دفاع بعد از 16 روز آموزش توسط استادان آمريکايى،  به  تاريخ 6 سنبله (28 اگست) از کورس امور عامه در مرکز تربيهء اردوى ملى  کابل (KMTC ) فارغ گرديدند.

 

در اين کورس افسرانی از سراسر کشور اشتراک نموده بودند و به آنان آموزش داده شد که در جريان وظايف شان با ارگان هاى مطبوعاتى داخلى و خارجى در تماس باشند تا بدانند که مطبوعات کشور، بویژه مطبوعات و رسانه های  کشورهاى ديگر در رابطه به اردوى افغانستان چى ميگويند.

 

دگرمن کوير ( KOEHR ) يکى از استادان اين کورس گفته است" اميدوار هستم که این افسران بعد از فراغت، مسئوليت هاى شان را به شکل صادقانه به خاطر تقويت اردوى افغانستان و آرامى مردم اين کشور انجام دهند.

 

10.                        تدویر ورکشاپ توسط مرکز ژورنالیزم بین المللی در هرات،   بامیان و  خوست

به نقل از خبرگزاری پژواک  به تاریخ 13 اگست  ورکشاپ های دو هفته ای توسط مرکز ژورنالیزم بین المللی و با همکاری آسیا فوندیشن  Asia Foundation در هرات، بامیان و خوست دایر گردید.

 

در این ورکشاپ ها که به منظور پوشش بیطرفانه و متوازن پروسهء انتخابات پارلمانی وسروى نمونه ای از مشكلات موجود مردم توسط ژورناليستان و انعكاس آن درمطبوعات ورسانه هاى داخلي داير گرديد، ازهر ولایت(هرات ، بامیان و خوست) پانزده تن از خبرنگاران زن و مرد از رسانه های صوتی- تصویری و چاپی (دولتی و غیر دولتی) اشتراک کردند.

 

مركز بين المللى ژورناليزم يك نهاد غير دولتى داخلى و آموزش دهنده خبرنگارن مسلكى بوده كه حدود هشت ماه قبل به فعاليت آغاز نموده كه تا اكنون حدود يك هزار تن از ژورناليستان را درسراسر كشور راجع به اصول اخلاقي و معيار هاى اساسي ژورناليزم آموزش داده است.به همین ترتیب بخش ساحوی زون غرب کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به  تاریخ 21 اگست سمیناری برای بررسی رابطه حقوق بشر و خبرنگاری در شهر هرات برگزار گردید.

 

در این سمینار سه روزه که برای 30 تن از ژورنالیستان رسانه های مختلف خبری و محصلین ژورنالیزم و پوهنحی  ادبیات در سطح زون غرب (هرات، بادغیس، فراه و غور) برگزار گردیده بود، مسایلی چون وجود رابطه عمیق بین ژورنالیزم و حقوق بشر، گزارشدهی صحیح از تخطی موازین حقوق بشر، توضیح سابقه تاریخی تدوین اسناد بین المللی و وظایف و تشکیلات آن، بررسی مقایسه ای اعلامیه جهانی حقوق بشر و فصل دوم قانون اساسی افغانستان مورد بحث قرار گرفت.

 

 

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش 7

تداوم فشار بر ژورنالیستان، اما این بار از نوع حکومتی

به نظر می رسد افزایش حملات طالبان و بدترشدن وضع امنیتی در یک ماه اخیر از یک سو و نزدیک شدن انتخابات پارلمانی از سوی دیگر، دولت و ارگانه های امنیتی افغانستان را عصبی کرده  است و این  کم حوصلگی به نوبه خود تأثیرش را به صورت ایجاد محدودیت و تهدید بالای خبرنگاران و گزارشگران رسانه های همگانی مستقل که پوشش دهندگان این حوادث و مشکلات موجود در دستگاه امنیتی کشور هستند، تبارز داده است. در بدترین حادثه از این نوع، در ابتدای ماه جولای سه خبرنگار به شمول دو خبرنگار از رادیوی آزادی و یک عکاس از  بنگاه خبری اسوشیتدپرس هنگام تهیه گزارش در مورد سقوط یک فروند هلیکوپتر نظامی آمریکایی در کنر، توسط نیروهای امنیت ملی که گویا از کابل اعزام شده بودند، دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفتند. بازجویی از این گزارشگران در همین حد خلاصه نشد و آنها تحت الحفظ به کابل منتقل گردیدند و در آنجا نیز بنا به دلایل نامعلوم مورد بازپرسی مجدد قرار گرفتند و پس از 9 روز بدون اینکه دلیل مشخصی راجع به دستگیری آنها ارائه شود آزاد شدند.

 

سرانجام پس از مدت ها بحث و تبصره، حارنوالی مرافعه در کابل اعلام کرد که قاتل شیما رضایی مجری سابق تلویزیون طلوع شناسایی شده است. بر مبنای گفته های حارنوالی، قاتل شیما به نام «شاه محمود ولد عبدالله» است که در حال حاضر فراری می باشد.

 

بسیاری از خبرنگاران با این وضعیت که در ولایات دوردست هنوز ارگان های امنیتی با وظایف شان آشنایی کافی ندارند و از سوی دیگر فساد رایج در بین این مأموران مانع از انجام درست مسوولیت های آنان می شود، آشنا هستند. اما در پایتخت افغانستان کمی عجیب است که مأموران امنیتی، آنهم مأموران ارگ ریاست جمهوری با وظایف و مسئولیت خودشان از یک سو و حقوق و آزادی های خبرنگاران از سوی دیگر آشنایی نداشته باشند. مأموران امنیتی دروازه ارگ ریاست جمهوری در تاریخ 5 جولای آشکارا یکی از خبرنگران آژانس خبری پژواک را هنگامی که از جریان اعتصاب صدیق افغان رئیس و بنیانگذار مرکز تحقیقاتی ریاضی فلسفی جهان گزارش و عکس تهیه می کرد، تهدید کرده و ضمن توهین و توقیف نیم ساعته وی، عکسهای گرفته شده از جریان اعتصاب صدیق افغان را از حافظه کمره عکاسی این خبرنگار حذف کردند. همچنین یک  ژرونالیست دیگر(کامران میرهزار، مدیرمسؤول هفته نامه «چای داغ») در چهارراهی زنبق شهر کابل هنگام عکاسی از سوی مأموران امنیتی مورد لت کوب، بازداشت و بازپرسی قرار گرفت. این در حالی است که در این محل هیچ لوحه حاکی از ممنوعیت عکاسی وجود ندارد.

 

به موازات این رویدادها، فشار بر رسانه های همگانی، بویژه تلویزیون ها در حال افزایش بوده است. این فشارها چه از سوی نیروهای تندرو مذهبی و سنتی و چه از سوی ارگان های ذیصلاح دولتی به حدی بوده است که آشکارا تلویزیون های خصوصی را به عقب نشینی و سانسور وادار کرده است. این امر نمی تواند نوید دهنده یک آینده خوب برای رسانه های آزاد و آزادی بیان در افغانستان باشد و به همین خاطر بوده است که ژورنالستان، نویسندگان و اهالی مطبوعات نسبت به این رویدادها واکنش نشان داده و عرصه را تا آن سرحد برای کارهای حرفه ای شان تنگ می بینند که «اتحادیه ژورنالیستان افغانستان» در واکنش به بی توجهی دولت نسبت به تعدی به حقوق ژورنالیستان تهدید به راه اندازی یک تظاهرات سراسری کرد.

 

در تاریخ 17 جولای 2005 مطالعات جدیدی که توسط «نی-انترنیوز» (موسسه حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان) صورت گرفته است، نشان می دهد که %54 گزارشگران رادیوها برای گزارشدهی از جریان انتخابات رساست جمهوری و نیز انتخابات پارلمانی که به زودی برگزار می شود، مورد تهدید قرار گرفته اند. این تحقیق نشان می دهد که در %70 اعمال خشونت و تهدید بر ضد خبرنگاران از سوی جنگسالاران و مقامات محلی دولت صورت می پذیرد که در نتیجه آن ژورنالیستان به صورت گسترده به خودسانسوری روی آورده اند.

 

1- ارگان های امنیتی در برابر ژورنالیستان ناشکیبا تر می شوند

اگر سابقه تاریخی و بنیادهای ضعیف ژورنالیسم در افغانستان در نظر گرفته شود، بدون تردید وضعیت فعلی رسانه های همگانی در افغانستان را چه به لحاظ کمیت و کیفیت و چه به لحاظ آزادی های حقوقی باید یک انقلاب و رنسانس در این عرصه تلقی کرد. در این تلقی باید افغانستان را در معیارها و اندازه های خودش تحلیل کرد و مخصوصاً که این انقلاب در عرصه رسانه ها بعد از دوره سیاه و بدون تصویر طالبان ظهور کرده است. واضح است که این خیزش رسانه ای بیش از هر امری به تقویت بنیادهای دموکراسی نوپا در افغانستان و به تبع آن به تثبیت و استحکام پایه های دولت کنوی تقش ارزنده ایفا نموده است. شاید به همین خاطر بوده که طی سه سال گذشته صرف نظر از چند مورد، در مجموع رویه دولت در برابر ژورنالیستان خوب بوده است.

 

اما به نظر می رسد در یک ماه اخیر اوضاع کمی تغییر کرده است. نگرانی جدید از سوی نیروهای وابسته به ارگان های امنیت ملی در ولایات است که با تهدید، تخویف و ایجاد مزاحمت و فشار، مانعی را در مسیر کار خبرنگاران و ژورنالیستان بوجود آورده است. از همین سلسله حوادث در تاریخ 10سرطان (1 جولای 2005) سه خبرنگار، «روح الله انوری» و «شیرشاه همدرد» خبرنگاران رادیوی آزادی و «داکتر شعیب» عکاس آژانس اسوشیتدپرس هنگام تهیه گزارش از سقوط یک فروند هلیکوپتر نظامی آمریکایی در کنر، توسط نیروهای امنیت ملی دستگیر شدند. این خبرنگاران پس از سه روز تحت الحفظ به کابل منتقل شدند و در آنجا نیز از سوی نیروهای امنیتی مورد بازجویی قرار گرفتند که این وضعیت آنان را مجبور کرد تا در زندان دست به اعتصاب غذا بزنند. آنان در مجموع 9 روز را در زندان نیروهای امنیت ملی گذراندند و مورد بازجویی قرار گرفتند.

 

در همان زمان «اسدالله وفا» والی کنر در یک مصاحبه رادیویی اعلام کرد که نیروهای امنیتی که از کابل اعزام شده بودند، اقدام به دستگیری این ژورنالیستان کرده است.

 

به دلیل پیامدهای نامطلوب احتمالی و همچنین عدم اجازه از سوی مسؤولین رادیو آزادی خبرنگاران یادشده حاضر به گفتگو با دیدبان رسانه ها نشدند. به همین خاطر ما با مسوولین رادیوی آزادی تماس گرفتیم که آقای «رزاق مأمون» مسوول بخش دری این رادیو طی یک گفتگو دستگیری خبرنگاران یادشده را مغایر با قوانین و حقوق خبرنگاران و آزادی بیان دانست. رزاق مأمون علت اصلی دستگیر این خبرنگاران را شک نیروهای امنیتی مبنی بر اینکه گویا طالبان قصد داشتند فیلم ویدیویی را که از جریان سقوط هلیکوپتر آمریکایی تهیه کرده بود، توسط این خبرنگاران به رسانه های همگانی انتقال دهد، دانست. اما به گفته مأمون این موضوع صحت نداشته و هیچ ارتباطی از سوی این خبرنگاران راجع به فیلم ویدئویی ادعا شده با طالبان در کار نبوده، چنانکه این موضوع پس از تحقیقات توسط نیروهای امنیت ملی نیز ثابت گردید.

 

رزاق مأمون تأیید کرد که خبرنگاران یادشده در ساعات اولیه دستگیری در یک کلبه تنگ و در هوای بسیار گرم بدون آب و غذا نگهداری شده اند و فشار گرما و نبود آب منجر به بی هوشی یکی از آنان می شود. مأمون همچنین عدم عذرخواهی دولت در ارتباط به گرفتاری بدون دلیل این خبرنگارن را مایه تأسف دانست.

 

در همین ارتباط دفتر مشاورت امنیت ملی ریاست جمهوری وعده نمود بود که راجع به قضیه دستگیر این ژورنالیستان تحقیق خواهد کرد. اما با گذشت حدود دو ماه از این حادثه هنوز نتیجه این تحقیق اعلام نشده است و گمان می رود موضوع کم کم به فراموشی سپرده شود.

 

2- قاتل شیما رضایی مجری تلویزیون طلوع شناسایی شد

به نقل از خبرگزاری پژواک، در تاریخ 5 جولای حارنوالی مرافعه اعلام کرد در پی تحقیقات گسترده پولیس، قاتل شیما رضایی شناسایی گردیده است. بر مبنای گفته های حارنوالی، شیما رضایی توسط یک تاجر سرای شهزاده کابل به نام «شاه محمود ولد عبدالله» به قبل رسیده است. پولیس اظهار کرده است که قاتل شیما رضایی تحت تعقیب قرار دارد، اما شاه محمود در حال حاضر فراری است و هنوز دستگیر نشده است.

 

همچنین بر مبنای گفته های پولیس در پی آزمایش های پولیس مشخص شده است از اسلحه ای که بعد از قتل در دست شیما پیدا شده سالهاست که تیراندازی نشده است، بلکه وی با یک اسلحه دیگر به قتل رسیده است.

 

به دلیل پیچیده بودن حادثه قتل شیما رضایی و حساسیتی که پیرامون این موضوع وجود دارد، برای دیدبان رسانه ها تحقیق بیشتر مقدور نبود.

 

3- یک ژونالیست در ارتباط با تهیه گزارش از اعتصاب صدیق افغان مورد تهدید قرار گرفت

در تاریخ 5 جولای یک تن از خبرنگاران خبرگزاری پژواک هنگام مصاحبه و تهیه گزارش از اعتصاب «صدیق افغان» توسط افراد امنیتی دروازه دخولی اداره امور ریاست جمهوری مورد تهدید قرار گرفت.

صدیق افغان رئیس و بنیانگذار مرکز تحقیقاتی ریاضی فلسفی جهان در کابل، از دو روز قبل از این حادثه در اعتراض به چاپ نشدن کتابهایش توسط دولت و غیر فعال بودن لابراتوارهایش، در دروازه دخولی ارگ ریاست جمهوری دست به اعتصاب غذا زده بود.

 

دیدبان رسانه ها برای پیگیری این موضوع با«حبیب الرحمن ابراهیمی»، خبرنگار خبرگزاری پژواک گفتگو نمود و نامبرده شرح داد هنگامی که می خواست از شعارهای صدیق افغان عکسبردار کند، توسط افراد امنیتی ارگ، در غرفه نگبانی دروازه به مدت نیم ساعت زندانی گردید. نیروهای امنیتی با رفتار خشن و توهین، کمره عکاسی خبرنگار مذکور را گرفته و پس از اینکه عکس های روی حافظه آن را پاک کردند، او را با خشونت از غرفه بیرون انداخته و تهدید کردند که دیگر به آنجا برنگردد.

 

نشر گزارش بدرفتار افراد امنتی ارگ با حبیب الرحمن مقامات دولت را وادار به واکنش کرد و دادفر سپنتا مشاور رئیس جمهور در امور سیاسی و بین الملل این عمل را تقبیح نمود و گفت:«این عمل را هر کسی کرده باشد، خواه دولتی باشد یا کسی دیگری و یا مانع کار ژورنالیست شود، خلاف اصول دموکراسی است».

 

4- کامران میرهزار، نویسنده و مدیرمسوول هفته نامه «چای داغ» از سوی مسوولین امنیتی مورد لت و کوب و تهدید قرار گرفت

کامران میرهزار نویسنده، شاعر، مدیرمسؤول و سردبیر هفته نامه «چای داغ» در تاریخ 13 جولای حوالی ساعت 12 هنگامی که از حرکت خلاف مقررات ترافیکی چند موتر لنکروزر دارای شیشه سیاه که باعث ایجاد راه بندان و ازدحام سنگین ترافیکی در چهار راه زنبق شهر کابل شده بود، عکس می گرفت، توسط نیروهای امنیتی دارای لباس شخصی دستگیر شد و در ملاء عام مورد توهین و تهدید و لت و کوب قرار گرفت.

 

 مطابق گفته های کامران میرهزار به دیدبان رسانه ها، نیروهای یک حوزه امنیتی که در حد فاصل بین چهار راه زنبق و ارگ ریاست جمهوری قرار دارد، او را مورد توهین، تهدید و لت کوب قرار داده اند. افراد این حوزه امنیتی سپس کامران میرهزار را به درون حوزه امنیتی برده و همراه با توهین و تحقیر مورد بازجویی قرار می دهند و علاوه بر آن، کمره عکاسی، کارت خبرنگاری و موبایل وی را ضبط می کنند. در آخر پس از حدود چهل دقیقه و پاک کردن تمام عکس ها از روی حافظه کمره اش وی را با خشونت از حوزه امنیتی بیرون می اندازند و می گویند که دیگر این طرف ها نیاید.

 

بنا به گفته کامران میرهزار در روز حادثه نیروهای امنیتی که وی را بازداشت کرده بودند، بارها تهدید کردند که در صورت پرس و جوی زیاد راجع به دستگیری اش وی را تحویل نیروی های آمریکایی خواهند داد تا او را به زندان پایگاه هوایی بگرام منتقل کنند. علت اینکه نیروهای امنیتی چرا به چنین تهدیدی دست زده و با ژورنالیستان مانند تروریست ها برخورد می کنند، معلوم نیست، اما قبلا کسانی به پایگاه هوایی بگرام زندانی می گردیدند که با القاعده و طالبان در ارتباط باشند.

 

کامران میرهزار به دیدبان رسانه ها شرح داد که نیروهای امنیتی در ابتدا تصور کردند که من یک ژورنالیست خارجی هستم، به همین دلیل با احترام و مهربانی با من برخورد کردند. اما پس از اینکه من کارت خبرنگاری ام را به آنها ارائه کردم و مشخص شد که من یک افغان هستم، آنها با توهین و تحقیر عنوان کردند که موهای دراز (موهای کامران میرهزار بلند می باشد) به تو نمی آید و شروع به کتک زدن من کردند.

 

5- وزیر فرهنگ، اطلاعات و توریزم مکاتیبی را برای تأمین امنیت کاری ژورنالیستان صادر نمود

اعمال فشار و ایجاد محدودیت هایی که در این اواخر از سوی نیروهای امنیتی برای خبرنگاران ایجاد شده است از یک سو و واکنش رسانه ها و مطبوعات نسبت به این قضیه از سوی دیگر، سرانجام وزیر اطلاعات و فرهنگ را وادار به صدور مکاتیبی کرد که در آن از والیان و قوماندان های امنیه ولایات خواسته شده تا ضمن فراهم نمودن زمینه آزادی فعالیت برای خبرنگاران، امنیت آنان را تامین نماید.

 

به نقل از خبرگزاری پژواک، در تاریخ 14 جولای احمدضیا وزیری منشی کمیسیون بررسی قانون رسانه ها اعمال فشار بالای خبرنگاران از سوی نیروهای امنیتی را تأیید کرد.

 

همچنین بر اسای معلومات انجمن آزاد ژورنالیستان در این اواخر در کابل، هرات، جوزجان، کندوز، کنر و تخار شماری از ژورنالیستان توسط نیروهای امنیتی مورد  تهدید قرار گرفته اند.

 

اعمال فشار از سوی نیروهای امنیتی بالای ژورنالیستان و نبود مرجعی که از حقوق آنان دفاع نماید، برخی از ژورنالیستان را به این نتیجه رسانیده است که وزارت فرهنگ در این خصوص با بی کفایتی و چندپهلوعمل می کند. اما رهین در برابر این انتقادها قبلا به دیدبان رسانه ها گفته است که او به عنوان وزیر فرهنگ چه از سوی تندروان مذهبی و چه از سوی روشنفکران و اهالی مطبوعات تحت فشارهای همه جانبه قرار دارد که هرکدام خواسته های مخصوص به خود را دارد.

 

از سوی دیدبان رسانه ها با فاضل سنگچارکی معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ برای اخذ یک کاپی از مکتوب های ارسالی به والیان و قوماندان های امنیه تماس گرفته شد. اما با وجود دستور شفاهی معاون وزیر، بخش اسناد و ارتباطات این وزارتخانه از دادن آن خودداری نمود.

 

6- مسوول بخش برنامه های دینی رادیوی محلی خوست با ماین مورد حمله قرار گرفت

«داود وقفی» مسؤول برنامه های دینی رادیو خوست که با پشتبانی پی.آر.تی برنامه های خود را نشر می کند، در تارخ 25 جولای توسط بمبی که در دروازه خانه وی جاسازی شده بود، مجروح گردید.

 

دیدبان رسانه ها به دلیل اینکه داود وقفی در شفاخانه نیروهای ائتلاف بستری بود، نتوانست با وی ارتباط برقرار نماید، اما با تماسی که با «ظاهرشاه هنگار» مسوول رادیو پیام صلح خوست برقرار شد، نامبرده از قول داود وقفی عنوان نمود که بمب توسط طالبان بر دروازه خانه وی کار گذاشته شده است و داود وقفی عبدالطیف حکیمی (شخصی که خود را سخنگوی طالبان معرفی می کند) را مسؤول این عمل می داند.

 

به خاطر ملحوظات امنیتی، دیدبان رسانه نتوانست با داود وقفی ارتباط برقرار نماید.

 

7- فشار بر تلویزیون طلوع افزایش می یابد

فشار هایی که از مدتی پیش از طرف نیروهای سنتی- مذهبی در ارتباط با برنامه های موسیقی و تفریحی بالای رسانه صوتی- تصویری وارد می شد،  به نظر می رسد اینک افزایش یافته است و دولت و نهادهای همسو با دولت نیز در انتقاد از این رسانه با استره محکمه و شورای علما و نیروهای مذهبی- سنتی همصدا شده است.

 

در تاریخ 30 و 31 جولای و 2 اگست تلویزیون طلوع و سیاست ها نشراتی آن راجع به پخش صدای «لطف الله حکیمی» (فردی که خود را سخنگوی طالبان می نامد) و برنامه های موسیقی آن که مغایر با فرهنگ بومی و اسلامی افغانستان خوانده شده است، از سوی روزنامه دولتی انیس و هفته نامه وطندار(هفته نامه وطندار از موضع دولت حمایت می کند) به سختی مورد انتقاد قرار گرفت. در این نشریات پخش مصاحبه های سخنگوی طالبان همسویی و همکاری با تروریستان و خیانت به منافع ملی و خدمت به طالبان خوانده شده و برنامه های موسیقی طلوع ترویج کننده فرهنگ غربی تلقی گردیده است. این فشار ها سبب شده است که طلوع آشکارا دست سانسور بزند؛ به نحوی که حضور مجری های خانم تقریبا در برنامه های موسیقی قطع شده و در بسیاری از فیلم ها صحنه های رقص و موسیقی سانسور می شود.

 

سعد محسنی رئیس تلویزیون طلوع در گفتگو با دیدبان رسانه ها این موضوع را تأیید کرد که قتل شیما رضایی در اینکه دیگر خانم ها در برنامه موسیقی هاپ کم ظاهر می شوند، موثر بوده است. وی گفت که طلوع از سوی نیروهای سنتی و مذهبی در ارتباط با برنامه های موسیقی تحت فشار قرار دارد و دولت نیز به دلیل پخش صدای سخنگوی طالبان از تلویزیون طلوع بر این رسانه فشار وارد می کند.

 

همچنین در تاریخ 25 جولای از سوی «کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو و تلویزیون» دستورالعملی خطاب به تلویزیون های خصوصی، تلویزیون های کیبلی و سینما های خصوصی صادر شده است  که از این تلویزیون ها می خواهد تا در برنامه های شان باید اذان های یومیه را در وقت های معین پخش کنند، خانم ها هنگام اجرای برنامه پوشش اسلامی و مناسب داشته باشند و صحنه هایی از فیلم های خارجی که با اخلاق اسلامی مغایرت دارد، باید سانسور شود. چنانکه در این دستورالعمل آمده است، گویا متن آن در پی پیشنهادات و انتقادات شهروندان و جلسه کمیسیون مستقل نشرات رادیو و تلویزیون ملی افغانستان با نمایندگان تلویزیون های خصوصی و تلویزیون ها کیبلی و سینما ها تدوین و تصویب شده است. اما دستورالعمل مشخص نکرده که معیار برای اینکه کدام فیلم ها مطابق با اخلاق اسلامی است و یا نیست، چگونه و توسط چه مرجعی تعیین می گردد. همچنین استناد نشده است که این کمیسیون نظرات انتقادی شهروندان را نسبت به برنامه های رسانه های یادشده چگونه و از چه طریقی بدست آورده است.

 

در همین ارتباط صدیق احمد زاده یک تن از مسوولین تلویزیون طلوع در گفتگو با دیدبان رسانه ها گفت که این دستورالعمل را ما به رسمیت نمی شناسیم، زیرا کمیسیون مستقل ملی نشرات رادیو تلویزیون این صلاحیت را ندارد که خطاب به رسانه های مستقل و آزاد حکم صادر نماید. همچنین برخلاف آنچه که در این دستورالعمل آمده است از طرف تلویزیون طلوع هیچ نماینده ای در جلسه این کمیسیون شرکت نداشته و به همین خاطر ما هیچ تعهد و الزامی در اجرای مفاد آن نداریم.

 

8- کميسيون رسانه هاى خبرى براى انتخابات ولسى جرگه ايجاد گرديد

دفتر مشترک تنظيم انتخابات طى يک اعلاميه مطبوعاتى در تاریخ 21 جولای، از ايجاد کميسيون رسانه هاى خبرى براى انتخابات ولسى جرگه و شوراهاى ولايتى خبر داد. اين کميسيون دارای پنج عضو می باشد که حوريه مصدق ژورنالست و مدافع حقوق بشر، دادمحمد عنابى ژورنالست و رئيس اسبق راديوی دولتی افغانستان و محمد عارف غروال ژورنالست، نويسنده و عضو اکادمى علوم از جمله اعضاى افغانى اين کميسيون هستند.

 

همچنین طبق اين اعلاميه «جان ميتسن» تنظيم کننده نشرات از افريقای جنوبى و باقر معين ژورنالست از کشور انگلستان از جمله اعضاى بين المللى کميسيون رسانه هاى خبرى انتخابات ميباشند .

 

در اعلاميه آمده است که کميسيون مذکور مسووليت نظارت از پوشش خبرى مبارزات انتخاباتى توسط وسايل ارتباط جمعى، رسيد گى به شکايات در مورد گزارشدهى غير منصفانه و پوشش خبرى مبارزات سياسى و طرح برنامه اعلانات تمويل شده و نظارت بر آن را به منظور دسترسى يکسان کانديدها به راديو و تلويزيون به عهده دارد.

9- ایجاد کمیسیون بررسی و اصلاح قانون رسانه های همگانی

به منظور اصلاح و تکمیل قانون رسانه های همگانی، کمیسیونی مرکب از نمایندگان رسانه ها و و نهادهای مرتبط با این موضوع از سوی وزارت اطلاعات و فرهنگ و توریزم ایجاد گردیده است.

 

قرار است این کمیسیون با کار روی قانون رسانه های همگانی به رفع نقایص آن پرداخته و آن را تکمیل نماید.

 

قانون رسانه های افغانستان که در یک شرایط  اضطراری تدوین شده است، بسیار کلی است و مواد آن از تعریف و عبارات دقیق برخوردار نیست، به نحوی که آن را بسیار تفسیرپذیر ساخته است و گروه های مختلف هرکدام برداشت و تفسیر خاص خود را از آن دارد.

 

10- یک چینل تلویزیونی جدید خصوصی در کابل شروع به کار کرد

تلویزیون خصوصی «آریانا» در کابل نشرات خود را آغاز کرد. در راستای توسعه رسانه های خصوصی در افغانستان، آریانا چهارمین چینل تلویزیونی خصوصی است که نشرات خود را در کابل و همزمان در شهرهای بزرگ افغانستان مانند مزارشریف، هرات و قندهار آغاز کرده است.

 

11-  سمینار سراسری رسانه های صوتی و تصویری از سوی انترنیوز در کابل برگزار گردید

در تاریخ 6 اگست به ابتکار کمیسیون رسانه های انتخابات و با کمک مالی موسسه «ایشایا فوندیشن» و با کمک اجرایی و میزبانی موسسه نی- انترنیوز افغانستان همایشی تحت عنوان «سمینار سراسری رسانه های صوتی و تصویری» در دفتر انترنیوز برگزار گردید.

 

در این سمینار که چهار روز به طول انجامید و مدیران رسانه های صوتی و تصویری پایتخت و مدیران 29 رادیوی محلی تحت پشتبانی انترنیوز در آن شرکت داشتند، روی موضوعت چون تهیه و تولید وتبلیغات و دادن وقت مساوی برای کاندیدان ولسی جرگه و شوراهای ولایتی در رسانه های همگانی و نحوه پرداخت پول توسط موسسه نی، ایشیا فوندیشن و کمیسیون رسانه های انتخابات به این رسانه ها در مقابل نشر و تولید اعلانات کاندیدها بحث و بررسی صورت گرفت.

 

همچنین در این سمینار چالشهای پیش روی آزادی بیان و مشکلاتی که رسانه های مستقل با آن مواجه هستند مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش 6

 


سوم جولای سال 2005

 

ماه می شاهد مرگ خشونت بار یک تن از گویند گان جوان تلویزیون طلوع شیمای رضایی بود. مرگ این      ژورنالست ( اگرچه نامبرده تلویزیون طلوع را سه مه قبل از مرگ اش ترک نموده بود) دوره طولانی ای را که در خلال آن کشور تجربه قتل هیچ ژورنالستی را نداشته است، درهم شکست. همکار اودرهمین برنامه موسیقی، شکیب ایثارهمچنان مورد سوء قصد های مکرر قرار گرقته است. خود طلوع  که درخط مقدم رسانه ها قرار دارد سعی مینماید تا مرز قبولیت محتوای تلویزیونی را افزایش دهد، مورد انتقاد قرار گرفت، خبرنگاران وی تهدید شده و به صورت عموم به این تلویزیون افتراءات بسته شد.

 

با آنهم، فشار بالای مؤسسات فعال درعرصه رسانه ها به شکل مثبت آن تا حدی فروکش نمود که وزارت اطلاعات و فرهنگ درتلاش آن برآمد تا میان رسانه و ارگان های انکشافی رسانه ها رابطه همکاری را تأمین نماید. وزارت اطلاعات وفرهنگ سمیناری را روی نقش رسانه ها و انتخابات برگزار نمود که درآن وزیراطلاعات وفرهنگ سید مخدوم رهین گفت که او نسبت به آوردن اصلاحات در قانون رسانه ها خوشبین میباشد. هیئت مراقبت کننده ای که توسط وزارت اطلاعات و فرهنگ ایجاد گردیده تا محتوای رسانه های الکترونیکی را مورد نظارت قرار دهد و بنام کمیسیون نظارت بر رسانه ها یاد میشود، تحت اثر کمسیون جدید التشکیل نظارت بر رسانه ها در آورده شد و از استفاده دلخواه قدرت به منظور احضار و سرزنش کردن ارگان های فعال در عرصه رسانه ها دست کشید.

 

پیامد این موضوع باعث نا رضایتی ظاهری شورای علماء با دولت افغانستان شده است. ایشان از دولت انتقاد  نموده میگوید که دولت برای ارائه پاسخ دررابطه به درخواست های که درمورد "محتوی غیراخلاقی" رسانه های الکترونیکی ایراد مینماید غیر خوشبینانه عمل مینماید، شورای علماء را تصمیم برآن شد تا ستیشن تلویزیونی خود را بسازند تا ارزش های اسلامی را برای مردم بازگو نمایند.

 

روزنامه نگاران مستقل دست به ابتکار فعالانه ای دست زده اند و خودرا منسجم میسازند. بعد از تگ و دو هاییکه از طرف روزنامه نگاران فداکار و متعهد مستقر در کابل صورت گرفت، بیش از 200 نماینده از پانزده  ولایت در ماه جون در کابل گردهم آمدند تا دست اندرکاران اتحادیه جدید روزنامه نگاران را انتخاب نمایند.

 

1. شیما رضایی: قربانی تاریخچه تلویزیون یا  نابرابری های جنسیت: جسد شیما رضایی سه ماه بعد ازترک کاردرتلویزیون طلوع (اولین چینل شخصی تلویزیون درافغانستان) که منحیث یک گوینده جوان دربرنامه مشهور موسیقی هاپ در تلویزیون طلوع، کارمینمود، درمنزلش کشف گردید.

 

رضایی ظاهراً توسط فیرمرمی ماشیندار از فاصله نزذیک درمنزل شخصی ایشان به تاریخ 18 می به قتل رسیده است.

 

درحالیکه کمیته حمایت از ژورنالستان ازمرگ وی انتقاد مینماید، آنرا آغازین ضربه برای رسانه های آزاد و مستقل درافغانستان میداند، تلویزیون طلوع میگوید که مرگ نامبرده هیچ کدام رابطه با موقف وی  که منحیث کارمند درعرصه رسانه ها کارمینمود نداشته است.

 

استیشن تلویزیونی میگوید که شیما نه تنها به مدت کوتاه سه ماه با استیشن تلویزیونی کار کرده است بلکه مرگ وی بعد ازسه ماه که ازمدت ترک موصوف میگذرد اتفاق افتیده است. دررابطه هیچ کدام ارتباطی مستقیمی میان او و تلویزیون نبوده است، مؤسسه ادعا نموده، علاوه مینماید که رضایی به خاطرقادرنبودن وعدم تطبیق قوانین ومقررات مؤسسه از آنجا اخراج گردید.

 

بعضی عقاید وجود دارد که روش زندگی رضایی برای بخشی ویژهء از جامعه افغانی بسیارمودرن و مختارانه بوده است وشاید هم همین موضوع منجر به قتل وی توسط محافظه کاران شده باشد. تا هنوز لوی حارنوالی نتیچه تحقیق و دریافت های خویش را علنی نساخته است و تا هنوزمبهم میباشد که آیا وی توسط کسی به قتل رسیده است ویا اینکه خودکشی نموده است. دو برادر وی که به ظن دستداشتن درقتل بخاطرعفت خانواده گی ایشان که قبلاً دستگیرگردیده بودند، بعداً رها گردیدند.

 

موضوعیکه باقی مینماند وسوال برآنگیز اینست چطور آوازه مرگ او درماه مارچ چندین هفته قبل ازاینکه واقعاً به قتل برسد شایع شده بود.

درآن زمان شایعه ها حاکی از آن بود که  او به خاطر شیوه زندگی اش به قتل رسیده است، چند هفته بعد مرگ نامبرده به واقیعت مبدل گردید.

 

درهر دوحالت اگر مرگ اوبه دلیل شیوه زندگی یا برداشت مردمی بوده است، هردوقضیه با همدگر گره میخورد  و بدین ترتیب، مشکلات بسیاری  از زنان هنگام اجرای وظیفه درافغانستان به آن روبرو میشوند را تقویت میبخشد.

 

تلویزیون طلوع که روسا و کارمندان آن دررابطه به قضه مورد بازپرس قرارگرفته اند، میگویند درحالیکه ایشان از تحقیقات که  توسط لوی حارنوالی جهت ادامه تحقیق به راه انداخته شده خوشحال اند، اما درتحقیق ازعنصر آزار و اذیت استفاده به عمل آمده  است. درحالیکه تلویزیون طلوع همچنان میگوید که لوی حارنوالی مراحل تحقیق را چند مرتبه تکرار نموده است و درصدد دریافت نتیجهء ازقضاوت خویش بود. گروپی از ژورنالستان از مؤسسات مختلف رسانه یی یکجا موضوع را تحقیق مینمایند.

 

2. تلویزیون طلوع با فشارهای دوامدار مواجه است: تلویزیون طلوع درجریان ماه می و جون با فشارهای گوناگونی مواجه شده است. یک برنامه تحقیقاتی هفته وار که درماه می به نشر رسید، اعضای گزارشگر آن به طور مکرر مورد تهدید قرارگرفتند. این برنامه روی غصب ملکیت ها توسط افراد به شمول خاندان شاهی متمرکز بود. به تعقیب تحقیقات، گزارشگران هریک دانشیار، قیام ونیکزاد- تماس های تیلفونی تهدیدآمیزی دریافت نمودند که بعد از تعقیب شماره معلوم گردید که این تماس ها از طرف اشخاصی بوده است که برای خاندان شاهی کار میکنند. تحقیقات دررابطه جریان دارد.

 

3. شکیب ایثار: پسرجوانییکه منحیث گوینده برنامه موسیقی هاپ درتلویزیون طلوع  مانند ستاره گان سینما درخشید، تا اینکه درک نمود تا باید بخاطر شهرت اش قیمت هنگفتی بپردازد. درحالیکه تلویزیون طلوع کارهای ستودنی را برای شهرت شکیب کرده است، ملیت هزاره  را تبارز داده ( قومی که همیشه  وقت درپائین ترین قشر اجتماع افغانستان قرار داشته است) یکجا با برنامه که خودش مشاجره انگیزش  با بعضی مخالفت ها روبرو شد. برای بخشی از اجتماع محافظه کار  بسیار تند و نامطلوب تلقی گردیده که این امرباعث شد تا شکیب چندین بارمورد حمله وتهدید قراربگیرد.

 

ازجمله حادثاتیکه ثبت شده  اینست که شکیب زمانیکه موهای خویش را اصلاح مینمود، مورد حمله با چاقو قرارگرفت و توانست ازاصابت چاقو به شکم اش توسط دستهایش جلوگیری نماید. دست وی جراحت عمیق برداشته بود که در اثر آن 12 کوک خورد، شکیب توسط افراد پولیس به لگد زده شده و مجبورساخته شد تابرای ایشان آهنگ بخواند درموقع دیگر زمانیکه نامبرده به خانه توسط موتر روانه بود( طلوع ادعا مینماید که قومندان پولیس تبدیل گریده است) موتر مادرش مورد حمله قرار گرفت وخساراتی به آن واردآمد، شکیب وتلویزیون طلوع هردو نامه های تهدیدآمیز متعددی دریافت نموده اند، شکیب ازدانشگاه کابل اخراج گردیده، موترش ازجاده به زور  منحرف ساخته شد وبه درخت تصادم نمود، گروپی از اشخاص به جان وی  درموترش سوء قصد نمودند اما وی در وسیلهء نقلیه اش نبود. این سلسله وقایع همرا بامرگ همکارش شیمارضایی، شکیب را هراساند تا درستدیوهای تلویزیون طلوع پناه ببرد. بعد ازسپری شدن بیشترازیک ماه پنهانی بودن، شکیب فرصت یافت تا وطن را به جای محفوظتری ترک گوید.

 

 

4. یک ژورنالست در ولسوالی غوریان ولایت هرات موردحمله افراد مسلح ناشناس قرار گرفت

 

فهیم مهروز یکتن از ژورنالستان که در اواخر مصروف تدریس ژورنالیزم برای چند تن از دختران ولسوالی غوریان در رادیو تلویزیون محلی غوریان  بود حوالی  ساعات شب لیل 24/25 ماه دلو 1383  از طرف افراد ناشناس مورد حمله قرار گرفت. حق جو مسول تلویزیون محلی سیمای غوریان، طالبان را متهم به این حمله می نماید ومی گوید که ژورنالست مذکور ازین حمله جان به سلامت برده و به مقصد نا معلوم فرار کرده است.

یک تن از نزدیکان وی که از اظهار نام خود خودداری کرد گفت: فهیم مهرورز باشنده اصلی ولایت کابل قبلا در اثر مشکلات شخصی که با یک تن از اعضای بلند پایه و پرقدرت دولت داشت از کابل به ولسوالی غوریان فرار کرد و در آن جا به خاطر بقای خود به شکل مخفی  در رادیو تلویزیون محلی این روستا( ندای صبح و سیمای غوریان) در قسمت نشرات با کارکنان این ایستگاه همکاری می کرد.

 

 5. تلویزیون شورای علماء: شورای علمای افغانستان(مرجع اصلی دانشکده های دینی) پیشنهاد ایجاد ستیشن تلویزیونی را نموده اند. شورای که با آوای گفتارش محتوی رسانه های الکترونیکی را مورد انتقاد قرار داده است به ویژه ستیشن های مستقل تلویزیون را، ادعا مینمایند که درخواست ایشان ارجانب کرزی استقبال شده وبرای ایشان وعده همکاری را داده است.

 

دفترریاست جمهوری میگوید که ایشان پشتیبانی خویش را ازپلان های شورای علماء به خاطرتقویت رسانه های آزاد درافغانستان ابراز مینماید. درحال حاضر کدام برنامه مشخصی جهت فراهم ساختن حمایت نیرومند روی دست نیست اما امکان دارد در مراحل بعدی روی دست گرفته شود،  این نکته را یکی ازسخنگویان ریاست جمهوری به نظارت بررسانه ها ابرازنمود.

 

شورای علماء میگوید که تصمیم دارند ستیشن خویش را با درنظرذاشت  محتویات غیراخلاقی وغیراسلامی  چینل های مستقل ایجاد نمایند. چینل تلویزیونی ایشان مردم را به راه اسلام دعوت مینماید، این موضوع را قیام الدین کشاف سکرتراین شورا به نظارت بررسانه ها ابراز داشت.

 

ازکشاف پرسیده شد که مرجعیکه درمورد برداشت ها ازرسانه های الکترونیکی تصمیم میگیرد(اینکه چه چیزاسلامی وچه چیزاغیر اسلامی میباشد) کی هست؟ کشاف گفت که قران مجید حکم مینماید که چه چیزاسلامی وچه چیز غیراسلامی میباشد. اوگفت مقامات دولتی به مصوبه های که توسط شورای علمأ تصویب میگردد جامه عمل نپوشانیده اند.

 

ازوی سوال شد که آیا اعضای شورا نمیتوانند به توانایی خویش که عضویت ستره محکمه افغانستان را نیز دارند اقدامات نمایند؟ کشاف گفت هرنوع شکایت که دررابطه به محتویانون برنامه های رسانه که مواد قانون اساسی را نقض مینماید به لوی حارنوالی محول میگردد تا درمورد اقدام نماید.

 

6.کمیسیون رسانه ها: نظارت بررسانه ها قبلاً دررابطه به کمیسیون رسانه ها که به اساس ماده بیستم وبیست یکم قانون رسانه ها که قراربود ایجاد گردد گزارش ارائه نموده بود. درماه جاری نظارت بررسانه ها مصاحبهء با اعضای این کمیسیون که ریاست آنرا موسی معروفی به عهده دارد انجام داده است تا نقش و بینش خویش را تشریح نمایند.

 

صلاحیت کمیسیون شامل اصدار جواز و اعطاء فریکونسی ها به کانال های رادیویی و تلویزیونی، فراهم نمودن راهنمایی مسلکی به احزاب سیاسی جهت استفاده از را دیو و تلویزیون به منظور ترویج و تشهیر، راهنمایی کردن مالکان نهاد های رسانه های الکترونیکی با مشوره با کارگردانان رسانه ها و افراد مسلکی جامعه مدنی، نظارت بر رعایت احکام قانون رسانه ها و تعیین پالیسی برای ستیشن های رادیویی و تلویزیونی دولتی.

 

اعضای کمیسیون به وضوح بیان داشتند که آنها ایجاد اصلاحات در رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان را کار اساسی خود می پندارند. موسی معروفی، رئیس کمیسیون رسانه ها به بخش نظارت بر رسانه ها گفت که این کمیسیون به منظور اداره نمودن و سرپرستی کردن از رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان ایجاد شده است تا آنرا با ضروریات جدید روز همنوا سازد. او گفت که منحیث بخشی از دموکراتیک سازی افغانستان، رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان برای مردم افغانستان خواهد بود، نه فقط منحصر به دولت و وسیله ای خواهد بود که از طریق آن دولت افغانستان پالیسی های خودرا بیان خواهد نمود و وسیله ای خواهد که در دسترس صدای مردم افغانستان قرار خواهد داشت. معروفی با شوخی ابراز نمود که رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان همچنان باید شکل رقابتی را بخاطری بخود بگیرد که با چالش هایی از طرف رسانه های غیر دولتی مواجه است. کمیسیون نظارت که قبلاً ایجاد گردیده بود، اکنون به کمیسیون جدید گزارش خودرا ارائه خواهد نمود. بعضی از اعضاء ارشد وزارت اطلاعات و فرهنگ به بخش نظارت بر رسانه ها گفتند که در مورد صلاحیت ها و وظایف کمیسیون نظارت بر رسانه ها که قبلاً ایجاد گردیده بود، ابهام و سردرگمی وجود دارد. اعضای آن کمیسیون نمایندگان رسانه های الکرونیکی را بر مبنای داوری های فردی احضار نموده بودند تا در مورد محتوای آن آنانرا مورد انتقاد قرار بدهند و این گامی بود که در حوزه صلاحیت این اعضاء نبود.

 

کمیسیون جدید که تحت ریاست معروفی کار میکند، اکنون به شکایات علیه محتوای برنامه های رسانه های الکترونیکی رسیدگی خواهد نمود و در رابطه به ارگانهای فعال در عرصه رسانه ها توصیات لازم را بعمل خواهد آورد. این کمیسیون همچنان صلاحیت دارد تا جواز هر آن ارگان رسانه ای را فسخ نماید که به نظر این کمیسیون از تطبیق راهنمایی ها در مورد محتوای برنامه ها انکار ورزد.

 

با آنهم، نگرانی ها در مورد اینکه که صلاحیت ها و وظایف کمیسیون میتواند تصادم مصلحت ها را ببار آورد، جود دارد. از کمیسیون توقع میشود که رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان را در مسیر رقابت بیاندازد و از طرف دیگر قاضی و داور بر محتوای برنامه کانال هاییکه در رقابت با رادیو و تلویزیون دولتی افغانستان قرار دارند نیز میباشد.

 

اتفاقاً، علاوه بر کمیسیون رسانه ها و کمیسیون نظارت بر رسانه ها، کمیسیون سومی نیز میباشد که بنام کمیسوین تخطی از مطبوعات یاد میشود. این کمیسیون در داخل وزارت اطلاعات و فرهنگ بوده و رئیس آن وزیر اطلاعات و فرهنگ میباشد.

 

7. اتحادیه ژورنالستان شکل گرفت:

ژورنالستان درافغانستان با ابتدارجدید همرا با بیشتر از200 ژورنالست مستقل درکابل گرد هم جمع شده اند تا درمورد قانون اتحادیه ژورنالستان مستقل افغان  کار نموده  برای این اتحادیهء نو تشکیل اعضا انتخاب و استخدام نمایند. این اتحادیه توسط فداسیون بین المللی ژورنالستان حمایت گردیده واین مؤسسه تلاش مینماید تا کمیته های متعدد ژورنالستان را درکشور منسجم نماید. درگذشته ها از تلاش روی این مسله بخاطرتقسیمات ریشه های عمیق سیاسی و قومی صرفنظر شده بود و فعلاً تعداد متعددی ازهمچو مؤسسات ژورنالستیکی وجود دارد.

 

درجلسه دو روزه ( 17-18 جون)، ژورنالستانیکه از 15 ولایت مختلف دراین جلسه اشتراک نموده بودند که دست اندرکاران خویش را برای این اتحادیه انتخاب نمودند. گفت ومانها برای مدت طولانی دراین جلسه مبین آنست که تقسیمات واختلافات در مورد اینکه کلمه "افغان" دربرگیرنده تمام افغانها میباشد یا خیر، وجود داشته است.  دریافت گرایش ژورنالستان نسبت به رفع این مشکلات امر مهم تلقی میشود. تفرقه انگیزی همچنان روی این حقیقت آشکار گردید که گروپهای متعدد ژورنالستان دراین جلسه اشتراک ننمودند. معهذا این جلسه اولین قدم مهم بسوی ایجاد اجتماع  و اتحادیه یی بود که  با رهنمایی و حمایت فداراسیون بین المللی ژورنالستان به همچواختلافات پایان میداد.  

 

8. مدیرمسؤول آفتاب درکانادا لت و کوب شد: ژورنالسیتی که دوسال قبل با نشرمقاله تحت عنوان فاشیزم مقدس به سزای مرگ محکوم شد بود و افغانستان را ترک گفت، درکانادا مورد لت و کوب قرارگرفت. اخیراً سید میرحسن مهدوی مدیرمسؤول این هفته نامه( آفتاب) را درکانادا به نشر میرساند. به تاریخ 12 جوزا محفلی که ازطرف انجمن قلم کانادا تدویریافته بود ومهدوی دراین محفل دررابطه به حادثه یازدهم سپتمبر و پیامد های آن درافغانستان سخنرانی نمود که بعداً درهمان روز لت وکوب شد.  آقای مهدوی اگرچه میگوید که او حمله کننده گان رانشناخته است. به اثراین حادثه صورتش پنج کوک خورده است.

 

9.گزارشگرپژواک تهدید شد: گزارشگرآژانس خبری پژواک مستقر درهرات میگوید زمانیکه موصوف  درمورد دختر اختطاف شده ازمکتب تحقیق مینمود، توسط مقامات دولتی مورد تهدید قرار گرفته است.گزارشگر مدعی است که معاون ریاست مبارزه برضدتروریزم پولیس ولایت از وی  تقاضا نمود تا مواظب جان خویش باشد، معلوم بود که فشاراز جانب کابل بالای ایشان اعمال گردیده بود.

 

مقامات هرگونه تهدید را درمقابل این خبرنگار رد نموده  مگرمیگویند که گزارشگر برای ایشان مزاحمت ایجاد مینمود.

 

حالانکه کیمته دفاع ازژورنالستان افغان ابراز میدارد که مطالبه کردن معلومات حق مسلم ژورنالستان میباشد.

 

10.رهبر گروه  قاتلین ژورنالستان سال 2001، دستگیرگردید: درماه جون سال جاری رهبر گروه قاتلین چهار ژورنالست که  درسال 2001 توسط این گروه به قتل رسیده بودند، بعد ازتبادله آتش باپولیس درسروبی که در50 کیلومتری شهرکابل قرار دارد، دستگرشد. مؤسسات رسانه فعال درعرصه رسانه ها منجمله مؤسسه آر اس اف از دولت تقاضا مینمایند تا متهمین را هرچه زود تر به محکمه بکشاند.

 

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش 5

صدا های دلخراش روز افزون جهت وضع محدودیت بر روش ها و عملکرد هاییکه یا بنام "غیر اسلامی"، مخالف فرهنگ و عنعنات افغانستان" یا محض "غیر اخلاقی" نامیده میشود، زمینه حمله مجددی را بر رسانه های آزاد فراهم میسازد. این ماه  شاهد نزاع وکشمکش میان تندروان و رسانه های سمعی- بصری به صورت شدید با شورای علمأ بوده است، علمأ روی مسوبه منتشره  قبلی خویش که مبنی برمسایل غیر اسلامی در رسانه های صوسمعی- بصری صادرنموده بودند، تکرارنموده اند.

 

تهدیدات ازسوی اشخاص ناشناس ازطریق تیلفون بالای رسانه ها دررابطه به برنامه هاییکه به نظرایشان  ′غیراخلاقی′ پنداشته میشود نیزآشکار میباشد که روی این ملحوظ یکی از رادیواستیشن های محلی درمورد برنامه های موسیقی اش شدیداً مورد انتقاد قرارگرفته است . جالب است که این رادیو استیشن اخیراً طی ویژه برنامهء غضب ملکیت ها را توسط زورمندان آن منطقه افشاء نموده وبه نشررسانیده بود. رهبری ژورنالستان باوردارند که اطلاق برنامه"غیراخلاقی" بالای برنامه موسیقی ایشان عبارتند از معامله باالمثل مرتکبین دررابطه به آن گزارش تحقیقاتی که درمورد غضب ملکیت ها بود، میباشد.

 

بدون آنکه اتهام یا انتقاد مشخصی وجود داشته باشد، سازمان های فعال در عرصه رسانه ها  با اتهامات خیالی در مبارزه هستند.  درحالیکه هیچ نوع اقدامی جهت مسدود ساختن یا متوقف ساختن سازمان های فعال در عرصه رسانه ها به دلیل محتوای غیر اسلامی بعمل نیامده است، اما بمباردمان مسلسل انتقادی، رسانه های آزاد را در وضعیتی قرار میدهد که انرژی، منابع و نیروی محدود خویش را بعوض اینکه در تولید بیشتر محتوی متمرکز سازند، آنرا در مبارزه با اتهامات به مصرف میرسانند. مدیر مسؤول یکی از سازمانهای فعال در عرصه رسانه چنین ابراز نظر نمود: "ما موقف خودرا تغییر نداده ایم، اما فشاریکه متوجه ما میباشد، مارا وادار ساخته است تا محتوای برنامه هارا وقتاً فوقتاً تغییر بدهیم."

 

التزامات تخنیکی رسانه های الکترونیکی یکی از دلایل دیگریست که سازمان هارا وادار میسازد تا محتاطانه گام بردارند. سازمانهای فعال در عرصه رسانه ها خوب میدانند اگر بر حق خویش مبنی بر داشتن استقلالیت در سرمقاله ها یا محتوای دیگر اصرار ورزند، ممکن است از سهولیات و اجازه های لازم و ضروری دسترسی به امور تخنیکی مخصوصاً در جاییکه عملکرد متداول اعمال ممنوعیت در قدم اول و پرسش و تحقیق بعداَ میباشد، محروم گردند.

 

قبل از آنکه نقش و صلاحیت های کمیسیون نظارت بر رسانه ها که به منظور مراقبت از محتوای رسانه های سمعی و بصری تشکیل گردیده است، مشخص شود، دولت کمیسیون دیگری را ایجاد نمود تا بر نشرات رادیو و تلویزیون نظارت نماید.

هویداست که درموقع ازدیاد انتقادات بر رسانه ها مانند تلویزیون آیینه، ظاهرمیشود که حتی پشتیبانی سیاسی هم برای حمایت ازآنها کافی نمیباشد،  باوجود اینکه این چینل تلویزیونی با عبدالرشید دوستم رابطه نزدیک دارد، باوجود آن هم یک تن ازخبرنگار این تلویزیون دراین اواخر لت وکوب شده است.

 

دریک انکشاف دیگر، رادیوی طالبها (رادیو شریعت) توسط دستگاه سیارازنزدیکی قندهاردوباره نشرات میدهد. طالبان دردوران سلطه خویش تمامی رسانه های مستقل وبرقی را ممنوع قرار داده بودند، مگر یگانه رادیویکه نشرات مینمود رادیواستیشن مربوط به خود ایشان( رادیوشریعت) بود.

 

 تلاشها مقدماتی برای غوردوباره  قانون رسانه ها دراخیرماه اپریل آغاز گردید که ظاهراً این عمل به ابتکار وزارت اطلاعات وفرهنگ صورت گرفته است.

 

نهایتاً، برخی از فرصت ها به رسانه های محلی نیز دست داد. فدراسیون بین المللی ژورنالستان امسال اعلان نمود که جایزه سالانه آن فقط به ژورنالستان جنوب آسیا وقف گردیده است که این اقدام به ژورنالستان منطقوی فرصت بزرگتری را فراهم میسازد.

 

1: شورای علمای افغانستان رسانه ها را مورد انتقاد قرار میدهد:

شورای علمای افغانستان تحت ریاست فضل الهادی شینواری رئیس ستره محکمه افغانستان در تلاش دیگری جهت تداوم اعمال فشار بر کانال های تلویزیونی افغان بیانیه دیگری را دررابطه به محتویات غیراسلامی درشبکه های تلویزیونی صادرنموده و ازدولت تقاضا نموده است تا در زمینه دست به عمل شود. به تعقیب مجالس این شورا که ازتاریخ 21 الی 27 برگزار گردیده بود، مجلس به طورعموم روی  مسایل زنان تمرکزداشت، سکرتر و سرپرست این شورا مولوی قیام الدین کشاف گفت: دفترریاست دولت به وزارت خانه های داخله و اطلاعات وفرهنگ امرداده است تا محتویات برنامه های تلویزیون را کنترول نمایند. اعضای جلسه تحلیل وبررسی خویش را که دررابطه به موضوعات غیراسلامی درمحتویات برنامه های رسانه ها دریک ماه اخیروجود داشت به مجلس همچنان ارائه نمودند.

 

با تماس به دفترریاست دولت، ایشان گفتگوی رئیس دولت را با و وزارت اطلاعات وفرهنگ یا صادرنمودن هرگونه رهنمایی را دراین رابطه رد نمودند. یک تن ازسخنگویان گفتند که رئیس جمهورخواهان رسانه های مستقل وآزادی مطبوعات مبیاشد، یگانه ملاحظه ایشان این بود که محتویات برنامه های تلویزیون نباید با فرهنگ اسلامی مغایرت داشته باشد. دفترریاست جمهوری در رابطه به تأکید نمودند که هیچ اقدامی درین زمینه علیه سازمانهای فعال در عرصه رسانه ها اتخاذ نشده است.

 

دررابطه به این موضوع وزارت اطلاعات وفرهنگ نیزبه نظریه شورای علماء جواب متقابل داده است. به گزارش یکی ازآژانس های مستقل خبری، رئیس دیپارتمنت پروگرام وزارت اطاعات وفرهنگ گفته است: نظریات که شورا ارائه نموده است نماینده گی ازخود ایشان مینماید، وزارت اطلاعات وفرهنگ نمیتواند نشرات تلویزیون ها را متوقف بسازد. از وی نقل قول گردیده است میگوید که زمانیکه کدام فلمی درتلویزیون به نمایش گذاشته میشود که با فرهنگ ما سازگارنمیباشد، دررابطه کمسیونی ازسوی دولت مؤظف گردیده است تا ازآن نظارت نماید. اوهمچنان علاوه کرد که هرشخص با شکایت خویش تفصیلات مشخص نیزارائه نماید که ازنظر وی چه چیزقابل اعتراض بوده است.

 

ازینکه عدم موجودیت انتقاد مشخص در گذشته ها، کانال های تلویزیونی را در وضعیتی قرار داده است تا علیه انتقاد های مبهم مبارزه نمایند، بدون آنکه هیچ فرصتی به آنها دست بدهد تا در مقابل اتهامات از خود دفاع  نمو ده یا جلو همچو اتهامات را بگیرند، موقف مقامات وزارت در رابطه به این قضیه یک انکشاف خوشایند میباشد.

 

 

 

 

2. کابل: دولت کمیسیون دیگری بررسانه هارا ایجاد نمود:

باصلاحیت و وظیفه این کمیسیون میتوان رسانه های برقی را که دررقابت قرار دارند نظارت نمود، دولت را تصمیم برآن شد تا دراین ماه با استفاده ازصلاحیت خویش کمیسیونی را نظربه ماده 21 و22 قانون رسانه ها ایجاد نماید.

 

این کمیسیون صلاحیت دارد تا جواز برای رسانه ها بدهد وفریکونسی امواج را دیو وتلویزیون را معین نماید و رهنمود برای مالکین رسانه های برقی تقدیم نموده وناظر رعایت قوانین رسانه ها توسط رسانه میباشد. نظربه گفته معین وزارت اطاعات فرهنگ آقای سید حسین آغا فضل سنچارکی این کمیسیون نسبت به کمیسیون قبلی پرقدرت بوده  و کمیسیون قبلی فعالیت های خویش را به این کمیسیون گزارشدهی مینماید.

 

3. تخار، شمال افغانستان: رادیو تخارستان باردیگر مورد تهدید قرارگرفت:

رادیوتخارستان که یک رادیوی مردمی بوده، درولایت تخاردرشمال کشور موقیعت دارد دررابطه به برنامه های موسیقی اش که نشرمینماید، مورد تهدید قرارگرفته است. شونده دراین برنامه خواهش نشر آهنگ هندی، افغانی ویا موسیقی غربی مینماید و به اساس خواست شنونده به نشرمیرسد. این برنامه خشم بارآورده که تماس گیرنده ها بانمرات تیلفونی ناشناخته شده طالب منع این برنامه شده اند، ایشان هشدارمیدهند درصورتیکه این برنامه متوقف نشود رایواستیشن را به پیامد ناهنجار و مهلکی مواجه خواهد شد. اما منیجراین رادیوستیشن باور دارد که تهدید کمترمتوجه برنامه موسیقی میباشد وبیشترمتوجه نشرگزارش تحقیقاتی انتقادی است. رادیو دراین اواخرگزارشی را مبنی برغضب نمودن جایداد ها به نشرسپرده بود.

 

این استیشن توسط اعضای اتحادیه جوانان جنبش، حزب سیاسی عبدالرشید دوستم نیز دررابطه به اینکه رادیو چطورجرعت نمود است که طنزی را درباره رهبرایشان به نشربرساند، مورد تهدید قرارگرفته بود.

 

4. جوزجان، شمال افغانستان: ژورنالیست تلویزیون آئینه لت و کوب شد

استیشن تلویزیونی که ملاحظه میشود به عبدالرشید دوستم ارتباط داشته باشد، دراین اواخرخویش را با خصومت و ضدیت مواجه میبیند. یک تن ازگزارشگران تلویزیون آیینه توسط افراد شاروالی درشهرشبرغان، مرکزولایت جوزجان- زادگاه جنرال دوستم بعدازانتشارخبرانتقادی درمورد ضعف شاروالی دراجرای امورش، مورد لت وکوب قرارگرفت. اما شاروال ادعامیکند که علت لت و کوب آن خبرنگارمسأله شخصی میان خبرنگاروافراد شاروالی بوده است، قومندان پولیس محل نیزمدعی است که خبرنگاربه خاطر انتقاد از ضعف شاروالی دراجرای کاری اش مورد لت وکوب شده است.

 

5. تسوید مجدد قانون رسانه ها

اقدامی جهت تسوید مجدد قانون رسانه ها به ابتکاروزارت اطلاعات وفرهنگ دستورداده شد است. درحالیکه این بسیاروقت است تا تفصیلات مشخص دربارهء نوع به کاراندازی تهیه شود، نظارت ازرسانه ها آگاهی یافته است که جامعه مدنی، موسسات رسانه یی، ان جی اوهای بین المللی وهمچنان نماینده های وزارتخانه ها درمطالعه وپیش نویس قانون رسانه ها دخیل وشرکت خواهند داشت.

 

6. اهدای جایزه تحمل ومدارا برای ژورنالستان جنوب آسیا:

فدراسیون بین المللی ژورنالستان جایزه سالانه ژورنالیزم را برای بردباری وتحمل ژورنالستان اعلان نموده است که این جایزه تنها برای ژورنالستان آسیای جنوبی اختصاص داده شده است. این جایزه بروی ژورنالستان افغانستان نیزبازبوده وجزئیات بیشترتوسط فداراسیون بین المللی ژورنالیزم ذیلاً ارائه گردیده است:

 

جایزه ژورنالیزم ، تحمّل، مدارا وحقوق بشر را ترویج میدهد.

 

-------------------------------------------------

آنعده ژورنالستان جنوب آسیا که فعالیت های ایشان علیه تبعض نژادی مفید واقع گردیده ویا کمک نموده است واجد شرایط این جایزه سالانه میباشند.

 

31 می ضرب العجل برای ژورنالستان جهت سپردن مواد ایشان برای دریافت این جایزه تعین شده است که توسط فدراسیون بین المللی ژورنالستان تنظیم گردیده است. مقصد ازاهدای این جایزه ترویج  فهم عمیق دررابطه به اهمیت یا مهمیت بردباری به ویژه زمانیکه وارد اقلیت ها و اختلافات فرهنگ، نژادی ومذهبی میگردد، میباشد.

 

ا مسال جایزه برای ژورنالستان آسیای جنوبی همچو افغانستان، بنگله دیش، بوتان، هندوستان، ملدیویس، نیپال، پاکستان و سریلانکا بوده که شمولیت درآن به زبانهای انگلیسی، بنگالی، هندی، نیپالی، سنهالا، تمیل یا اردو خواهید بود.

 

دررقابت یا مسابقه هرنوع رسانه به شمول مطبوعات چاپی، رسانه های روی خطی، تلویزیون، رادیو وعکاسی، میتواند اشتراک نماید. درصورتیکه دست آوردهای ایشان درجریان سال 2004 نشر یا طبع شده باشد.

 

جهت هرنوع تفصیلات به شمول قوانین فورمه شمولیت میتوانید به ویب سایت  ذیل مراجعه کنید:

http://www.ifj-aisa.org/page/ifj_prizes.html   ویا با لکزیمی مارتی ازطریق پست الکترونیکی ذیل درتماس شوید: ifjsouthasia@hotmail.com

 

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش 4

اعمال فشاربالای رسانه های آزاد وهمچنان رسانه های دولتی افغانستان درجریان ماه های اخیرباصدور اعلامیه های متعدد ازجانب گروهای مختلف با انتقاد از موجودیت محتویات غیراسلامی دررسانه ها به خصوص روی شبکه های تلویزیونی  افزایش میابد. با نداشتن رهنمودهای ویژه درمورد اینکه اسلام چییست، گروپ های مختلف که علایق یکسان دارند، گونه برداشت خویش را انتخاب نموده، بااصرار نمودن های مکرربربعضی از موسسات رسانه یی لطمه وارد مینمایند.

 

وزیراطاعات وفرهنگ به نظارت ازرسانه ها ابرازنمودند که براو ازجوانب مختلف فشاروارد میشود به شمول تندروان درمساجد و وی را مبنی براینکه درمقابل رسانه های تصویری اقدامی نمی نماید، سرزنش مینمایند.

 

 یکی ازاین فشارها روی رسانه های آزاد درهمین هفته روشن گردید زمانیکه شورای سرتاسری علما( شورای دانشوران اسلامی)، به سرپرستی قضاوتپوه فضل الهادی شینواری مصوبهء را صادرکردند که این مصوبه تمامی نشرات  شبکه های تلویزیون که درافغانستان فعالیت مینماید، به ویژه شبکه های آزاد ومستقل را مورد انتقاد قرار داده است.

 

قبلاً وزیراطلاعات وفرهنگ نیزطی اعلامیه ازتمامی شبکه های تلویزیونی خواسته بود تا اساسات دین مبین اسلام را درنشر برنامه های خویش درنظر بگیرند.

 

کانالهای طلوع و افغان اعتراض نموده، ادعا کردند که برنامه های ایشان درچارچوب اسلام و همچنان مطابق به فرهنگ وسنت های پسندیده مردم افغانستان به نشرمیرسد. چندی قبل تلویزیون مستقل طلوع توسط کمسیون نظارت ازرسانه های برقی احضار گردیده بود. این کمسیون باانتقاد ازبرنامه موسیقی این تلویزیون، خواستداربرکناری یکی ازگرداننده گان این برنامه شد.

 

این خبرنامه همچنان شاهد ارعاب رادیوستیشن درسمت شمال افغانستان ازسوی دستهء ازحزب جنبش ملی مرد پرقدرت ازبک عبدالرشید دوستم میباشد. حالانکه ازاین واقعه مدتی گذشته بود، همچنان بعدازنشربرنامه ویژه که درمورده کاندیدها بود ژورنالستان رادیوستیشن ها با ارعاب وخشونت مواجه شده اند.

 

این خبرنامه همچنان جلسه ژورنالستان را درولایت بلخ یادداشت نموده است، که ایشان مشکلات خویش را ازناحیه سانسوگرایی درولایت شمالی افغانستان ابرازداشته اند. درحالیکه هیچ واقعه ویژه ازسانسورگرایی که اخیراً دراین ولایت رخ داده باشد به مجلس ارائه نگردید، ولی بنابرآگاه شدن ژورنالستان به طورعمومی واطلاع حاصل نمودن تعداد کثیرایشان که دراین جلسه حضورداشتند، مهم بوده است.  گفتگوهای نظارت بررسانه ها با ژورنالستان دراین ولایت نشان میدهد که ژورنالستان نمیخواهند ارعاب وخشونت را با مشخصات ویژهء آن ازبیم اینکه درآینده به خشونت مواجه نشوند، علنی نموده یا درچشم دید عام قراربدهند.

 

آخرین رویدادی که درین خبرنامه بیان میگردد داخل سانسور و یا ارعاب و تهدید نمیگردد، اما بهرحال، نمایانگر وضعیت کاری فعالین رسانه های افغانی میباشد که در حال جنگ و مبارزه علیه بسیاری از وفاداری های سنتی ارگانهای فعال در عرصه رسانه ها با جناح های سیاسی میباشند. درین اواخر در ولایت هرات، رقابتهای سیاسی بر بنیاد های رسانه های گروهی نیز رخنه کرده است که نشان دهنده دوام مشکلات در جهت ایجاد رسانه های آزاد در کشور میباشد.

 

 

1. اعمال فشار از طرف شورای علماء:

شورای سرتاسری علماءافغانستان که ریاست آنرا فضل الهادی شینواری رئیس ستره محکمه به عهده دارد، به تاریخ سیزدهم مارچ مصوبهء را صادرنمودند که طی یک ماده آن تمام چینل های تلویزیونی را که درافغانستان نشرات مینمایند، مورد انتقاد قرارداده است. این اعلامیه بعد ازمجلس انتقادییکه روی تلویزیون های افغانستان دایرگرددیده بود، صادرگردید.

 

نظربه گزارش آژانس مستقل خبری پژواک، این شورا از دولت خواهان متوقف ساختن نشرات غیراخلاقی وغیراسلامی شده است و برنامه های موسیقی را که با رقص همراست، منع قرارداده است ومیگویند این برنامه ها خلاف شریعت وقانون اسلامی میباشد.

 

مولوی قیام الدین کشاف که سکرتریت این شورا را به عهده دارد، طی گفتگوی بااین آژانس خبری چنین گفتند:"ما این تصمیم را مطابق به قانون اساسی گرفته وهمچنان خواهان منع نشربرنامه های که با رقص همراست شده ایم، این برنامه ها با شریعت درمغایرت قرار دارد. " وی افزود علمأ این اقدام را کرده اند وتطبیق آن به دولت ارتباط میگیرد که آیاخواست ما را عملی مینماید و یا خیر. زمانیکه آژآنس خبری پژواک دررابطه طالب معلومات ازدفترمطبوعاتی ریاست دولت شد، ایشان ازدادن توضیحات خود داری نمودند.

 

این شورا دراین اعلامیه همچنان گفته است:" طوریکه دیده شده است تمام تلویزیون های کشور، به خصوص تلویزیون طلوع وافغان پروگرامهای موسیقی، رقص عریان وافلام اجنبی را خلاف اسلام وارزش های ملی افغانستان به نشرمیرسانند."

 

2. نظریه تلویزیون طلوع:

 

این کمسیون دراوایل به منظورارزیابی تحریم شبکه های کیبلی ایجاد گردید، به بسیارسرعت ساحه کاری اش را وسعت داده به بررسی دقیق محتویات برنامه ها به صورت انفرادی میپردازد. ولی، مشروعیت کلی وصلاحیت این کمیسیون نزد تلویزیون مستقل طلوع تغیریافته وزیرسوال قراردارد.

 

بعدازاحضارمسؤول تلویزیون طلوع توسط این کمیسیون به تاریخ 16 فبروری سال جاری، این تلویزیون با تهیه و تحریراعتراضنامهء ازکمیسون انتقاد نموده، ادعا مینماید که تلویزیون طلوع به آن تاریخ احضارشده بود.   درحالیکه کمیسیون دارای پنج عضومیباشد فقط دوتن ازآنها: سخنگوی اسبق رئیس جمهورحامد علمی ورئیس افغان فلم انجنیرلطیف درجلسه حضورداشتند ومتباقی اعضای کمیسیون موجود نبودند.

 

به گفتارنماینده طلوع، هرسه تن از آنها نشرات تلویزیون طلوع به ویژه برنامه موسیقی هاپ را مورد انتقاد قراردادند، ابرازنمودند که گوینده گان این برنامه کلمات نامناسب "کوچه وبازار" را بکارمیبرند. وایشان همچنان خواهان برکناری یک تن ازگوینده اصلی این برنامه شدند. نظربه گفتارنماینده طلوع آنهانیزبعضی از ژورنالیستانیرا دراین کانال استخدام شده اند، اشخاص نامطلوب خوانده واظهارنمودند، از زمانیکه ایشان فرهنگ مردم را نادیده گرفته اند، مردمان قابل احترام دراجتماع نمیباشند. ازجمله این سه که دوتن از ایشان عضوکمیسیون بودند، تهدید نمودنده گفتند، اگرنشرات تلویزیون طلوع به همین ترتیب ادامه یابد کمیسیون پیشنهادی را مبنی برمسدود شدن آن به ستره محکمه ارائه میدارند.

 

اعلامیه طلوع میگوید: تلویزیون طلوع درچوکات قانون مطابق به قانون اساسی وقانون رسانه ها فعالیت نموده وتمامی ارزشهای اجتماعی، اخلاقی وسنت های پسندیده مردم را در نظردارد. این کانال تلویزیونی مشروعیت واختیارکمیسیون رابه چالش گرفته ومیپرسد که این کمسیون تحت کدام ماده قانون اساسی وقانون رسانه هاایجاد گردیده است.

 

از آقای سید مخدوم رهیین وزیراطلاعات وفرهنگ پرسیدیم وی ادعا نمود که با اطلاع این حادثه ازسوی تلویزیون طلوع وحامدعلمی عضوی کمیسیون نامبرده احساس ناراحتی نموداست. به قول وزیراطاعات وفرهنگ، حامد علمی ابراز نمود که ایشان فقط گفتگوی غیررسمی با مسؤولین این ستیشن داشتند، هیچ نوع مکتوب تحریری درمیان نبوده و ایشان مانند سائربیننده گان نظریه خویش را درمورد برنامه های تلویزیون ارائه نمودند.

 

توضیحات کمسیون گیج کننده است. یک نهادی که از طرف رئیس جمهور جهت ارزیابی و بررسی برنامه های تلویزیونی توظیف شده باشد و ملزم بر آن باشد تا هر نوع برنامه غیر مناسب را ممنوع قرار دهد، نمی تواند موقفی را اختیار نماید که نظر آن ( بهرشکلی که ابراز شده باشد) یک گفتگوی غیر رسمی پنداشته شود. هر جلسه کمسیون که در آن یکی از ارگان های فعال در عرصه رسانه هارا احضار گردد، یک پروسه رسمی پنداشته  میشود و از طرف یک ارگان نادیده گرفته شده نمی تواند و نه هم  ارگانیکه احضار شده باشد و از طرف کمسیون شدیداً ملامت شده باشد، میتواند نظریاتیکه از طرف کمسیون مطرح شده باشد، را نادیده بگیرد. این قضیه همچنان این سوال را مطرح میکند که اگر کمسیون با برنامه تلویزیونی یی که آنرا مورد انتقاد قرار میداد، کدام مشکل مشخصی نداشت، چرا بخاطر یک گفتگوی غیر رسمی، از صلاحیت خویش سوء استفاده نموده است.

 

3. اعلامیه سیدمخدوم رهیین وزیراطلاعات وفرهنگ:

 

وزیراطلاعات وفرهنگ سیدمخدوم رهیین ابرازنمودند که او مردیست با یک مقام سخت و دشوار. نامبرده به نظارت بررسانه ها گفت که اوتحت فشارهای فوق العاده ازجوانب مختلف به شمول حلقهء ازتندروان درمورد برنامه های آزاد و وافریکه فعلاً درتلویزیونها نشرمیشود، قراردارد. نامبرده افزودند، اومکررأ به شبکه های تلویزیون اعلام داشته است که وی را درموقیعت دشوارقرار ندهند تا انیکه روزی برسد که برای وی دفاع ازاین شبکه ها ناممکن گردد، طوریکه نامبرده ازفعالیت این شبکه های مستقل حمایت میکند.

 

این فشارها وزیراطلاعات و فرهنگ را متقاعد ساخت تا به صورت آشکاراعلامیهء را درمورد محتویات رسانه های تصویری درهفته گذشته ازطریق تلویزیون صادر نماید. دراعلامیه چنین ذکرگردیده است،" ازتمام رسانه های تصویری تقاضا میشود تادرنشرات شان ارزشهای اسلامی وسنت های مردم را دنظرداشته باشند. وی به خبرنگارآژانس اطلاعاتی باخترگفتند:" ملت ما ملتیست باریشه های عمیق تاریخی و فرهنگی و عوامل خارخی نباید با آن یکجا شده و بالای آن تاثیرنماید. جوانان ما باید بافرهنگ وسنن اسلامی خود ما استوارو تربیه گردند.

 

وی تأکید نمود که رسانه های تصویری مسؤولیت ویژهء درقبال آینده نوجوانان دارد ورسانه های تصویری این مسؤولیت  را بادرنظرداشت نسلیکه دوره طفلیت خویش را درجنگ وکشمکش سپری نموده است، انجام بدهند."

 

این اعلامیه گرایش را منعکس میسازد که انحراف ازاعلامیه قبلی بوده وتقویت رسانه های آزاد و مستقل راآگاهی داده و به اثبات میرساند.

 

(دفتراین وزارت نتوانست تا اعلامیه را به دسترس ما قرار دهد، اما انترنیوز را به رادیو تلویزیون رجعت داد. یک تن ازکارمند رادیو تلویزیون اعلامیه را به خوانش گرفته وتوسط نظارت از مطبوعات یادداشت گردیده است.)

 

4. نشربرنامه های طنزی ازطریق رادیوستیشن های مردمی:

 

طنزوشوخی چیزی نیست که تمام رهبران افغانستان ازآن تقدیر به عمل بیاورند. همای سعادت برنامه ییست که ازموضوعات مجله زنبیل غم تهیه میشود. تولید کننده آن سلام وطندار( مرکزنشراتی مستقلیکه به رادیوهای مردمی به طورزنده و ثبتی برنامه تهیه مینماید) که نشراین برنامه های طنزی برای دو رادیوستیشن مشکل ایجاد نمود.

 

درجریان انتخابات ریاست جمهوری، زنبیل غم طی برنامهء خاصی چهره های تمامی کاندیدان را به معرفی گرفت، که معمولاً ابعاد سیاسی و اجتماعی زنده گی  کاندیدان را بااستفاده ازپارچه های طنزوشوخی معرفی نمود. این برنامه درجریان انتخابات چند باربه نشررسید.

 

دریکی ازشبهای که قسمتی ازاین برنامه نشرشد، رادیو تخارستان ولایت تخارتیلفونی ازنهضت جوانان جنبش ملی این ولایت دریافت نمود. یک تن ازاعضای این حزب برنامه را مورد انتقاد شدید قرارداد. دلیل اینکه درمیان 18 کاندید که شامل این برنامه طنزی بود، یکی ازآنها جنرال عبدالرشید دوستم بود.

 

دوستم، قومندان اسبق درجبهه شمال که سپس درستیزوال ازجانب رئیس جمهورمقررشد.

 

اعضای جنبش ادعا داشتند که مردم باشنیدن این برنامه طنزی میخواستند رادیوستیشن ویران نمایند ،" مگرما مانع ایشان شدیم. این کارنباید باردیگرتکرارشود".

 

بعد اتفاق این واقعه، رادیوستیشن با رئیس تظیم کننده برنامه های سلام وطندارمیرویس سوسیال تماس حاصل کرد. سوسیال بدون کدام درنگ درمورد شکایت اقدام نمود. اوبه دفترنهضت جوانان که رادیوتخار را تهدید نموده بود، ذریعه تیلفون تماس گرفته وجویای قضیه شد. سوسیال گفت درحالیکه برنامه توسط سلام وطندارتهیه میشود، این نهضت باید به سلام وطندارشکایت میکرد نه اینکه به رادیوستیشن. او ازرئیس این نهضت خواهش کرد تا به رادیوستیشن دوباره  تماس گرفته وبگوید که ایشان اشتباه نموده اند. بعد ازمدت اندک، رادیوستیشن تماس تیلفونی به گونه معذرت خواهی ازنهضت دریافت نمود. دراین حالت، ایستاده گی راسخ رادیوستیشن روی تقویت دادن فوری از سوی کابل بود.

 

اگرچه این خاتمه مشکلات دررابطه به این برنامه ویژه نبود، این برنامه ازسوی مردم استقبال شده وبا تماس های متعدد خواستارنشرمکررآن میشدند. بدون آگاهی ازمشکلات درولایات دیگر، رادیوستیشن دیگری این برنامه را چندین ماه بعد ازطریق رادیو درشمال کشوربه نشرسپرد.

 

به قول یک تن ازژورنالستانیکه دراین رادیوستیشن کارمینماید، بعد ازنشراین برنامه، به تعداد 20 الی 25 تن ازاعضای جوانان جنبش" وارد محوطه رادیوستیشن شده ومیخواستند تا آنتن ورادیوستیشن را ویران بسازند". ایشان به اعتراض ازطنزیکه درمورد دوستم به نشررسیده بود به آنجا آمده بودند که سپس موضوع توسط رادیوستشن به پولیس اطلاع داده شد وپولیس ایشانرا ازساحه اخراج نمودند. افسرشهری وزارت اطلاعات وفرهنگ نیزبه رادیوستیشن آمده ویک تن ازژورنالستان را با خود به دفتروالی آن ولایت برده تا حادثه را بازگو نماید.

هرچند معلوم میشد که حادثه شاید درآنجا پایان یافته باشد، به قول یک تن از ژونالیست این رادیو،" رادیوستیشن درمورد نشرموضوعاتیکه در رابطه به دوستم است، به خاطرعدم وقوع همچو حوادث محدودیت احساس مینماید."

 

5. جلسه ولایت بلخ:

 

تعدادی ازژورنالستان طی یک جلسه که ازسوی کمیسون مستقل حقوق بشردرشهرمزارشریف درماه فبروری دایرگردیده بود تا درمورد آزادی بیان مشوره نمایند، شرکت نموده بودند. ژورنالستان ازسانسور و وضع رقتبارمطبوعات دراین ولایت اظهارنگرانی نموده و مدعی شده بودند که آنها حتی برای نشربعضی ازواقیعتها تهدید نیزشده اند. باوجودآن زمانیکه انترنیوزبا ایشان تماس حاصل نمود، ایشان ازبازگو نمودن تهدیداتی که مواجه شده اند اباورزیدند، اکثریت ازایشان شرایط منطقه را تهدید آمیزخوانده که آنها رامجبوربه خودسانسوری مینماید. سپس والی ولایت بلخ با متشر نمودن اعلامیهء ملاحظه ژورنالستان را درمورد رد نموده وبی اساس خواند. دراعلامیه منتشره گفته است: والی ولایت بلخ یکباردیگرازکمیسون حقوق بشرو مطبوعات میخواهد تا جهت وضاحت موضوع، اگراسناد قانونی درمورد وجودداشته باشند میتوانند ادعای قانونی نمایند. گفته میشود که والی این ولایت جهت عملی نمودن دیموکراسی وآزادی بیان برای نشریه سعی مینماید.

 

6. هرات:

 

باوجود مسلکی شدن رسانه های افغانی، مؤسسات رسانه یی با ارتباطات ووفاداری های که به احزاب سیاسی دارند تا به حال هم وجود دارد. درهرات اختلافات سیاسی در رسانه های چاپی رخنه نموده و به نظرمیرسد.  احزاب وفاداربه والی جدید این ولایت" خیرخوا" و والی قبلی این ولایت اسماعیل خان یکدیگررا به اداره ناسالم متهم مینمایند. نشریه وفاداربه اسماعیل خان طی مقالاتی والی جدید را مسؤول اداره ناسالم دانسته، وخیرخوا با تشکیل نمودن جلسه علنی به آن پاسخ ارائه نمود. نشریه بعدأ مدعی شد که مقامات درولایت مانع نشرمقاله شده بودند که بلاخره ازطریق کابل باید به نشررسیده باشد.

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش 3

بعداز یک وفقه کوتاه، انترنیوز به طبع خبرنامه خود در مورد آزادی ژورنالیزم در افغانستان یکبار دیگر همت میگمارد. این خبرنامه واقعات و رویداد های مرتبط به تهدید، ارعاب و خشونت فزیکی علیه ژورنالستان در افغانستان را منعکس میسازد.

 

این خبرنامه همچنان انکشافات و شرایطی را که باعث ایجاد و یا حل مشکلاتی که ژورنالستان هنگام اجرای وظایف مسلکی خود به آن مواجه میشوند، در قید تحریر می آورد.

 

چنانچه در خبرنامه های قبلی تذکر بعمل آمد، ما  هنگام انعکاس دادن رویداد ها و واقعات از احتیاط تام کار میگیریم تا تحفظ رسانه ها در افغانستان و یا افرادیکه معلومات را فراهم مینماییند، در خطر نیفتد.

 

ما تمام ژورنالستان افغان و همچنان کسانیکه به این موضوع علاقه مندی دارند؛ را براین تشویق میکنیم که معلومات در داشته خودرا میتوانند با درنظرداشت محرمیت کامل، با ما شریک سازند.

 

درین خبرنامه ما تقریبا یک نوع عام و مروج اذیت و آزار ژورنالستان افغان را منعکس میسازیم، مثلاً: فشار های مختلف محلی بالای رسانه هاییکه در ولایات مستقر اند و در واقع فشارهای بیشتری را نسبت به همکاران خود که در کابل و یا شهر بزرگ کشور فعالیت دارند، متحمل میشوند. بعضی اوقات دیده میشود که رویداد های ارعاب و تخویف مثلا اگر واقعه ستیشن رادیویی شینوار را درنظر بگیریم، دیده میشود که این رویداد ها ارتباط خیلی کمی با مسایل خبری دارد. اما بهرحال ما باید همچون وقایع را بخاطری انعکاس بدهیم که این وقایع شامل طرزالعمل کاری ما میشود و از طریق آن میتوان شرایط دشواریکه ژورنالستان افغان با آن مواجه  اند و در موجودیت آن کار میکنند و عدم موجودیت آزادی های اساسی یی که ژورنالستان در نقاط دیگر جهان از آن بهره مند هستند، را ترسیم نماییم و در عین حال، ژورنالستانی را که در همچو شرایط به فعالیت خود ادامه میدهند؛ ستایش نموده  و به آنان آفرین باید گفت.

 

شماره سوم این خبرنامه شامل تحقیق مفصّلی در مورد صدور حکم ممنوعیت فعالیت چینل های کیبلی از طرف محکمه عالی کشور در ماه نومبر و مشاجره هایی را که در پی داشت، میباشد. هفته گذشته، وزارت اطلاعات و فرهنگ طرزالعمل اخلاقی برای فعالین تلویزیون های کیبلی را که از طرف کمیسیونی که بخاطر تجدید نظر بر ممنوعیت برنامه های کیبلی ایجاد گردیده بود، منتشر ساخت.

 

آیا دولت سعی دارد راه فعالیت رسانه هارا هموارتر سازد و یا اینکه از خالیگاه موجود در قانون استفاده نموده و به این ترتیب از تعهدات خود در رابطه به آزادی رسانه ها که بارها آنرا ابراز داشته است؛ عقب نشینی می نماید؟ ما  بعد از صحبت با چندین بازیکن عمده درین بخش در مورد اینکه کدام تعهدات و وعده ها دارای پروسه درازمدت میباشد، معلوماتی را فراهم میسازیم.

 

صدور حکم ممنوعیت فعالیت تلویزیون های کیبلی مشاجرات دیگری را نیز در قبال داشت. عبدالحمید مبارز، معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ با ملامت نمودن سانسور روزافزون از سمت خود مستعفی گردید. او سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ را موجب استعفاء خود تلقی نمود. انترنیوز با هردو شخصیت صحبت نموده و گزارشی را در مورد نظریات هردو درین خبرنامه منعکس میسازد.

 

تمامی خبرهای مندرجه درین خبرنامه، خبرهای ناگوار نیستند. دو رویداد دیگریکه درین جا از آن تذکر بعمل خواهد آمد، در واقع میتوانند سمبول امیدواری باشند. یکی ازین رویداد ها، تعلق میگیرد به آغاز اقدامات تازه جهت ایجاد اتحادیه ژورنالستان بعد از چند آغاز ناموفق که این اقدام تا حال بصورت درست در جریان است. رویداد و یا واقعه دوم، یک ابتکار خیلی ها خوش آیند است که از طرف وزارت صحت عامه اتخاذ شده است و از دسترسی بیشتر خبرنگاران به معلومات سخن میگوید.

 

شینوار: در افغانستان به ژورنالستان گفته میشود کارهایی را انجام بدهند که در هیچ نقطه دنیا توقع انجام همچون کاری را از رسانه ها کسی نمیکند. به کارمندان رادیو سپین غر در ولسوالی مرزی ولایت ننگرهار از طرف قرارگاه سرحدی دولت که همجوار این ستیشن رادویی میباشد؛ گفته شده بود که به آن قرارگاه برق رایگان فراهم بسازد. عدم انجام اینکار، به تهدید هایی مبنی بر منفجر ساختن ستیشن رادیو توسط بمب از طرف افراد قرارگاه منجر شد و ژورنالستانی که در ستیشن رادیو فعالیت دارند، متهم میشوند که گویا اعضای القاعده میباشند.

 

این مشکل خیلی زود بعد از آنکه  انترنیوز یک ترانسمیتر رادیویی را در ولسوالی شینوار در ماه اگست سال 2004 در نزدیک منطقه مرزی میان افغانستان و پاکستان نصب نمود، به میان آمد. در مراحل ابتدایی، رادیو سپین غر فقط برنامه های سلام وطندار را در آن منطقه ریلی و یا پخش مینمود. قرارگاه سرحدی که متشکل از افراد پولیس سرحدی افغانستان میباشد، از ستیشن رادیو تقاضا نمودند تا به آنان برق رایگان را از جنراتور کوچک خود فراهم سازد. در آنزمان، ضروریات ستیشن رادیو به برق خیلی محدود بود و بنابر همین ملحوظ، به تقاضای قرارگاه سرحدی رضایت نشان میداد و به آنان گاهگاهی برق فراهم مینمود.

 

بهرحال، زمانیکه رادیو سپین غر به یک ستیشن رادیویی کامل مبدل گردید و آغاز به تولید برنامه ها نمود، نیازمندی های آن به برق بیشتر گردید و در نتیجه فراهمی برق رایگان به قرارگاه سرحدی را متوقف نمود. مسئولین قرارگاه، آنچه را که ستیشن رادیو منحیث یک کمک و مهربانی به آنان فراهم مینمود، منحیث حق مسلم خود پنداشتند، بنابرین، کارمندان ستیشن رادیو را تهدید نمودند. آنها از کارمندان رادیو خواستند بر ورقه یی که مبین عدم مسئولیت قرارگاه سرحدی برای حفظ امنیت ستیشن و کارمندان آن میباشد، امضاء نمایند. آنها تهدید نمودند که امکان دارد ستیشن رادیو هرلحظه یی مورد  حمله قرار گیرد و یا بمگذاری شود.

 

مزید بر آن، پولیس هم آغاز به اذیت و آزار خبرنگارانی که در ستیشن کار میکردند، نموده و آنها را در پوسته ها توقف داده و از آنها میپرسیدند که چرا در آن سرک سفر میکنند و آنانرا متهم به بودن اعضای القاعده نیز میکردند.

 

بعد از آنکه مدیر ستیشن ازین امر شکایت نمود، انترنیوز با وزارت امور داخله که در قلمرو نفوذ و قدرت آن قرارگاه سرحدی کار میکرد و از ستیشن رادیو شکایت نموده بود، در تماس شد. وزارت امور داخله عکس العمل خودرا مینی بر صدور نامه یی به نفع ستیشن رادیو، نشان داد. تمام کسانیکه در جریان موضوع میباشند، امیدوارند که این قضیه حل خواهد شد.

 

 

منع نشرات تلویزیون های کیبلی: در ماه نومبر، به تعقیب آنچه که دولت آنرا بنام برخی از شکایات از طرف رهبران مذهبی و بعضی از بینندگان تلویزیون در مورد برنامه ها و افلامی که غیر مناسب و غیر اسلامی قلمداد گردیده بود و در تلویزیون های کیبلی و برخی از تلویزیون های مستقل به نشر میرسد، دولت حامد کرزی، تصمیم گرفت که بر تمامی فعالیت های کیبلی ممنوعیت را اعمال کند.

 

به اساس گفته یکی از نمایندگان اتحادیه فراهم کنندگان خدمات کیبلی، این ممنوعیت بتاریخ نهم ماه نومبر اعمال گردید و تقریبا مدت یک هفته دوام داشت، که در عین حال وزارت امور داخله اوامری را مبنی بر یقینی ساختن اینکه فراهم کننده گان خدمات کیبلی حکم ممنوعیت را مراعات نمایند و دست از فعالیت بردارند، نیز صادر نموده بود.

 

در تمام این مدت، نشرات کیبلی از طرف محکمه علیا و وزارت اطلاعات و فرهنگ مورد انتقاد شدید قرار داشت و در بیانیه هایی که از طرف این دو ارگان صادر میشد؛ محتوای برنامه های تلویزیون های مستقل و کانال های تلویزیون کیبلی مورد انتقاد قرار میگرفت و گفته میشد کانال هایی که به نشر میرسند؛ هم غیر اسلامی و هم خلاف عنعنات و رسوم در افغانستان میباشند.

 

اعمال این ممنوعیت پیروزی یی برای بخش محافظه کار محمکه علیا برهبری رئیس محکمه فضل الهادی شینواری پنداشته میشود که قبلا نیز سعی نمود بود تا محتوای تلویزیون سانسور شود ( دولت انتقاد های قبلی اورا در مورد ستیشن هایی که آواز خوانان زن را به نمایش میگذاشتند، مورد توجه قرار نداد)، اینبار طرفداران زیادی در داخل دولت نیز با خود داشت. وزیر اطلاعات و فرهنگ مخدوم رهین که قبلا منحیث یک شخص لبرال پنداشته میشد، یک حرکت تهاجمی را علیه محتوای برنامه های کیبلی براه انداخت. گزارشات رسانه ها میگویند که انگیزه بازگشت و یا تغییر موقف رهین؛ جلب حمایت برای تقویت جایگاه  وی در کابینه از طریق بدست آوردن حمایت بنیاد گرایان محافظه کار بوده است. اما با آنهم، رهین مدعیست که یگانه نگرانی او از بابت انحراف احتمالی جوانانیست که به پای مشاهده این برنامه غیر مطلوب می نشینند. او ازاینکه سعی میکرده  حمایت جانب محافظه کاران را جلب نماید، انکار نموده و گفت که او به حمایت محافظه کاران نیازی ندارد چرا که او کاندید انتخابات پارلمانی یا پوست ریاست جمهوری نمی باشد. رهین میگوید که او از جمله کسانی بود که در جلسه کابینه مخالف اعمال ممنوعیت بود و میگوید که  ایجاد کمسیون تجدید نظر بر ممنوعیت در اثر مشاجره او به میان آمده است. رهین میگوید که او تهدید کرده بود که اگر ممنوعیت رفع نشود، از سمت خود استعفاء خواهد داد.

 

محکمه علیا تلویزیون طلوع را که یک ستیشن تلویزیونی جدید التأسیس میباشد، مورد انتقاد ویژه قرار داد. تلویزیون طلوع که توسط موبی کپیتل یعنی شرکتی که رادیو آرمان، یکی از مشهورترین چینل تفریحی رادیویی برای جوانان را حمایت میکند، راه اندازی شده است ووقتیکه مورد انتقاد ویژه قرار گرفت؛ در آن وقت دو ماه از فعالیت هایش میگذشت.

 

تلویزیون طلوع با صدور بیانیه یی این ممنوعیت را محکوم نموده و اذعان نمود که رسانه ها در افغانستان در چند سال محدود؛ زیاد عقب مانده اند. طلوع این اقدام را بزرگترین گام در راستای عقب ماندگی بعد از قرارداد بن در سال 2001 می پندارد.

 

طلوع گفت که این اقدام "توهین برملا و آشکار حقوقیست ا از طرف قانون اساسی یی که درین اواخر به تصویب رسید، برای همه افغانها داده شده است و در عین حال، تخلف از احکام قانون رسانه های جمعی میباشد."

 

بعد از آنکه اتحادیه تلویزیون های کیبلی با وزارت اطلاعات و فرهنگ در تماس شد، دفتر ریاست جمهوری یک کمسیون سه نفری را جهت تجدید نظر بر ممنوعیت تشکیل داد. اعضای این کمسیون متشکل از معاون سخنگوی دفتر ریاست جمهوری، حامد علمی، یک نفر قاضی از محکمه علیا؛ مولوی سید مصطفی بارکزی و رئیس افغان فلم؛ انجینیر لطیف احمد میباشد.

 

کمیسیون میگوید در حالیکه امکان دارد ممنوعیت بطور کامل از میان برداشته شود، اما در مرحله نخست، به فراهم کنندگان خدمات کیبلی اجازه داده میشود فقط 25 چینل به تصویب رسیده را به نشر برسانند که این تعداد در واقع نیمی از 50 چینلی را تشکیل میدهد که فراهم کنندگان خدمات کیبلی قبلا آنرا به نشر میرسانیدند.

 

در حالیکه اکثریت بینندگان تلویزیون جهت مشاهده برنامه های تلویزیونی بر نشرات کیبلی اتکاء داشتند؛ تا بر نشرات تلویزیون ماهواره. برای چینل های تلویزیونی مستقل مانند طلوع این یک خاموشی کامل مجازی پنداشته میشد.

 

در حال حاضر، کمسیون تجدید نظر 35 چینل را اجازه داده است و در نظر دارد تعداد بیشتری را نیز مجاز گرداند. این کمیسیون همچنان منشور طرزالعمل اخلاقی برای فراهم کنندگان خدمات کیبلی را به میان آورده است که در دوازدهم ماه جنوری نافذ گردید.  این منشور تصریح مینماید که فراهم کنندگان خدمات کیبلی اجازه ندارند برنامه های غیر اسلامی، غیر اخلاقی و یا برنامه های مخالف عنعنات و رسوم افغانستان را بنشر بسپارند.

 

این کمسیون که خودش منشور را به میان آورده است، خودش بر عملی ساختن و تطبیق آن نظارت خواهد کرد و  خودش را صلاحیت میدهد تا در زمینه تصامیم اتخاذ نماید.

 

در حالیکه این روش میتواند یک طریق مناسب برای تحفظ و نگهداری هویت افغانی تلقی گردد، اما پروسه تعریف نمودن اینکه کدام چیزها اسلامیست و کدام چیزها نه، کدام مسایل در کلتور افغانستان قابل قبول است و کدام نه، یک پروسه باز برای تعبیر های مختلف است و میتواند با تغیر زمان و با درنظرداشت ترجیحات شخصی اعضای کمسیون تغییر نماید.

 

حامد علمی، معاون سخنگوی رئیس دولت و یکی از اعضای کمسیون میگوید که موجودیت منشور و یا طرزالعمل اخلاقی بخاطری لازم است که قانون اساسی بطور واضح تصریح میکند که افغانستان یک کشور اسلامیست و دین مردم آن اسلام است. او می افزاید که برنامه های غیر مناسب، مواد متعلق به امور بلوغیت و تخطی از حقوق طبع و نشر غیر مجاز است.

 

انجینیر لطیف احمد از افغان فلم که در عین حال عضو دیگر این کمسیون میباشد میگوید که کانال هایی که برنامه های مخالف کلتور کشور و یا مخالف اسلام را به نشر برسانند، اجازه فعالیت را ندارند. مولوی سید مصفی بارکزی، یکی از قاضیان در محکمه علیا و عضو این کمسیون میگوید به آنعده از برنامه هاییکه برای جامعه خوب نباشد، نباید اجازه داده شود. بارکزی همچنان مدعیست که منحیث عضو این کمسیون، او شایستگی آنرا دارد که تعیین نماید چه چیزی برای مردم افغانستان مناسب است.

 

از زمان اعمال ممنوعیت، بینندگان تلویزیون کیبلی بطور مکرر از فراهم کنندگان خدمات کیبلی تقاضا نموده اند تا برنامه های منع شده را دوباره بحال سازند. قرار است فراهم کنندگان خدمات کیبلی با وزارت اطلاعات و فرهنگ بخاطر بدست آوری اجازه 80 کانال کیبلی ملاقات نمایند( زمانیکه این نوشتار بعمل می آمد، آنان چنین تصمیمی راداشتند). در میان کانال هایی که منع شده اند، کانال های اِچ بی او، ستار ورلد، هالمارک، کانال موسیقی فارسی، تلویزیون زی، ستار موویز، بی فوریو و تلویزیون خیبر دیده میشود. آنعده از فراهم کنندگان خدمات کیبلی که در کانال شخصی خود افلام دی وی دی را به نشر میرسانیدند،( آنها از طریق این کانال ها اعلانات را نشر مینمودند و ازین طریق بعضی عایداتی نیز داشتند) حالا قبل از نشر هر سی دی و دی وی دی باید آنرا به افغان فلم جهت تصویب و اجازه نشر آن بسپارند. این کار طبعاً داشتن کانال های مستقل و شخصی برای آنان را ناممکن میسازد و در واقع قفاقیست بر روی ظرفیت بدست آوری عایدات از طریق نشر اعلانات برای آنان.

 

درحالیکه علمی استدلال مینمود که این اقدامات جهت جلوگیری تخطی های حقوق نشر بعمل می آید، اما هویداست که این نوع استدلال، علی الاقل، نمایانگر سیاست یک بام و دو هوای دولت میباشد، زیرا تخطی از حقوق نشر بطور منظم در کوچه ها، بازار ها و شهر های افغانستان از طریق سی دی ها و دی  وی دی های جعلی و کاپی های غیر مجاز مشاهده میشود.

 

در کشور های دیگریکه دولت در پی سانسور کردن نشرات تلویزیونی میباشد، ممنوع ساختن در واقع یک استثناء میباشد تا قانون. در افغانستان به اساس قوانین امروزی، هر کانال ممنوع میباشد، مگر اینکه از طرف کمسیون بطور مشخص برای نشر آن اجازه داده شود. درحالیکه در ممالک دیگر این صلاحیت مسئولین سانسور میباشد که دلایل ممنوعیت را به اثبات برسانند، اما درینجا، زحمت ثابت ساختن اینکه آیا یک کانال معیارهای کلتوری و یا مذهبی را پایمال میکند یا نه؛ بر دوش فراهم کنندگان خدمات کیبلی میباشد که به این ترتیب محدودیت های فراوانی را در رابطه به اینکه کدام برنامه هارا باید به نشر بسپارند، ایجاد مینماید.

 

رهین ازین نوع برخورد دفاع میکند و دلایل خودرا مبنی بر مورد هدف قرار گرفتن غیر سالم جوانان توسط برنامه های نادرست تلویزیون که مخالف کلتور افغانستان نیز میباشد، تکرار نمود وگفت که برخی از دلایل تخنیکی که او آنرا نمی فهمد، باعث اتخاذ همچون تصمیمی گردیده است. وقتیکه از او پرسیده شد که محتوای غیر اسلامی در رسانه چطور تشخیص میشود، طفره رفت و گفت " ما 1400 سال  میشود که مسلمان هستیم".

 

این یک مسبوق به خطرناکی برای آزادی رسانه ها در افغانستان میباشد. با مشاهده عدم موجودیت اعتراض، دولت شاید از طرف عناصر محافظه کار قناعت داده شده باشد تا در آینده نیز همچون برخوردی را در در رابطه به عملکرد آینده خود با تمام رسانه های آزاد اتخاذ نماید و به این ترتیب، تمام برنامه ها باید تسلیم داده شوند تا اجازه قبل از نشر و پخش به آن داده شود و تمام رادیو ها، کانال های تلویزیونی  و یا ارگان های فعال در عرصه مطبوعات بخاطر نشر و یا طبع یک گزارش باید اجازه بگیرند.

 

 

با ملامت کردن سانسور معاون وزیر استعفاء میدهد: در ماه دیسمبر سال 2004 عبدالحمید مبارز از سمت خود منحیث معاون وزیر اطلاعات وفرهنگ استعفاء داد. او با انتقاد از وزیر اطلاعات و فرهنگ سید مخدوم رهین؛ بخاطر سانسور کردن مطبوعات، موقف خودرا اعلان نمود.

 

مبارز به انترنیوز گفت که در چندین واقعه رهین مداخله نموده تا جلو نشر موادی را که به نفع دولت نبوده است، بگیرد. رهین این امر را شدیدآ رد نموده و مدعیست که مبارز زمانی سر و صدای سانسور را بالا کرد که فهمید وظیفه اش دیگر تمدید نمیشود.

 

با آنهم، مبارز میگوید که رهین بخاطر تقویت جایگاه سیاسی خود با عناصر محافظه کار کنار آمد و موقف قبلی معتدل خودرا به یک موقف محافظه کارانه در قبال مسایلی همچون محتوای کانال های تلویزیون عوض نمود.

 

اتحادیه ژورنالستان: تشکیل اتحادیه ژورنالستان؛ یک کار مشکل برای رسانه های افغانستان بوده است. نسبت انقسامات عمیق در جریان جنگ های داخلی؛ ژورنالستان افغانستان زمانیکه میخواستند باهم یکجا شوند، با مشکل مواجه شدند ونتوانستند بالای این انقسامات فایق آیند. اما با آنهم، نیازشدید برای ایجاد یک محاذ متحد جهت دفاع از حقوق ژورنالستان، منجر به ایجاد بیشتر از یک اتحادیه گردیده است.

 

یک گام مهم در ماه دیسمبر سال 2004 هنگامی برداشته شد که در یک ورکشاپ منعقده در کابل توافق بعمل آمد تا در ماه اپریل سال 2005 یک انجمن و یا اتحادیه یی ساخته شود. اصول و قواعد این اتحادیه درحال تسوید است و ماه ها قبل از جلسه ماه اپریل که درآن تشکیلات اتحادیه و اصول و قواعد اتحادیه فورمول بندی خواهد شد، تا حال 400 ژورنالست ثبت نام شده اند. فدراسیون بین المللی ژورنالستان که در شهر برسلز پایتخت بلجیم مستقر میباشد، امکانات مالی و حمایت لازمه را برای این کار فراهم میسازد.

 

 

رفع ممنوعیت از طرف وزارت صحت عامه:  خبر خوشی برای ژورنالستانی که با وزارت صحت عامه کار میکنند، وجود دارد. این وزارت که از قبلا از جمله چندین وزارتخانه هایی بود که از خبرنگاران تقاضا میکرد تا اجازه نامه یی را قبل از انجام مصاحبه با یکی از مریضان، داکتران و حتی خویشاوندان مریضان درشفاخانه های دولتی بدست بیاورند، اکنون این ممنوعیت را بکلی از میان برداشته است. این وزارت در ماه جنوری اعلان نمود که ژورنالستان اجازه دارند بداخل شفاخانه ها بروند. نه تنها این، بلکه حتی به آنان اجازه داده خواهد شد بعد از عمل کردن به اصول بهداشتی و صحی در اتاق عملیات نیز در صورتیکه لازم باشد، داخل شوند.

 

شاید بخاطر داشته باشید که انترنیوز اولین گزارش را در رابطه به اینکه دولت افغانستان تعهدات اعلان شده خودش را در رابطه حق معلومات  زیر پا میکند، به نشر رسانید. انترنیوز در خبرنامه منتشره خود در ماه سپتمبر در رابطه به تحفظ و تهدید ژورنالستان درافغانستان به این نقطه اشاره کرده بود که باوجود گنجانیدن حق معلومات در قانون رسانه ها، دولت فی الواقع؛ روش انکار از دادن معلومات خیلی اساسی به ژورنالستان را در پیش گرفته است. چندین وزارتخانه اوامری را صادر نمودند که برمبنای آن از ژورنالستان تقاضا شده بود قبل از رفتن به یکی از مکاتب، مرکز پولیس و یا شفاخانه دولتی باید از وزیر اجازه بگیرند؛ که این کار مانع انجام تقاضا های مسلکی ژورنالستان میگردید.

 

در ماه جنوری، یکی از هفته نامه های انگلیسی زبان بنام هفته نامه کابل مقاله یی را در رابطه به این موضوع به نشر رسانید که درین مقاله از انترنیوز نقل قول شده بود و اعلان وزارت صحت عامه مبنی بر رفع محدودیت ها؛ خیلی زود بعد از آن بعمل آمد.

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گذارش 2

خبرنامه انترنیوز در مورد آزادی ژورنالیزم در افغانستان – 2

سپتمبر 2004

 

در ادامه تلاش ما برای روشن ساختن رویداد های تهدید، تخویف، ازیت و آزار و خشونت علیه ژورنالستان در افغانستان، ما چهار قضیه یی را که در واقع منعکس کننده ابعاد مختلف مشکلاتیست که خبرنگاران افغان در مسیر انجام وظایف مسلکی خود در افغانستان بآن مواجه اند، متذکر میشویم.

 

 

با در نظرداشت نقاط فوق، انترنیوز در نگارش همچون رویداد ها از احتیاط کار بگیرد؛ که درین راستا  با قربانیان این رویداد ها به موافقه میرسد که رویداد ها طوری تعبیر شود که معلومات اساسی در مورد آن قضیه بیان گردد، اما سلامتی قربانیان آن قضایا در خطر نیفتد. اگرچه این طرزالعمل باعث تضعیف مؤثریت گزارشدهی میگردد، اما به اعتقاد ما؛ سلامتی خبرنگاران مهمترین چیزیست که باید مورد توجه قرار گیرد.

 

از واکنشی که ما در مورد خبرنامه اول از طرف خبرنگاران محلی و همچنان ناظرین بین المللی داشتیم، میتوانیم بگوییم که این روش و طرزالعمل ما بطور گسترده یی مورد استقبال قرار گرفت. ژورنالستانی که خبرنامه اولی ما بدسترس آنها قرار گرفته، این خبرنامه را منحیث یک منبع با ارزش و در عین حال منحیث یک مرکز آگهی مشترک تلقی کردند که آنها را در جریان بیشترین  واقعاتی که با هم مسلکان ایشان رُخ میدهد؛ میگذارد. ازینکه هنوز هم خبرنگاران تلاش دارند تا یک نهاد مشترکی را که را مصالح مشترک نمایندگی بکند، ایجاد نمایند؛ نقش همچون خبرنامه ها بیشتر با اهمیت جلوه میکند.

 

انترنیوز افزایش قابل ملاحظه جریان معلومات در مورد همچون رویداد ها را از طرف خبرنگارانی که با اعتماد کامل می آیند تا تجارب خود را با ما شریک بسازند، مشاهده میکند. شمار زیادی از رویداد ها، متأسفانه، یا بدلیل فقدان معلومات موثق، یا معلومات ناقص و در برخی از موارد؛ تردد قربانی آن رویداد در گذاشتن آن قضیه بدسترس مردم، درین خبرنامه گنجانیده نشد. در قضایاییکه گمان میرفت از گزارشدهی آن سلامتی خبرنگار درخطر خواهد افتید، انترنیوز مصمم برآن شد که این رویداد هارا تا زمانیکه یک فضای امنی برای خبرنگاران بوجود نیامده است، به دست نشر نسپارد.

 

درین خبرنامه دومی؛ ما واقعات و رویداد هایی را گنجانیده ایم که بالای انواع مختلف تهدید و ازیت و آزار ژورنالستان که در واقع، در برابر فعالیت مؤثر خبرنگاران سد ایجاد میکند و یا جلوگیری میکند؛ روشنی بیاندازد. در قندهار، یکی از خبرنگاران تحت آموزش به تهدید، ازیت فزیکی و ممانعت از طرف باشندگان محل روبرو شد. در کابل، یکی از خبرنگاران مشهور، مجرب و پیشتاز ادعا کرد که او از وظیفه اش در یکی از نشریه های دولتی بزور اخراج گردید. در غوریان سوء استفاده خشونت آمیز از ستیشن رادیو به نفع یکی از جنگ سالاران، متأسفانه؛ از طرف خبرنگاران آن رادیو حتی منحیث یک امریکه باید در مورد آن اعتراض صورت بگیرد، تلقی نگردید.

 

قضیه چهارمی را که میخواهیم درین خبرنامه بگنجانیم با هدف توسعه حوزه و یا بعبارت دیگر قلمرو خبرنامه را  وسعت ببخشد تا که قضیه حقوق و مسؤولیت های رسانه ها بطور منظم در آن منعکس گردد. اگرچه قانون رسانه ها بطور نمایان حق دسترسی به معلومات را به رسمیت می شناسد، ژورنالستان بدلیل اوامر صادره از طرف برخی از وزارت خانه ها، از دسترسی به معلومات منع میشوند.

 

دستورالعمل روش رسانه ها توسط کمسیون رسانه ها فورمول بندی شده است، بطور قطعی؛ حق رسترسی ژورنالستان به معلومات متعلقه به انتخابات را بیان میدارد، اما باید دید که تطبیق این اصل چطور صورت میگیرد.

 

این خبرنامه موضوع  حق دسترسی به معلومات را معرفی میکند و به نشر گزارشات درین عرصه در شماره های بعدی نیز ادامه خواهد داد.

 

قندهار: تلک ها و یا گودال های سرپوشیده  گزارشدهی ( آی دبلیو پی آر)

 

در بسیاری از نقاط جهان، گزارشدهی مشکلات مردمی که در مناطق دوردست زندگی میکنند؛ چیزیست که هر خبرنگار آنرا یک امر خیلی رضایت بخش در می یابد، مخصوصاً، مردمانیکه گزارش درباره آنها نوشته میشود، از توجه خاص مبذول شده  به آنها خیلی شاد میشوند؛ که در واقع این یک حالت جالب برای هردو طرف میباشد.

 

اما بهر حال، یکی از خبرنگاران جوان قندهار زمانیکه میخواست این کار ساده را انجام بدهد، مورد بازداشت قرار گرفت. او که بخاطر انجام یک بررسی و یا سروی مردم به قریه پشمول، قریه صدراعظم طالبان ملا حسن، از طرف دفتر آی دبلیو پی آر در جریان یک ورکشاپ آموزشی امور ژورنالیزم که انجام همچون بررسی ها از مستلزمات آن ورکشاپ بود، به آنجا رفته بود، از طرف مردم محل به اتهام اینکه او جاسوس است، بازداشت گردید.

 

محتوای سوالات سروی عبارت بود ازینکه آیا باشندگان آنجا رأی خواهند داد، چرا رأی نخواهند داد و چرا رأی نخواهند داد و اینکه مشکلات عمده آنها چه است، بعنوان مثال مشکلات امنیتی، آب، امور صحی و تعلیم و تربیه و غیره.

 

ظاهراً، باشندگان آن محل در مورد هر کسیکه از بیرون آن قریه برای پرسان و سوال می آید، شک میکنند و گمان میکردند که این نوع عمل ( سوال کردن از باشندگان) فقط از طرف نمایندگان بعضی از قوت های معین میتواند صورت بگیرد. برخی از اعضای این قریه، که ظاهراً با رژیم فعلی کابل خصومت دارند، این گزارشگر را متهم کردند که او از طرف امریکا و همچنان دولت کرزی گماشته شده است. اگرچه این گزارشگر اعتراض نموده و به آنها گفت که او بخاطر دریافت مشکلات مردم  به آنجا آمده و توجه او بالای خشکسالی در منطقه و تأثیرات آن بالای زراعت بوده است؛ ولی در جواب از طرف روستاییان توقیف و بازداشت گردید. به او زمانی اجازه داده شد تا منطقه را ترک کند که یکی از اقارب او به آنجا آمد و در قضیه مداخله نمود. اهل قریه به او اخطار دادند که دیگر با چنین سوال ها به قریه آنان نرود.

 

کابل: رسانه های دولتی با فشار یکسانی مواجه اند: روزنامه انیس

 

انجام وظیفه در یکی از نشریه های دولتی که از تهدید و ازیت و آزاریکه ژورنالستان ارگان های مستقل به آن روبرو میشوند؛  شاید بهتر به نظر برسد، امّا بعضی اوقات، این موقعیت دارای امتیاز برعکس عمل میکند؛ که در نتیجه فشار ها و تقاضا های خیلی زیادی را برای  کارمندان ارگان های دولتی به میان میآورد.

 

در ماه اگست، احمد ضیاء سیامک هروی، مدیر مسؤول روزنامه دولتی انیس از مقام خود بخاطر فشاری شدیدی که بر استقلالیت مسلکی او وارد شده بود، استعفاء داد. به اساس قول هروی، تلاش او برای مبدّل ساختن روزنامه انیس به یک اداره مستقل مسلکی غیر قابل قبول تلقی شد و تلاش های  پیهمی جهت براندازی او ازین سمت روی دست گرفته شد.

 

هروی استعفاء داد، امّا بدلیل تجارب و آگاهی او به امور مطبوعاتی؛ منحیث متخصص در امور رسانه ها در دفتر جاوید لودین، سخنگوی رئیس جمهور حامد کرزی  احراز وظیفه نمود.

 

این بود محدودیت هاییکه بالای او  در جریان کار در روزنامه انیس تحمیل میشد و به همین دلیل هروی گفته است که حالا خود را در سکرتریت ریاست جمهوری؛ بخش مطبوعات خیلی آزاد احساس میکند.

 

غوریان: سوء استفاده از یک مرکز نشراتی

 

ژورنالستانی که طی دهه های متمادی تلاش نموده اند تا درمقابل کوشش های تهدید و ازیت و آزار علیه آنان استادگی کنند، تقریباً به این نتیجه رسیده اند که باید تهدید و تخویف را منحیث  بخشی از مسلک خود قبول نمایند. حالا سخن بجایی رسیده است که هتک حرمت رسانه ها به یک امر معمول و عادی در آمده و هیچ نوع اعتراضی را بر نمی انگیزد. این مسئله در یکی از رویداد هاییکه در یکی از ستیشن های رادیویی تحت حمایت انترنیوز یعنی رادیو غوریان رُخ داد؛ جامه عمل پوشید. در هفته اخیر اگست، در جریان جنگ مسلحانه میان نیرو های والی سابق هرات اسماعیل خان و قوماندان محلی امان الله؛ رئیس رادیو تلویزیون محلی بداخل ستیشن رادیوی مستقل داخل شد و بیانیه خود را از طریق آن رادیو پخش نمود. موصوف که توسط تعدادی ازعساکرنظامی همراهی میگردید، ازمردم محل خواستار قیام علیه نیروهای امان الله  گردید از مردم خواست در تلاش خود برای حفظ برتری و تفوق از اسماعیل خان حمایت نمایند.

 

با در نظر داشت پس زمینه کنترول مکمل سیاسی که تحت ولایت اسماعیل خان وجود داشت، نه  مدیر رادیو و نه هم کسی ازکارمندان جرئت نکردند تا مانع سوء استفاده ازین مرکز نشراتی شوند و یا اعتراضی بکنند و نه هم جرئت کردند تا این مسئله را بعداً مورد اعتراض قرار دهند.

 

انکار از حق دسترسی به معلومات

 

با آنکه تشکیلات دولت مرکزی درافغانستان قوت میگیرد، افزایش تدریجی اما پیوسته محدودیت ها در رابطه به حق دسترسی به معلومات نیز در حال شکل گیری است. شواهد نشان میدهد که  بسیاری از وزارتخانه ها اوامر مشخصی را برای تمامی اشخاص ومأمورینکه دردیپارتمنت های ایشان کارمیکنند، صادر نموده اند که طبق این اوامر آنها حق ندارند با اهل مطبوعات و یا رسانه ها تبادل نظر کنند. یگانه مرجع قانونی اجازه تبادل نظر یا سخنگوی رسمی وزارت میباشد و یا مصاحبه یی که از طرف دفتر شخص وزیر اجازه آن صادر شده باشد، میباشد. انترنیوز توانست این معلومات را از ژورنالستانیکه از وزارتخانه های معارف، وزارت داخله، وزارت زراعت و وزارت صحت عامه گزارشدهی کرده اند؛ جمع آوری نماید.

 

درقسمت وزارت معارف، این امر به منتهای آن رسیده است. درین وزارت هیچ ژورنالست نمی تواند حتی با معلمان مکاتب، مدیران وشاگردان صحبت نماید؛ مگراینکه با سفارشنامه ویژه این وزارت مجهز باشد.

 

درمورد وزارت صحت عامه باید گفت که به ژورنالستان اجازه داده نمیشود تا با مریضان صحبت نمایند. دروزارت داخله عین دستورالعمل برای مراکز پولیس (حداقل درکابل) صادرشده است. به گزارشگران در امور جنایی اجازه داده نمیشود تا با پولیس های محلی که درتحقیق قضیه دخیل اند و یا در حل جرایم مصروف میباشند، ملاقات ومصاحبه انجام دهند. بعوض آن، ازایشان خواسته میشود تا با رئیس بلند پایه پولیس در تماس شوند. 

 

ازاین لحاظ؛، هر زمانیکه ژورنالستان میخواهند یک قضیه خبری را تقعیب کنند، باید در دفتر معینه وزارت جهت اخذ اجازه مراجعه نموده  و هدف از مصاحبه مورد نظر را باید شرح بدهند. پس هویداست که این وضعیت احتمال پیگیری آنعده از قضایای خبری را که به نظر وزارت منفی باشد، از بین میبرد. با در نظر داشت این محدویت ها؛ هیچ ژورنالستی امیدوارشده نمیتواند تا برای خویش منبعی تدارک ببیند یا درمورد نواقص و یا تخلفات دراین وزازتخانه ها تحقیق نماید.

 

+ نوشته شده در  84/09/13ساعت   توسط عزیزالله   | 

گزارش اول

خبرنامه انترنیوز در مورد آزادی ژورنالیزم در افغانستان- 01

 

این سخن که ژورنالستان در افغانستان تحت شرایط خیلی ها دشوار فعالیت میکنند، یک واقعیت مسلم است. مشکلاتی که این ژورنالستان به آن روبرو هستند، از خشونت، تهدید، ارعاب، اذیت و آزار الی ایجاد موانعی که منتج به جلوگیری از پیشبرد کار آنها گردد، امتداد می یابد. مرتکبین این اعمال متعدد اند که مأمورین دولتی، اعضای تشکیلات امنیتی، سیاستمداران، جنگ سالاران، قوت های حاکم و پرقدرت اما بدون صلاحیت در دولت، ملیشه های مسلح و گروه های متخاصم شامل این حلقه میباشند.

 

درحالیکه بعضی ازین وقایع توسط نهاد های بین المللی که برای دفاع از رسانه ها کار میکنند، تسجیل میشود و به سمع مردم رسانیده میشود ، امّا از اکثریت چنین رویداد ها گزارشی داده نمی شود. نه تنها اینکه جامعه جهانی از همچو وقایع بی خبر اند، بلکه خود ژورنالستان نیز ازینکه با هم مسلکان ایشان چه واقع میشود، نا واقف اند.

 

دلیل این کار خیلی واضح است – عدم ارتباطات درست، مشکلات در اجرای تحقیقات و خوف از واکنش های شدید؛ جلو ثبت و گزارشدهی چنین رویداد ها را میگیرد. بسیاری از ژورنالستان؛ مخصوصاً در ولایات، همچون یک موقف را منحیث طریقی برای زندگی کردن میشناسند که با مسلک ایشان گره خورده است. ازینکه مصالح متعدد توسط رسانه ها به چالش گرفته میشود، ژورنالستان در همچون وضعیت، در یک بازی یی قرارگرفته اند که درآن قضیه دفاع از حقوق آنها در تشکلیلات ارگان ها در مرحله تولد قرار دارد.

 

این خبرنامه در واقع گامی است بسوی شکستاندن فرهنگ پذیرش، هم در میان رسانه ها و هم کسانی که همچون خشونت ها را مرتکب میشوند. این خبرنامه تمام رویداد های در دست داشته مربوط به ارعاب، خشونت و آزار و ادیت رسانه ها را که در هرزمان و هر جایی صورت بگیرد، ثبت خواهد نمود.

 

اما این کار به دو علت مشکل خواهد بود: اول بدلیل محدودیت منابع و دوم بخاطر حساس بودن وضعیت موجوده.

 

بسا از واقعاتیکه در مورد آن گزارشی منتشر نمی شود، دلیلش این است که رسانه ها در رابطه به ایده شریک سازی معلوماتیکه باید در اختیار مردم قرار گیرد؛ از خوف اینکه مبادا این کار سبب آزار و اذیت آنها گردد، نمی خواهند خودرا در مشکل بیاندازند. ما در رابطه به هراسی که آنها دارند، همدردی داریم و حسّاسیّت موضوع را نیز درک میکنیم که گزارشدهی ما باید مسؤولانه باشد. بنابرین، رویداد هایی را که میخواهیم در مورد آن گزارشی به نشر برسانیم، میخواهیم متأکد شویم که ژورنالستان و یا ارگان های ذیربط به رسانه در مورد این ایده با ما بطور کامل موافق اند. به این مفهوم که بعضی اوقات برخی از تفاصیل را حذف و یا مخفی می سازیم، نه تنها نام های قربانیان این واقعات را بلکه اسماء آنانی را که این رویداد ها بر علیه آنان شاهدی میدهند، حذف میکنیم. این کار ما شاید در ابتداء باعث عدم وضوح گردد، ولی امیدوار هستیم که میکانیزم های بهتر تحفظی برای ژورنالستان و اعتماد بیشتر در میان آنها، در درازمدت بر این ابهامات فایق آیند و آن را از میان بردارند. اما بهرحال، از لست واقعاتی که در اولین خبرنامه ما درج است، مشاهده خواهید نمود که این قضایا را میتوان به گونه های  متفاوتی گزارش داد که هر یک آنها با هم تفاوت واضحی داشته باشند.

 

ما ارگان هاییکه در عرصه رسانه ها کار میکنند، مؤسسات غیر دولتی ذیربط به رسانه ها و ژورنالستان را تشویق میکنیم که تجارب خود را در رابطه به این رویداد ها با ما شریک سازند و به آنها اطمینان میدهیم که آنان حرف آخر را در مورد اینکه چه چیز باید به نشر برسد، خواهند داشت و این طرزالعمل را ما در همین خبرنامه آغازین خود مراعات نموده ایم.

 

ما فعالین غیر مطبوعاتی را نیز تشویق میکنیم که هرنوع معلوماتیکه در رابطه دارند، آنرا با ما شریک سازند، چنانچه هر یک از آن قضیه ها پیگیری خواهد شد و در صورتی به چاپ خواهد رسید که افراد متأثر شده از آن؛ به نشر آن رضایت داشته باشند، با استثناء معلوماتی که به اثبات رسیده باشد و باید در اختیار مردم قرار گیرد (مثل یک بازداشت غیر قانونی، یک اتهام قانونی و غیره).

 

چهار قضیه یی که گزارش آنها درینجا ذکر میشود، در فحوی و مفهوم ازهم تفاوت زیادی دارند. درحالیکه سه واقعه آن به ارعاب و تهدید از طرف مقامات متعدد تعلق میگیرند، همه این واقعات بشکل مختلفی رُخ داده است. در قضیه اول، مؤسسه امپکس در هرات وارد مذاکره میشود و در قره باغ؛ شورای محلی از ستیشن رادیو حمایت میکند. در قضیه سلام وطندار طوری وانمود میشود که مقامات بعد از موقف محکم این بنگاه نشراتی، از موقف خود عقب نشینی می نماید. قضیه چهارم که مربوط به رادیو کلید میشود، در واقع  نمونه مکرر و پیهم تهدید و تخویف رسانه هارا به نمایش میگذارد. واقعیتی که به اثبات رسیده، این است که این تهدید ها از منابع نامعلوم و به دلایل نامعلوم به وجود می آید، یک نوع تأثیر خودرا بجا گذاشته و ژورنالستان را در یک موقعیت پریشان حالی و اضطراب قابل ملاحظه و ابهام در کار نگه میدارد.

 

ما از تمام کسانیکه معلومات خود را در اختیار ما قرار دادند، سپاس گزاریم.

 

مقامات محلی در هرات تلاش میکنند تا کنترول خودرا بالای ستیشن رادیویی امپکس اعمال کنند

 

طبق معلومات فراهم شده از طرف مؤسسه غیر دولتی امپکس، در ماه می سال 2004 مقامات محلی هرات در فعالیت های رادیو سحر که یک رادیو محلی زنان در هرات میباشد و از طرف امپکس و انترنیوز حمایت میشود، مداخله نمودند. امپکس میگوید:

 

"چندین محافظ مسلح برای پنج روز؛ از روزدوشنبه هفتم ماه جون؛ الی روز جمعه یازدهم جون در ستیشن جابجا ساخته شده بودند. زمانیکه تیم امپکس روز سه شنبه، هشتم جون وارد ستیشن گردید و از محافظ مسلح خواست تا ستیشن را ترک کند، او در جواب گفت که وی از طرف والی هرات؛ اسماعیل خان موظف شده است تا امنیت ستیشن و وسایل آنرا تأمین کند و او بدون اجازه مقامات نمی تواند آنجا را ترک کند. سپس تیم امپکس جهت حل این موضوع با پولیس ومقامات مختلف محلی وارد مذاکره گردید تا محافظان مسلح را از ستیشن دور سازد.

 

این هم قابل تذکر است که زمانیکه رئیس پروژه امپکس جَین مِکهون روز چهارشنبه تاریخ نهم جون، خواست وارد محوطه ستیشن گردد، (به مجرد ماندن قدم اول در محوطه ستیشن، بعد از آنکه دروازه توسط محافظ باز گردید) از طرف محافظ برایش گفته شد که اگر یک قدم دیگر در داخل ستیشن بگذارد، کشته خواهد شد. این تهدید چندین مرتبه تکرار شد. این محافظ سلاحی را حمل نمی کرد؛ ولی تیم امپکس سلاح وی را که در چپری محافظین گذاشته شده بود، دیده میتوانست.

 

به تعقیب این رویداد، تیم امپکس مذاکرات خودرا با تمام طرف های ذیربط ادامه داد و به روز جمعه، یازدهم جون توانست دوباره وارد ستیشن گردد و درآن وقت، توانستند آخرین محافظ مسلّح را از ستیشن خارج نمایند. از آن تاریخ به بعد انترنیوز و امپکس در آن ستیشن کار میکنند. تیم امپکس بتاریخ 23 جون با اسماعیل خان جهت مرفوع ساختن همچون وضعیت ها دیدار نمود. اگرچه مشکل است انگیزه های دقیق این اقدام مقامات را تشخیص داد، اما امپکس معتقد است که مقامات سعی کردند تا کنترول خودرا بالای فعالیت های داخلی ستیشن از طریق مسئله کارمندان وغیره اعمال نموده و قدرت خودرا به نمایش بگذارند. مساعی اعمال کنترول بالای این ستیشن شامل فشار و تهدید بالای یکی از ژورنالستان طبقه اُناث که درین سیتشن کار میکند، نیز میگردد.

 

سلام وطندار: داشتن حق برای تحقیق و حُرمت منابع

 

رو ز سه شنبه، سوم ماه اگست 2004 یک ژورنالیزم سلام وطندار(شاخه برنامه سازی انترنیوز) جهت پیگیری یک اخطاریه و یا اطلاع نهانی خواست با رئیس مرکز مطبوعات وزارت اطلاعات و فرهنگ ملاقات نماید. منابع به ژورنالستن گفته بودند که احتمالاً در آن مرکز یک دستگاه منفجره جابجا گردیده بود که روز گذشته توسط قوای امنیتی خنثی گردید.

 

در ظرف 90  دقیقه پس از رفتن ژورنالست به وزارت، افراد مسلّح پولیس تعمیر انترنیوز را که در آن سلام وطندار موقعیت دارد، محاصره نمودند.

 

درحالیکه 12 نفر پولیس در خارج از دفتر منتظر بودند، پنج نفر پولیس به دفتر سلام وطندار رفتند، یکی آنها در یونیفورم پولیس و چهار نفر دیگر آنها به لباس های ساده و شخصی ملبوس بودند. یکی آنها از مرکز فرماندهی پولیس، دو نفر دیگر آنها از ستیشن حوزوی و دو نفر دیگر آنها از بخش تحقیقات جنایی پولیس بودند.

 

آنها یک ژورنالست مشخص را میخواستند (به آنها گفته شده بود) که اواخطاریه ابتدایی را بدست آورده بود، آنها مدعی بودند که بازدید ژورنالست سلام وطندار پولیس را ناگزیر ساخت تا به وزارت بروند و عملیه جستجو را در آنها انجام بدهند. مدیر مسؤول سلام وطندار؛ میرویس سوسیال تأکید برآن نمود که او منحیث مدیر مسؤول این ستیشن مسؤولیت کامل این امر را بدوش دارد و آنها باید با او صحبت نمایند، اما او با آنها تا زمانی از گفتگو اِبا ورزید، تا آنکه آنها یک مسؤول را از محکمه آوردند. زمانیکه آنها مسؤولی را از محکمه باخود آرودند، سوسیال حاضر شد با آنها در رابطه کمک نماید.

 

کارمندان پولیس که با یکی ازافراد مسؤول ازطرف محکمه همراهی میشدند، تلاش داشتند تا بدانند کدام مرجع اخطاریه را به این ژورنالست فراهم ساخته بود. به آنها بطور مکرر گفته شد که آنها حق ندارند در مورد اسم منابع بازپرسی کنند، چراکه این حق یک ژورنالست مسلکی است تا همچون چیز هارا مخفی نگه دارد. ولی با آنهم، پولیس حوزه به میرویس سوسیال گفت که انکار او مبنی بر عدم فراهمی معلومات درمورد منبع؛ دلیل دخیل بودن خود او در قضیه میباشد. سوسیال گفت که در میان آنها فقط یک نفر این مفهوم را درک میکرد که ژورنالست حق دارد منبع خودرا افشاء نکند. این بازپرسی برای مدت دوساعت ادامه داشت.

 

روز بعدی، دونفر از افراد حوزه پولیس به دفتر سلام وطندار آمدند و تقاضا نمودند تا لست تمام کارمندان؛ براساس تقاضا های امنیتی به آنها سپرده شود. این معلومات به آنها فراهم ساخته نشد. سوسیال گفت:"چیزیکه واضح است این است که ما نام های خودرا به هیچ کس نمی دهیم" و سپس علاوه نمود: "اگر ما احساس کنیم که بالای ما فشار وارد میشود، تفصیل موضوع را از طریق موج ها (رادیو) پخش خواهیم نمود."

 

مقامات بالا دست در وارد نمودن فشار بالای ستیشن رادیو موفق نمی شوند: رادیو قره باغ

 

چنانچه با رادیو قره باغ در ماه می امسال واقع شد، حتی نشرنامه یک شنونده نیزمیتواند یک کار دشوار و مشکل باشد. بیانیه طولانی راشد؛ ولسوال سرای خواجه، در مورد شهدای جهاد در روز معلّم باعث باریدن ناگهانی نامه ها از طرف شاگردان واستادان که شکایت از سوء استفاده ازین مناسبت داشتند، گردید.

 

این نامه ها بشکل مستقیم از طریق رادیو قرائت و به نشر رسید که منتج به بازدید ولسوال گردید و او رادیو را متهم به رفتار غیر مسؤولانه کرد. زمانیکه به ولسوال گفته شد رادیو شکایات خودرا نه، بلکه فقط شکایات شنوندگان را به نشر میرساند، ولسوال تقاضا نمود تا همچون نامه ها را او قبل از نشر ببیند. رادیو قره باغ جهت حفظ استقلالیت خود ازاجرای این کار خودداری نمود. ولسوال قضیه را با شورای محلی مطرح نمود و شکایت کرد که این ستیشن رادیویی از ارزش های غربی مخصوصاً امریکا متأثر بوده و نشرات ضد دولتی و ضد جهادی دارد.

 

ستیشن رادیو درجواب تقاضا نمود تا نمونه یی از نشرات را که نمایانگر عدم تطابق آن با اصول و پالیسی دولت باشد و یا مخالف اسلام، ارزش های فرهنگی و یا سنّت های اجتماعی افغانستان باشد، نشان بدهند. شورا این مجادله ولسوال را رد نمود و تأکید نمود که ستیشن رادیو کار خلافی را انجام نداده است.

 

تهدید و اخطار های نامعلوم برگروه  مطبوعاتی کلید

 

تهدید و ترساندن های عام و نامعلوم نیز یکی از رویداد های مروّج در ارگان های متعلق به رسانه ها میباشد. بعضی از گروه هاییکه مخالف شیوه معیینی از گزارشدهی و یا مخالف برخی از محتوای گزارشات میباشند، بعضی از ژورنالستان و ارگان های آنها را از طریق نامه ها، تماس های تلفونی و بازدید های غیر مستقیم مورد تهدید قرار میدهند. درحالیکه این تهدید ها شاید با کدام نوع معیّنی ازگزارشات ارتباط نداشته باشد، اما در واقع، این اعمال میتواند منحیث یک فشار بر ژورنالستان تأثیر بگذارد.

 

بطور نمونه، گروپ مطبوعاتی کلید درین اواخر؛ چندین نامه تهدید آمیزرا مبنی بر اینکه فعالیت های آنها نظارت میشود، بدست آورد. درحالیکه این گروپ در مورد منبع این نامه ها هیچ معلوماتی ندارد، اما این نامه ها نمایانگر این است که برخی از گزارشاتی که توسط رادیو کلید پخش میشود، مطابق میل این مردمان نیست. در نهایت، ارسال همچون نامه ها خود بخود توقف نمود و گروپ مطبوعاتی را از اینکه بر کدام کار آنها اعتراض صورت میگرفت، همچنان نا آگاه نگهداشت.

 

 

 

+ نوشته شده در  84/09/10ساعت   توسط عزیزالله   |